ورود عمربن سعد با چهار هزار سپاهی به کربلا

به گزارش ایکنا از خوزستان، متن زیر روایت روز سوم ماه محرم و واقعه کربلا براساس کتاب مقتل امام حسین(ع) براساس متون کهن نوشته مرضیه محمدزاده است که تقدیم مخاطبان می‌شود.

«عمر بن سعد سوم محرم با چهار هزار سپاهی از کوفه وارد کربلا شد. او از جمله افراد خائن و خود فروخته‌ای است که حقایق را به درستی می‌دانست و حق و باطل را به خوبی می‌شناخت و آگاهانه کمر به قتل امام حسین و خاندان و یارانش بست.

ابن زیاد کسانی را مأمور کرد تا در کوفه بگردند و مردم را به اطاعت فراخوانند و از عواقب شورش بترسانند و آنان را از یاری امام بازدارند و همچنان به جنگ با امام تحریک کنند.

او فرماندهان لشکر خود را به طور عمده از میان اشراف کوفه و مشایخ قبایل مختلف برگزید؛ آنان کسانی بودند که بنی امیه از روز نخست دل به تطمیع آنان بسته و با استفاده از ایشان جمعیت قبایل را به دفاع از خود آماده می کردند.

عبیدالله برای ابن سعد پیام داد که من برای تو از نظر لشکر و تجهیزات بهانه‌ای نگذاشته‌ام و هر صبح و شام چشم به راه گزارش کارهای تو هستم، مردانه باش و درنگ روا مدار.

ابن سعد پیکی نزد امام فرستاد تا از او بپرسد برای چه به اینجا آمده است. امام علت آمدن خود را بیان فرمود: مردم مرا دعوت کردند اگر از آمدن من ناخشنود و پشیمان شده‌اند برمی‌گردم. عمر بن سعد این رویداد را به ابن زیاد گزارش کرد و نوشت فرستاده‌ای نزد حسین فرستادم و از او پرسیدم به چه مقصدی آمده است می‌گوید مردم عراق او را به این شهر دعوت کرده و او طبق درخواست آنان به این سرزمین آمده و حال می‌گوید که اگر مردم نمی‌خواهند و نمی‌پسندد باز می‌گردم.

ابن زیاد برای پسر سعد نوشت نامه‌ات رسید مرادت را فهمیدم. به حسین بگو که او و همه همراهانش باید با یزید بیعت کنند پس از آن درباره آنان تصمیم خواهم گرفت و نظر خود را خواهم گفت. ابن سعد پس از دریافت حکم تهدیدآمیز عبیدالله گفت همین گمان را داشتم که ابن زیاد صلح و دوستی را نمی‌پسندد و نمی‌پذیرد.

کربلا تا کوفه قریب چهارده فرسخ فاصله دارد و پیک با اسب می‌تواند یک روز برود و برگردد. جواب ابن زیاد روز پنجم محرم به عمر بن سعد رسی عمربن سعد حکم ابن زیاد را برای امام فرستاد و جواب آن حضرت این بود که ممکن نیست من تسلیم شوم آخرین ضربه‌ای که می‌توانند به من بزنند ضربه مرگ است. زنده باد مرگ.

ابن سعد جواب امام را برای ابن زیاد نوشت و به کوفه فرستاد.

این جواب مثل پتک فولادی به مغز ابن زیاد کوبیده شد و از این جواب شجاعانه برآشفت و دستور وحشیانه‌ای صادر کرد. او نوشت: بین سپاه حسین و آب فاصله شوید و اجازه ندهید که این کاروان بر آب دست یابند و قطره‌ای آب بنوشند. همانگونه که اینان چنین کاری با امیرالمومنین عثمان، خلیفه متقی، پاک و مظلوم انجام دادند...