گروه بينالملل: رايزن فرهنگی ايران در سيرالئون با استناد به آيات 90 سوره نحل و 26 سوره صاد از عدالت اجتماعی به عنوان اصلی بنيادين در قرآن نام برد و گفت: اهميت عدالت در منظر اميرالمؤمنين علی(ع) نيز به حدی است كه آن را از جود و بخشش برتر میداند.
|
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) و به نقل از رايزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ايران در فريتاون، محمدرضا قزلسفلی، نماينده فرهنگی كشورمان در سيرالئون در بخشی كلاس درس اين هفته خود در دانشكده «فلسفه و مطالعات اديان الهی» دانشگاه فورابه به بررسی اهميت عدالت اجتماعی در قرآن پرداخت.
وی ضمن اشاره به آيات «إِنَّ اللّهَ یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسَانِ : در حقيقتخدا به دادگرى و نيكوكارى و بخشش به خويشاوندان فرمان مىدهد (نحل: 90)» و «یَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِی الْأَرْضِ فَاحْكُم بَیْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ : اى داوود ما تو را در زمين خليفه [و جانشين] گردانيديم پس ميان مردم به حق داورى كن» (صاد: 26) خاطرنشان كرد: ارزش و عظمت عدالت اجتماعی از منظر قرآن مجيد بهعنوان اصلی بنيادين به حدی است كه خداوند متعال، قاطعانه به آن فرمان داده و يكی از رسالتهای پيامبران(ص) را اقامه عدل و قسط شمرده است.
وی در ادامه با اشاره به اجرای عدالت كامل در سيره عملی پيامبر مكرم اسلام(ص) به نقل از امام محمد باقر(ع) گفت: حضرت محمد(ص) رسوم جاهليت را از ميان برد و در برخورد با مردم از عدالت آغاز كرد.
قزلسفلی در ادامه با بيان اينكه امير المؤمنين علی(ع) عدالت را از جود و بخشش برتر میداند تصريح كرد: از ديدگاه آن حضرت اجرای عدالت در جامعه، تعادل اجتماعی را حفظ، همه را راضی و به پيكر و روح اجتماع، سلامت و آرامش میبخشد.
وی با بيان اينكه قرآن مجيد، لزوم رعايت عدالت را به شهود، تعدد زوجات، گفتار، داوری و ... تعميم داده است اظهار داشت: امام علی(ع) اجرای عدالت را موجب صلاح مردم، پرهيز از ظلم، گسترش الفت، همدلی و همسازی ميان اصناف جامعه میداند.
رايزن فرهنگی ايران در سيرالئون با اشاره به حديث «العدل مألوف : عدالت دلپذير و عامل الفت است» از مولای متقيان علی(ع) گفت: در جامعه متعادلی كه همه افراد از ارزشهای اجتماعی يكسانی برخوردار شوند و موقعيتها و ثروتها در اختيار افراد خاصی نباشد، ميان آحاد افراد جامعه، همدلی و روحيه اخوت برقرار میشود.
وی همچنين با استناد به فرمايش ديگر آن حضرت افزود: امام(ع) میفرمايد: «الجورممحاه» به اين معنی كه ظلم و بیعدالتی موجبات هلاكت جامعه، پايمال شدن حقوق ديگران، دگرگونی نعمتهای الهی، خشم و غضب الهی، ايجاد دشمنی، سقوط تمدنها، كوتاه شدن عمر دولتها و محو حيات يك امت میشود.