به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، ملاحامد رستمی، فرزند حاج كريم رستمی در سال 1326 هجری شمسی در روستای كماله بخش اورامان تخت از توابع شهرستان سروآباد چشم به جهان گشود اما طولی نكشيد كه در سن سه ماهگی چشمان خود را بر اثر يك بيماری از دست داد و برای هميشه از ديدن زينت دنيا و نزديكان خود محروم شد و در طول عمر 63 ساله خود رنگ دنيا را نديد و از تمام لذايذ بصَری محروم ماند.
اما در عوض، خداوند تبارك و تعالی به ايشان قلبی ذاكر و منور عطا فرمود كه از لذايذ درونی و حقايق شيرين قرآنی سيراب شده بود و با شنيدن آيات نورانی وحی از طريق راديو و نوار كاست توانست لحظات عمر مفيد خود را سپری كند و برای جامعه خود افتخاراتی بزرگ به ارمغان آورد.
وی در سن 8 تا 11 سالگی موفق به حفظ كل قرآن كريم شد و از طريق راديو و همچنين، كمكهای صبورانه نزديكان خود از جمله عمو و پدرش، اين مصحف شريف را از بر كرد.
| ملاحامد رستمی: |
| در اواخر عمر خود با درخواست مسئولان اوقاف مريوان توانست در مسابقات شهرستانی قرائت شركت كرده و پس از كسب مقام اول شهرستانی(در شهر مريوان) و استانی (در شهر سنندج)، به سطح كشوری راه يافت كه أجل مهلت اين آرزو را از او گرفت |
رستمی قبل از رسيدن به سن تكليف، نماز خواندن را آغاز كرد و تا آخر عمر، اهل جمعه و جماعت بود و بيشتر نمازهايش را با جماعت در مسجد میخواند. از بخت خوب او همجواری منزلش در چندقدمی مسجد بود كه با وجود صعبالعبور بودن راههای منطقه، خانهاش در يك مسير مسطح قرار گرفته بود كه حتّی بدون كمك ديگران میتوانست به مسجد برود.
وی در تمام جلسات مذهبی شركت میكرد و به عنوان مرجع و منبعی زنده، پاسخگوی سؤالات متعدد مردم بود. يكی از شاهكارهای منحصر به فرد او اين بود كه در ذهن منسجم خود، مجموعهای كامل از تاريخ وقايع و تولدها و وفاتها را از حفظ داشت اما افسوس مانند تمام شخصيتهای بزرگ كه با رفتنشان به خواب ابدی، مردم را بيدار میكنند، زمانی آدمها به خود میآيند كه گنجهايی را كه هيچگاه با چشم دل نديدند و نپذيرفتند زير خاكهای خاموش مدفون باشند.
ملاحامد رستمی چنانكه اشاره شد، تاريخ روز و ماه و سال مربوط به هر رويداد را میدانست، به عنوان مثال اگر كسی سالها قبل وفات يافته بود يا شهيد شده بود و يا به دنيا آمده بود، روزشمار آن واقعه را از بر بود و میتوانست منبعی مطمئن برای تكميل آمار و تقويم و بيوگرافیها و پاياننامهها باشد كه اين آرزو به يك خواب و خيال تبديل شد.
وی به بچههای علاقهمند به فراگيری علوم قرآنی، قرآن ياد میداد و از مشمولان واقعی اين حديث بود كه «خَيرُكُم مَن تَعَلَّمَ القُرآنَ وَ عَلَّمَهُ» و به حق كه ايشان، از نظر ما بهترين زمان ما بودند. وی در مراسم مولودیخوانی و اعياد رمضان و قربان به تلاوت آيات قرآن میپرداخت و اهالی روستا صبح هر جشن، با شنيدن صدای دلنشين او بلند میشدند.
ملاحامد رستمی در طول عمر خود بيش از يكصد بار قرآن را از ابتدا تا إنتها قرائت كرده است. در اواخر عمر خود با درخواست مسئولان اوقاف مريوان توانست در مسابقات شهرستانی قرائت شركت كرده و پس از كسب مقام اول شهرستانی(در شهر مريوان) و استانی (در شهر سنندج)، به سطح كشوری راه يافت كه أجل مهلت اين آرزو را از او گرفت.
سرانجام اين گوهر گمنام و حافظ گرانقدر كلام الهی در يكی از سردترين روزهای زندگی در روز 29 دیماه 1389 پس از 63 سال عمر مبارك در زادگاهش (روستای كماله) جان به جانان تسليم كرد و در آرامگاه اين روستا برای هميشه آرام گرفت تا در آن جهان ديدگانش را بازگيرد و اجر عمر پرخيرش را از خالق بزرگ دريافت كند.