يادشان گرامی باد؛ آنان كه زندگی را به ما هديه كردند

اين روزها سخن از ياد كسانی است كه جانشان را در طبق اخلاص نهادند و به من و تو تقديم كردند. آنان كه از خانه خود گذشتند تا خانه من و تو پابرجا بماند؛ از خانواده خود گذشتند تا كانون خانواده من و تو گرم و پرمهر باشد؛ از دارايی خود گذشتند تا اموال من و تو را ناامنی و تشويش تهديد نكند؛ از جان خود گذشتند تا جان من و تو در آرامش شكوفا شود.

سخن از كسانی است كه گذشتند فقط به خاطر من و به خاطر تو؛ بگذار يادشان امروز، بهانه‌ای باشد تا عهدی با خود ببنديم به وسعت همه روزهای باقی‌مانده از زندگی؛ عهدی كه در آن خانه‌های خود را مأوای همديگر كنيم تا كسی در ميانمان بی‌خانمان نباشد. كانون خانواده را شكوفا كنيم؛ بگذاريم سهمی از اين شكوفايی برای آنانی باشد كه كانونی ندارند!

دارايی‌مان را وقف هم كنيم تا باری ديگر زندگی ايثار را تجربه كند! و راه را هموار كنيم تا جان‌هايمان به پاس آن همه ايثار، در خود انقلابی به پا كنند به وسعت تعالی انسان... .

آری! تعالی انسان رسالت آنان بود كه ديروز از همه چيز گذشتند تا امروز فرصت تعالی را داشته باشيم؛ شايسته است غنيمت بدانيم آن همه فداكاري را كه از غيرت بي‌منت سرچشمه مي‌گرفت. وظیف‌ای بر دوش خود احساس كردند و نه از خلق پاداش خواستند و نه از خالق؛ اما خالق به حكم ربوبيت و بزرگي پاس مي‌نهد جان بر كفان در راه بزرگيش را و آنان را زندگان همه تاريخ مي‌نامد.

اما اكنون من به دوش خود احساس مي‌كنم بار بزرگ دين شهيدان را، همان‌ها كه باعث مي‌شوند به انسان بودن افتخار كرد؛ همان‌ها كه خدا مرامشان را ارج نهاد و به خود فتبارك الله احسن الخالقين گفت.

و اكنون اين ماييم و عهدمان با همان‌ها كه زندگاني را پس از خدا مديونشان هستيم. امام حسین(ع) مي‌فرمايند: اى مردم! در خوبی‌ها با یکدیگر رقابت کنید و در بهره‌گرفتن از فرصت‏‌ها شتاب کنید و کار نیکى را که در انجامش شتاب نکرده‌اید، به حساب نیاورید.

فرصت آرامش و صلح را ارج نهيم... .

هديه مسعودي