حجتالاسلام رحيمی، مدرس حوزه علميه در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه گيلان، با بيان اينكه امام محمد باقر(ع) برای شناسايی علوم اسلامی و مكتب اهل بيت(ع) نهضت علمی و فرهنگی تشيع را بنيانگذاری كرد، گفت: امام محمد باقر(ع) با الگوگيری از امام سجاد(ع) با طاغوت مبارزه میكرد و با تربيت شاگردان برجسته و تبيين علوم و معارف اسلامی، نهضت علمی و فرهنگی تشيع را به خوبی بنيانگذاری كرد؛ در واقع اين امام برزگوار با بنيانگذاری اين نهضت به نيازهای فكری و معنوی مسلمانان پاسخ میداد تا نيازشان برطرف شود.
وی با بيان اينكه امام محمد باقر(ع) دريای دانش را شكافت و اسرار علوم را آشكارا ساخت، خاطرنشان كرد: امام در زهد و فضل و تقوی و آشنايی با رموز قرآن و سنت و تفسير و احكام شرع سرآمد همگان بود؛ در گفتار راستگوترين و در ديدار گشادهروترين و در بذل جان در راه خدا بخشندهترين و در اخلاق متواضعترين مردمان بود؛ از خوف خدا بسيار میگريست و هنگام مشكلات اهل بيت(ع) را جمع میكرد و با هم به ذكر و استغفار میپرداختند و قسمت عمده درآمد خود را در راه خدا انفاق میفرمود و خود مانند غلامانش در مزرعه كار میكرد.
سياست اصلاحی ویژه ائمه(ع)
وی با بيان اينكه امام محمد باقر(ع) بر تمامی علوم تسلط عجيبی داشت، يادآور شد: در كلمات آن بزرگوار به قلههای بلندی در تمدن اسلامی بر میخوريم كه همه بر گرفته شده از سرچشمه زلال قرآن و معارف عظيم الهی است؛ لذا ائمه معصومين(ع) هر كدام سياست اصلاحی ويژهای داشتند و امام محمد باقر(ع) بعد از پدر بزرگوار خود با به كارگيری سياست آموزشی پربار و تأثيرگذار خود ساختار فكری جامعه را با مبانی الهی عجين ساخت و تغييرات اساسی را ايجاد و نقشه اصلی اسلام را ترسيم كرد.
اين كارشناس دينی با بيان اينكه امام محمد باقر(ع) اسرار و رموز زندگی، اصول اسلامی، توحيد، صفات خداوند و رازهای علوم را به مقتضای امامت و ولايت برای انسانهای نيازمند علوم تبيين كرد، افزود: امام با استفاده از روش تقيه و پرهيز از برخود جنگی با حكومت به تربيت شاگردان و انسانهای فرهنگی پرداخت و دانشگاه شيعی را بنا نهاد، زيرا شبهات و ابهامات فراوانی در دوران امام محمد باقر(ع) فراگير شده بود كه با تدبير و علم امام پاسخ داده میشد؛ امام(ع) دين تشيع را هدايت كرد تا از گرفتاری مردم به فرقهها و نحلهها و اديان منحرف و مختلف جلوگيری كند.
سیره سیاسی سياستمدارانه، دقيق و هوشمندانه امام باقر(ع)
حجتالاسلام رحيمی با اشاره به بعد سياسی امام محمد باقر(ع)، بيان كرد: با بررسی سيره سياسی امام محمد باقر(ع) مشاهده میشود كه امام برای هدايت و رساندن جامعه به سعادت و كمال الهی بسيار سياستمدارانه، دقيق و هوشمندانه شيوههای مبارزه را انتخاب كرد؛ اين امام بزرگوار با استراتژی تحكيم سری بنيادهای تفكر شيعی، القای روح ظلمستيزی و موضعگيری عليه ظالمان، حفظ وحدت و يكپارچگی امت، همياری همه مسلمانان در مبارزه با دشمن مشترك، ترويج مكتب جهاد و شهادت و دعوت به پايمردی در راستای حق گام برداشت.
وی ادامه داد: امام محمد باقر(ع) در يك حركت منسجم و پيوسته با انقلاب فكری و فرهنگی و ايجاد نهضت علمی در حوزه تربيت نيروی فقيه و مجتهد حديثشناس و مبرز در مسائل اسلامی عمل كرد؛ امام(ع) در برابر جريان فكری و انحرافی دوران با سياست تربيت نيروی قوی توانست چهره منحرف افكار و عقايد مدعيان دروغين را به مردم معرفی كرده و گرد و غبار و زنگارهای فريب و نيرنگ را از دايره اهل بيت(ع) و اسلام ناب محمدی(ص) جدا كند.
مدرس حوزه علميه با تصريح بر اينكه امام محمد باقر(ع) به الگوی اخلاقی و تربيتی شيعه توجه ويژهای داشت، متذكر شد: امام هدايتگر افكار و اخلاق و اعمال است و شيعه نيز در فكر پيروی عمل و رفتار است؛ پس آنكه شالوده انديشه و عملش و خط سلوك و رفتارش را با خط ائمه منطبق نسازد، از صراط مستقين فاصله گرفته است؛ لذا امام محمد باقر(ع) همواره در انديشه تربيت و اصلاح و تصحيح مشی و عمل و اخلاق پيروان خود بود، چرا كه قوت و ضعف پيروان را به پای رهبران مینويسند و عيب و كمال هر جمع را به پيشوايشان منتسب میكنند.