حجاب اسلامی؛ ضامن بقای فرهنگ دینی ـ اسلامی
كارشناس امور زنان آموزش و پرورش استان كردستان حجاب اسلامی را ضامن بقای فرهنگ دینی و تربيت اسلامی ما دانست و گفت حجاب جز لاينفك فرهنگ بومی و ملی مردم ايران است.
فوزيه غفاری، كارشناس امور زنان آموزش و پرورش استان كردستان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه كردستان، با اشاره به اينكه تاريخچه حجاب مربوط به دوره قبل از اسلام است، اظهار كرد: حجاب بين ملل مختلف همواره از شدت و ضعفهايی برخوردار بوده و كمتر مملكت و حكومتی دارای فرهنگ حجاب با شدتی كمتر از حجاب كامل امروزی وجود دارد.
وی حجاب اسلامی را ضامن بقای فرهنگ دینی و تربيت اسلامی دانست و گفت: حجاب جز لاينفك فرهنگ بومی و ملی مردم ايران است و اين فرهنگ با آداب و رسوم ملی و محلی ايران درآميخته بهطوریكه رعايت آن و شدت حدود و پايبندی به معيارها، رفتارها و پيامدهای حجاب بهعنوان فرهنگ طبقه اشراف و دربار در جامعه مطرح بوده و پيروی از اين الگوی قوی برای زنان ايرانی تفاخر و شخصيت و ارزش بهحساب میآمده و فرهنگ عدم رعايت حجاب و عدم شرم و حيا، فرهنگ مردم طبقات بیفرهنگ و بردهها بوده است.
كارشناس امور زنان آموزش و پرورش استان كردستان با بيان اينكه تا حدود نيم قرن اخير ايران بهعنوان يكی از كشورهای مقيد و متعهد به حجاب مطرح بوده است، اعلام كرد: مردم اين سرزمين نه تنها از روی اعتقاد درونی و يك امر الهی بلكه حتی قبل از اسلام در حد رسم و فرهنگ قومی ـ بومی به اين امر پايبند بودهاند.
نياكان ما از هرگونه بیبندوباری و فساد اخلاقی دور بودند
وی عنوان كرد: حجاب بهعنوان فرهنگ دارای پيشينه ملی و جزو آثار ملی و افتخارات اين مملكت است و اين نشان از وجود اخلاق حسنه و مقيد به موازين اخلاقی بودن نياكان ما و دوری از هرگونه بیبندو باری و فساد اخلاقی بوده است و حتی در تاريخ حكمرانان نالايق و فاسد نكات غيراخلاقی و انحراف از مسيرهای اخلاقی را بهعنوان ضعف آنان میخوانيم و باور داريم.
غفاری عنوان كرد: متأسفانه در حدود بيش از نيم قرن اخير با انقلاب تركيه و تأثيرگذاری بر حاكم مستبد و خودباخته ايران(رضا خان) كه بیبهره از سواد، علم و تقوا بود و بهدليل عقده حقارت درونی ناشی از احساس كمبود و عدم خودباوری و اعتماد بهنفس برای جبران كمبودهای درونی خود، شيفته تمدن غرب و فرهنگ جديد تركيه شد.
وی ادامه داد: بهدليل اينكه فرهنگ بیحجابی از دربار و ميان طبقه اشراف وقت رايج شد، موجب جاذبه آن بين عامه مردم شده كه در كنار اجبار و زور حاكم كمكم به فرهنگ تبديل شده است.
كارشناس امور زنان آموزش و پرورش استان كردستان با اشاره به اينكه بر اين اساس حجاب در برههای از دوران استبداد قبل از انقلاب نوعی امتياز، تجدد و تفخر بهحساب میآمد و افراد منزوی و مطرود شده بودند، بيان كرد: در اين برهه افرادی كه در پستهای دولتی و جايگاهها و منزلتهای اجتماعی فعاليت میكردند بهدليل مقبوليت بیحجابی از طرف دستگاه حاكمه بايد با لباس فرم غرب حضور میيافتند.
انقلاب اسلامی فرهنگ حيا و عفت را در جامعه احيا كرد
وی با بيان اينكه در اين دوران فرهنگ ضدارزش و ضدشرم و حيا بهعنوان فرهنگ ارزشی در دل افراد ناآگاه خواسته و يا ناخواسته جای گرفت، افزود: با انقلاب ارزشها در سال 57 هر چند مدت زيادی از حاكميت فرهنگ بیحجابی نگذشته بود اما احيای اين ارزشها و برگرداندن آن بهميان جامعه با صرف هزينه و چالشهای متعدد روبهرو شد.
غفاری گفت: در دوران انقلاب اسلامی فرهنگ شرم و حيا و عفت بهدليل دارا بودن ريشه در درون جامعه و رابطه با فطرت ذاتی انسان دوباره احيا و در جامعه متداول شد هر چند جايگزينی ارزشهای والا و مطلوب در مقايسه با ضدارزشها و فرهنگ بیبند و باری و مبتذل همراه با صرف هزينه و تحمل مشكلات بيشتر است اما به اذن خداوند متعال اكنون به دورهای رسيدهايم كه حداقل در كشور اسلامی ايران رعايت حجاب نوعی منزلت و نشان از جايگاه اجتماعی خاصی دارد و حتی افراد غيرمتعهد به اين امر به افراد متعهد و محجبه و باتقوا بيشتر اعتماد دارند.
وی با اشاره به تأثيرات حجاب بر جامعه بهويژه چادر یادآور شد: حجاب اسلامی بر تمام ابعاد اقتصادی، روانی، اجتماعی، شخصی و خانوادگی تأثيرگذار است.
