ناکارآمدی برخی شیوههای کنونی آموزش قرآن، نتیجه دوری از روش پیامبر(ص) است
گروه اندیشه: نویسنده کتاب آموزش قرآن در سیره نبوی با تأکید بر ضرورت بهرهگیری از روش پیامبر(ص) در آموزش قرآن گفت: ناکارآمدی برخی شیوههای کنونی آموزش قرآن نتیجه دوری از روش پیامبر(ص)است.
محسن رجبیقدسی، نویسنده کتاب آموزش قرآن در سیره نبوی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) از قم، گفت: حسین مرادیزنجانی، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد زنجان و مهدی غفاری، عضو وابسته دایرةالمعارف بزرگ اسلامی تهران، همکاران بنده در تألیف کتاب قرآن در سیره نبوی بودهاند و با همکاری این افراد این اثر تدوین و به چاپ رسیده است.
وی ادامه داد: هدف از تألیف این کتاب، آموزش زبان قرآن بر پایۀ تعالیم قرآن کریم و آموزههای سیره پیامبر اکرم(ص) است.
نویسنده کتاب آموزش قرآن تصریح کرد: نگاهی به روشها و شیوههای متداول آموزش و ترویج قرآن در عصر حاضر، نشان میدهد که برنامهریزی و راهاندازی این امر مهم بر پایۀ تعالیم قرآن کریم و آموزههای سیرۀ پیامبر اکرم(ص) نبوده و نیست.
رجبی اظهار کرد: از این رو، بسیاری از آیات و روایات که ناظر و مبیّن این موضوع و جوانب مختلف آن هستند، تحلیل نشده، رها شدهاند و گاه برداشتهای ناقص یا نادرست از آنها مبنای عمل قرار گرفته است. نویسنده این کتاب تصریح کرد: در حقیقت، بسیاری از مواقع با اخلاص و کوششهای فراوان درصدد ترویج قرآن برآمدهایم غافل از اینکه روشهای ما به علّت غیرمستند بودن به کتاب، سنّت، عقل و اجماع، خود به یکی از عوامل اصلی مهجور بودن قرآن در جوامع اسلامی و موانع مهم ترویج کلام خدا مبدل شده است.
رجبیقدسی، هدف نهایی آموزش قرآن در سیرۀ نبوی را فراگیری زبان قرآن به عنوان زبانی همگانی و وسیلۀ ارتباطی میان خدا و مردم، و مردم با مردم برای فراگیر ساختن فرهنگ الهی قرآن در سرتاسر جهان دانست.
وی افزود: با توجه به این هدف، شیوههای رایج آموزش و ترویج قرآن مجید، کارایی لازم را ندارند و درخور شأن کلام خدا نیستند و تنها راه جبران این نارساییها، یاری گرفتن از خود قرآن، بازگشت به شیوه اسوۀ حسنۀ رسول خدا(ص) و کنار گذاشتن سلیقهها و شیوههای ابداعی غیر مستند به کتاب، سنّت، عقل و اجماع است.
نویسنده کتاب آموزش قرآن با تأکید بر اینکه هدف از تألیف کتاب آموزش قرآن در سیره نبوی، آموزش زبان قرآن یعنی زبان عربی مبین - نه زبان عربی گذشته و امروز - است، گفت: بر پایۀ آیه 103 سوره نحل: «وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّهُمْ یَقُولُونَ إِنَّمَا یُعَلِّمُهُ بَشَرٌ لِّسَانُ الَّذِی یُلْحِدُونَ إِلَیْهِ أَعْجَمِیٌّ وَهَذَا لِسَانٌ عَرَبِیٌّ مُّبِینٌ»؛ و آیه 195 سوره شعراء : «بِلِسَانٍ عَرَبِیٍّ مُّبِینٍ» و بر اساس حدیثی از صادقین(ع) که فرمودهاند: «یُبینُ الالسنَ و لا تبینه الالسنُ»، منظور از لسان عربی مبین، زبانی است که قادر به تبیین همه زبانهای دنیاست و هیچ زبانی ـ جز خود زبان قرآن ـ قادر نیست، قرآن را تبیین کند.
رجبیقدسی آموزش به روش سمعی ـ شفاهی؛ واضح و شمرده خواندن قرآن؛ آسانسازی آموزش و بستن راه هرگونه سختگیری، آغاز آموزش از حزب مُفصّل(از سوره ناس تا سوره ق)، نوشتن قرآن و تصریف کلمات، آیات و سورهها را برخی اصول 14 گانه آموزش قرآن در سیره نبوی عنوان کرد.
وی در پایان خاطرنشان کرد: نویسندگان کتاب آموزش قرآن در سیره نبوی آماده اجرای عملی آموزش آن در مؤسسات قرآنی هستند.
