هرمز؛ روایتی از هویت، تمدن و ماندگاری ایران

به گزارش ایکنا از لرستان، جهان امروز بیش از هر زمان دیگری نشان داده است که برخی جغرافیاها فراتر از مرزهای طبیعی خود، به بخشی از معادلات هویتی، تاریخی و تمدنی ملت‌ها تبدیل می‌شوند. در این میان، هرمز تنها یک گذرگاه راهبردی در نقشه مناسبات جهانی نیست، بلکه نامی است که با حافظه تاریخی ایرانیان، با شکوه دریانوردی، با فرهنگ مقاومت و با تداوم یک زیست تمدنی دیرپا پیوند خورده است؛ پیوندی که از دل تاریخ برخاسته و تا امروز در متن تحولات منطقه‌ای و جهانی امتداد یافته است.

اهمیت هرمز را نمی‌توان صرفاً در چارچوب شاخص‌های اقتصادی، امنیتی و ژئوپلیتیکی محدود کرد؛ چراکه این نام، حامل روایتی عمیق‌تر از نسبت ملت ایران با هویت، اراده و ماندگاری تاریخی خویش است. هرمز، در معنایی فراتر از یک موقعیت جغرافیایی، نماد پیوند گذشته با آینده و نشانه‌ای از استمرار ملتی است که در برابر فراز و نشیب‌های زمان، با تکیه بر فرهنگ، آگاهی و خرد تاریخی خود ایستاده است. در این راستا، فتح‌الله کوشکی، عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان استان لرستان در یادداشتی که در اختیار رسانه‌ها قرار داده، به بررسی موضوع «هرمز؛ روایت ماندگاری» پرداخته است.متن این یادداشت را در ادامه می‌خوانیم.

گاهی یک نام، فقط یک نام نیست؛ یک خاطره زنده است، یک نشانه است، یک روایت است. هرمز برای ایرانیان تنها یک تنگه میان آب‌ها نیست؛ نامی است که باشکوه یک تمدن، با صدای امواج دریا و با نفس نسل‌هایی گره خورده است که هزاران سال در این سرزمین زیسته، دریانوردی کرده، فرهنگ ساخته و در برابر طوفان‌های بزرگ روزگار ایستاده‌اند. امروز نیز این گذرگاه، یکی از مهم‌ترین شاهراه‌های ارتباطی جهان است که اقتصاد و امنیت بسیاری از ملت‌ها به آن پیوند خورده است.

اما هرمز را نمی‌توان تنها با عدد و محاسبه شناخت؛ زیرا پشت این نام، روح یک ملت ایستاده است. هرمز، روایت پیوند میان دریا، تمدن و اراده انسانی است؛ جایی‌که جغرافیا فقط یک موقعیت نیست، بلکه بخشی از حافظه یک ملت است. آنان‌که می‌پندارند تمدن‌ها را می‌توان با فشار و تهدید از میان برد، حقیقت بزرگ تاریخ را فراموش کرده‌اند؛ تمدن‌ها در ذهن انسان‌ها، در فرهنگ‌ها، در دانش‌ها و در اراده نسل‌هایی ساخته می‌شوند که گذشته خود را می‌شناسند و آینده را می‌سازند.

تجربه قرن‌ها به ما آموخته است که ماندگاری یک ملت تنها با ابزارهای مادی رقم نمی‌خورد. قدرت واقعی در کنار توان اقتصادی، فناوری، دانش و امنیت، به روحی نیاز دارد که از هویت، خرد و مسئولیت سرچشمه بگیرد. ملتی که ارزش میراث خود را می‌داند، با چشم باز به جهان می‌نگرد و با عقلانیت از داشته‌های خود پاسداری می‌کند.

هرمز، امروز تنها یک گذرگاه دریایی نیست؛ نمادی است از پیوند میان گذشته و آینده، میان خاطره و مسئولیت. این آبراه، روایت ملتی است که فراز و فرودهای بسیاری دیده، اما همچنان ایستاده است؛ زیرا ستون‌های ماندگاری‌اش نه فقط در خاک و آب، بلکه در آگاهی، فرهنگ و اراده انسان‌هایی است که سرنوشت خویش را آگاهانه می‌سازند.

و شاید راز ماندگاری ایران نیز در همین حقیقت باشد: آنچه با دانایی، فرهنگ و اراده انسان‌ها ساخته شده باشد، در برابر طوفان‌های زمان، همچنان پابرجا خواهد ماند.

منبع: روابط عمومی دانشگاه فرهنگیان لرستان