شیراز، فاتح بلندپروازش را به آغوش کشید

به گزارش ایکنا از فارس، خورشید امروز، در آسمان شیراز، رنگی متفاوت داشت؛ گویی تمام شهر در انتظار بود تا آخرین تکریم‌های خود را از دلاوری به‌جای آورد که شکوه یک اراده پولادین را به جهان ثابت کرد. 

امروز جمعه نهم مردادماه، مصلی نماز جمعه شیراز، به تلاقی‌گاه اشک و افتخار تبدیل شد. پیکر مطهر شهید امیر سرتیپ دوم خلبان مجید کاظمی، عقابی که در آسمان‌های خلیج فارس به‌دنبال عدالت پر کشید، پس از ماه‌ها دوری و احراز هویت از طریق آزمایش‌های تخصصی DNA، در میان جمعیتی از مردم و مسئولانی که با چشمانی اشک‌بار اما سربلند در انتظارش بودند، به سوی آرامگاه ابدی‌اش حرکت کرد.

تشییع این شهید، یادآور آن روز حماسی یازدهم اسفند ۱۴۰۴ است؛ روزی که زمین و زمان لرزید و دو فروند بمب‌افکن سوخو ۲۴ نیروی هوایی ارتش، در پاسخی متهورانه به حملات وحشیانه ارتش تروریستی آمریکا و رژیم کودک‌کش صهیونیستی، از پایگاه هوایی شهید دوران شیراز برخواستند. آن‌ها نه تنها سد سامانه‌های شناسایی پیشرفته و رادارهای متعدد دشمن را شکستند، بلکه با جسارتی وصف‌ناپذیر، پایگاه «العدید» قطر را که کانون توطئه‌های آمریکایی‌ها در منطقه بود، به آتش کشیدند و خساراتی جبران‌ناپذیر به دشمن وارد کردند.

شهادت در آغوش خلیج فارس

اما در مسیر بازگشت، در حالی‌که پیروزی را در بال‌های سوخوهای ایرانی می‌دیدند، آسمان خلیج فارس شاهد اصابت سامانه‌های پدافندی دشمن و سقوط این عقاب‌های آسمان بود. سرتیپ خلبان مجید کاظمی در آن لحظات، نه تنها یک خلبان، بلکه نمادی از عزت ایران بود که ترجیح داد در اعماق آب‌های نیلگون خلیج فارس آرام بگیرد تا امروز، به‌عنوان پیروزمندترین سرباز وطن، در قطعه شهدای جنگ رمضان، در کنار برادران شهیدش، ابدیتی جاودانه را آغاز کند.

صدای دل‌های مشتاق؛ روایت‌های مردمی

در میان جمعیت بی‌شماری که برای آخرین خداحافظی و همراهی با پیکر شهید تا گلزار شهدا آمده بودند، چهره‌هایی دیده می‌شدند که هر کدام قصه‌ای از عشق و افتخار در دل داشتند.

سیدرضا، یکی از جوانان حاضر در مراسم به خبرنگار ایکنا گفت: وقتی در مصلی نماز جمعه پیکر شهید کاظمی را دیدم، حس کردم تمام شهر شیراز دوباره نفس می‌کشد. ما با خبر بمباران پایگاه العدید به دنیا فهماندیم که هیچ جای امنی برای متجاوزان نیست. امروز که او را تا خاکسپاری همراهی کردم، فهمیدم که مرگ در راه خدا، در واقع تولدی دوباره است. او با سوخو ۲۴ خود، راه را برای نسل ما باز کرد تا بدانیم چگونه در برابر استکبار بایستیم.

مریم، مادر یکی از شهدای راه حق هم به ایکنا گفت: شک‌هایم امروز در گلزار شهدا برای غم نبود، برای افتخار بود. وقتی دیدم این پسر شجاع بعد از ماه‌ها دوری از خاک وطن، دوباره به خانه برگشته و امروز در کنار فرزندان ما آرام می‌گیرد، یاد برادرم افتادم. او فقط یک خلبان نبود، او پیام‌رسان این بود که ایران هرگز عقب‌نشینی نمی‌کند. خدا به او کرامت شهادت داد تا امروز ما در کنار هم جمع شویم و بگوییم: ما تا آخرین قطره خونمان پای این پرچم هستیم.

سهراب، بازنشسته ارتش و از پیشکسوتان نظامی نیز به ایکنا گفت: من سال‌ها در ارتش بودم و می‌دانم که نفوذ به فضای راداری دشمن و ضربه زدن به قلعت‌های امن آمریکا چه جسارتی می‌طلبد. سرتیپ کاظمی و هم‌رزمانش، استانداردهای جدیدی از شجاعت را تعریف کردند. تشییع امروز ایشان، پیروزی دوم است؛ پیروزی اول در میدان نبرد بود و پیروزی دوم، بازگشت سربلندانه به خاک وطن برای دفن در گلزار شهدای شیراز.

پایان یک سفر، آغاز یک مسیر

بنا بر این گزارش، با آخرین مشتی خاک که بر روی تابوت شهید سرتیپ خلبان مجید کاظمی ریخته شد، فصلی از یک سفر زمینی به پایان رسید، اما مسیری از نور برای تمام جوانان ایران گشوده شد. او آمد تا ثابت کند که فاصله شیراز تا پایگاه العدید، تنها با یک اراده پولادین پر می‌شود و عدالت، تنها به دست کسانی است که آماده‌اند برای رسیدن به آن، از هر چه دارند بگذرد. 

امروز خلیج فارس دیگر تنها یک پهنه آبی نیست، بلکه گواه شهادت مردانی است که آسمان را به زمین آوردند تا عزت اسلام و تشیع را در قلب دشمن به لرزه درآورند.