نويسندگان حق مطلب را در نگارش آثار فاطمی(س) ادا نكرده‌اند

گروه ادب: يكی از نويسندگان آثار دينی با عنوان اينكه آثاری كه در زمينه ابعاد شخصيتی حضرت زهرا(س) نوشته شده، دارای محتوای خوبی است، تصريح كرد: نويسندگان اين حوزه هنوز نتوانسته‌اند حق مطلب را درباره آثار مرتبط با حضرت زهرا(س) ادا كنند.

جواد كاموربخشايش، نويسنده آثار دينی

جواد كاموربخشايش، نويسنده آثار دينی و دفاع مقدسی در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، ضمن اشاره به آثار تاليف شده در حوزه داستان با موضوعيت حضرت فاطمه ‌زهرا(س)، گفت: ما يك هويت ايرانی داريم، يك هويت اسلامی كه گهگاهی اين دو در كنار هم قرار می‌گيرند و نوروز هم كه فصل گردش و طبيعت است، گاهی در تقابل با برخی مناسك مذهبی رخ می‌دهد.

وی در ادامه افزود: برپايی هر يك از اين رسوم‌ها می‌تواند گاهی بی‌حرمتی به شمار آيد كه امسال هم يكی از سال‌هايی است كه اين اتفاق افتاده و نوروز با ايام شهادت جانگداز حضرت زهرا(س) مصادف شده است.

كاموربخشايش گفت: قضاوت درباره آثاری كه درباره حضرت زهرا(س) نوشته شده است كمی سخت به نظر می‌آيد. آثار خوبی در زمينه ادبيات دينی ما وجود دارد و بسياری از نويسندگان معتقد هستند كه ادبيات داستانی نبايد فضای بيان زندگی ائمه(ع) و اوليای الهی شود، اما با اين حال آثار خوبی در اين زمينه توليد شده كه كتاب سيدمهدی شجاعی با عنوان «كشتی پهلو گرفته» از اين دست است.

وی ادامه داد: روايات اندكی درباره حضرت زهرا(س) در تاريخ وجود دارد. زندگی آن حضرت در حوزه نگارش مظلوم واقع شده است. كتابی كه به صورت جامع در اين باره نوشته شده باشد كم است؛ با اين حال تلاش‌های زيادی صورت می‌گيرد كه شخصيت اين بانو را آن گونه كه بود كار كنند.

كاموربخشايش با اشاره به اينكه درباره وجود حضرت زهرا(س) هيچ‌وقت نمی‌توان گفت اثری به كمال رسيده است، اظهار كرد: نمی‌توانيم هويت آرمانی را بر پايه يك اثر بگذاريم؛ چرا كه اگر بخواهيم از مرحله‌ای ترقی كنيم، بايد راه را برای خودمان باز نگه داريم.

وی اضافه كرد: اين موضوع مثل تحول زبان است. اگر بگوييم يك زبان كامل شده است، آرام آرام ويران خواهد شد. يكی از راه‌های تحول زبان، پويايی آن است. ما نبايد يك اثری را مورد نظر داشته باشيم كه بگوييم اينجا اوج آن قله است.

كاموربخشايش در پايان گفت: بايد يك ارتفاع را در نظر داشته باشيم كه برای فتح آن تلاش كنيم. بايد قله را برای خودمان به عنوان يك هدف ترسيم كرده باشيم كه توليد يك اثر را به عنوان يك پله و عبور از يك منزلگاه و به يك راه جديد بدانيم.