رفع بوی بد دهان با كمك طب اسلامی

به گزارش خبرگزاری بين المللی قرآن (ايكنا)، ائمه معصومين (ع) و پيشوايان دينی ما را به يكسری امور سفارش كرده‌اند كه می‌توانيم با رعايت آن‌ها دهانی خوشبو داشته باشيم: پيامبر خدا (ص) : «مويز، چه نيكو خوراكی است! پِی را استحكام می‌بخشد، بيماری را از ميان می‌بَرَد، خشم را فرو می‌نشانَد، پروردگار را خشنود می‌سازد، بلغم را می‌بَرَد، بوی دهان را خوش می‌سازد و رنگ را صفا می‌دهد 1».

امام صادق (ع) : «چه نيكو لقمه‌ای است پنير! دهان را تَر و تازه می‌كند، بوی دهان را خوش می‌سازد، غذای پيشين را هضم می‌كند و غذا را مطبوع می‌سازد 2».

آن حضرت همچنين فرمود: «حَوْك (بادْروج)، سبزی پيامبران است. بدانيد كه در آن، هشت ويژگی است: هَضم‌كننده است؛ گرفتگی‌های عروق و مجاری را می‌گشايد؛ آروغ را خوش‌بو می‌سازد؛ دهان را بوی خوش می‌بخشد؛ اشتهاآور است 3».

* به نقل از ایّوب بن نوح، يكی از كسانی كه با امام كاظم عليه‌السلام بر سرِ سفره‌ای حضور يافته بود، برايم نقل كرد كه ايشان، بادروج خواست و فرمود: «دوست دارم غذا را با آن آغاز كنم. انسدادها را باز می‌كند، غذا را دوست‌داشتنی می‌سازد و ... غذای خويش را با آن، پايان ده؛ زيرا آنچه را پيش‌تر بوده، گوارش می‌دهد و آنچه را پس از آن خواهد بود، دوست‌داشتنی می‌سازد، سنگينی را از ميان می‌برد و بوی آروغ و بوی دهان را خوش می‌سازد 4».

* به نقل از فرات بن احنف: از امام صادق عليه‌السلام درباره تَرِه پرسيدند. فرمود: «بخور؛ چرا كه در آن، چهار ويژگی است: بوی دهان را خوش می‌سازد 5».

امام علی (ع) نيز در حديثی می‌فرمايند: «جويدن كُنْدُر، دندان‌ها را استحكام می‌دهد، بلغم را می‌راند و بوی بد دهان را می‌برد 6».

امام صادق (ع) همچنين فرمود: «چهار چيز است كه ديده را جلا می‌دهد و سود دارد و زيانی نمی‌آورد 7».

درباره آن‌ها از او پرسيدند، فرمود: «آويشن و نمك كه چون در بر هم قرار گيرند، بادها را از دل برون می‌رانند، انسداد را می‌گشايند، بلغم را می‌سوزانند، آب را در بدن به جريان درآورند، بوی دهان را خوش می‌سازند، معده را نرمی می‌دهند، بوهای بد را از دهان ببرند».

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

منابع:

1- الاختصاص، صفحه 124 عن أبی هند الداری، بحار الأنوار، جلد 66، صفحه 153، حديث 11؛ تاريخ دمشق، جلد 21، صفحه 60، كنزالعمّال، جلد 10، صفحه 41، حديث 28266 دانش نامه احاديث پزشكی: 1 / 382

2- الدروع الواقية، صفحه 42 عن سماعة، بحار الأنوار، جلد 66، صفحه 105، حديث 11 دانش نامه احاديث پزشكی: 1 / 382

3- الكافی، جلد 6، صفحه 364، حديث 4، مكارم‌الأخلاق، جلد 1، صفحه 388، حديث 1309، بحار الأنوار، جلد 66، صفحه 215، حديث 13.

انظر تمام الحديث فی ج 2، صفحه 198، حديث 1513، دانش نامه احاديث پزشكی: 1 / 384.

4- الكافی، جلد 6، صفحه 364، حديث 3، مكارم‌الأخلاق، جلد 1، صفحه 389، حديث 1312، بحار الأنوار، جلد 66، صفحه 215، حديث 14.

انظر تمام الحديث فی ج 2، صفحه 198، حديث 1514، دانش نامه احاديث پزشكی: 1 / 384.

5- الكافی، جلد 6، صفحه 365، حديث 4، الخصال، صفحه 249، حديث 114، المحاسن، جلد 2، صفحه 315، حديث 2085، مكارم الأخلاق، جلد 1، صفحه 387، حديث 1303 عن الإمام الباقر عليه‌السلام نحوه، بحارالأنوار، جلد 66، صفحه 200، حديث 1. انظر تمام الحديث فی: ج 2، ص 434، حديث 1928، دانش نامه احاديث پزشكی: 1 / 386.

6- الخصال، صفحه 612، حديث 10 عن أبی بصير ومحمّد بن مسلم عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم‌السلام، تحف العقول، صفحه 101، مكارم‌الأخلاق، جلد 1، صفحه 423، حديث 1441، بحار الأنوار، جلد 66، صفحه 443، حديث 2 دانش نامه احاديث پزشكی: 1 / 386

7- مكارم الأخلاق، جلد 1، صفحه 416، حديث 1410، بحار الأنوار، جلد 66، صفحه 198، حديث 4. انظر تمام الحديث فی: صفحه 332، حديث 1756، دانش نامه احاديث پزشكی: 1 / 388