صدای ماندگاری كه بيش از دو دهه از آن خبری نيست!

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، روز سوم خرداد 1361، راديوی جمهوری اسلامی ايران، در ساعت 14، همزمان با پخش مارش نظامی، اين جملات را در سراسر ايران منتشر كرد كه «شنوندگان عزيز توجه فرماييد! شنوندگان عزيز توجه فرماييد! خرمشهر! شهر خون، آزاد شد.» اين خبر تاريخی، با صدای پرطنين و تاثيرگذار جوانی به نام محمود كريمی‌علويجه در حافظه تاريخی ملت ايران ثبت شد و گرچه از آن روز تا حدود 10 سال بعد، حجم زيادی از اخبار و گزارش‌های مربوط به دفاع مقدس، با صدای اين جوانِ خوش‌سيما و آوا پخش شد، اما امروز، پس از گذشت 30 سال از آن روزها، هيچ نشانی از صاحبِ آن صدای ماندگار در رسانه‌های ديداری و شنيداری جمهوری اسلامی نيست.

تلاش‌های خبرنگاران و فعالان فرهنگی مرتبط برای يافتن ردی و نشانی از كريمی‌علويجه ناكام ماند. تنها اخبار به دست آمده از ايشان به اين قرار است كه وی در حقيقت، كارمند شركت نفت بوده و به دليل ابتلا به يك بيماری نادر خونی، مدتی پس از پايان جنگ تحميلی، برای درمان به خارج از كشور عزيمت كرده است.

به غير از گزارش عمليات و تحركات نظامی و متون حماسی و تهييجی در دهه نخست انقلاب اسلامی، صدای محمود كريمی‌علويجه تا سال‌ها پس از جنگ، در تيتراژ آغازين برنامه راديويی «راه شب» (كه پس از اخبار نيمه‌شب از «راديو ايران» پخش می‌شد) شنيده می‌شد. همچنين، بسياری از مردم كشورمان هنوز نوای دل‌انگيز او را كه در روزهای عاشورا مقتل‌خوانی بسيار تأثيرگذاری را در «راديو ايران» اجرا می‌كرد، به خاطر دارند. از ديگر يادگارهای تاريخی كريمی، پوشش زنده مراسم تدفين رهبر كبير انقلاب اسلامی حضرت امام روح‌الله خمينی در 16 خرداد 1368 بود كه در اذهان نسل اول و دوم انقلاب، خاطرات بسيار دردناكی را به ثبت رساند.

ميزان خاطرات و يادگارهای تاريخی محمود كريمی‌علويجه در حافظه تاريخی دو نسل از ملت ايران، به قدری زياد است كه تجليلی ملی از اين شخص را لازم و ضروری می‌كند، اما در كمال تعجب، هيچ تلاش و حركتی در اين راستا انجام نمی‌گيرد و اين صدای ملی كه می‌توانست سرمايه فرهنگی گرانبهايی برای رسانه‌های ديداری و شنيداری كشور (به ويژه رسانه ملی) شود، بيش از دو دهه است كه كاملاً حذف شده است.

منبع: مشرق