برنامه تفسیر قرآن در روستای بدرآباد خرمآباد برگزار شد
گروه فعالیتهای قرآنی: برنامه تفسیر قرآنکریم با محوریت سوره مبارکه مریم(س) سهشنبه، 12 آذر در روستای بدرآباد سفلی خرمآباد برگزار شد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، برنامه تفسیر قرآنکریم با محوریت سوره مبارکه مریم پس از نماز مغرب و عشاء با حضور مردم روستای بدرآباد سفلی در مسجد صاحبالزمان(عج) این روستا برگزار شد.
در این برنامه تفسیر قرآن کریم حجت الاسلام والمسلمین سیداحمد میرعمادی، نماینده ولیفقیه در استان و امام جمعه خرمآباد در تفسیر آیات اول و دوم سوره مبارکه مریم، گفت: یکی از پیامبرانی که نامش در قرآن آمده است حضرت زکریاست.
وی با بیان اینکه داستان زکریا یک داستان آموزنده است، اضافه کرد: حضرت زکریا(ع) از انبیاء بنیاسرائیل و از فرزندان هارون برادر موسی است که هفت بار نامش در قران ذکر شده است.
حجتالاسلام میرعمادی با بیان اینکه خداوند متعال در سوره مبارکه مریم حضرت زکریا را توصیف به عبودیت کرده است، ادامه داد: در سورههای دیگر قرآن همچنین خداوند متعال از حضرت زکریا توصیف به نبوت و اخلاص کرده است.
این مفسر قرآن کریم عبودیت را گام اول و مهم برای رشد و کمال انسان بیان کرد و گفت: حضرت زکریا از بس که عبادت می کرد او را رئیس عبادت کنندگان مینامیدند.
نماینده ولی فقیه در لرستان در تفسیر آیه دوم از سوره مریم و اشاره به دعای حضرت زکریا که از خداوند خواست فرزندی به وی عطا کند، خاطرنشان کرد: دعا نقش مهم و اساسی در تحولات زندگی بشر دارد و به نوعی دعا اسلحه و حلال مشکل برای بشر است.
حجتالاسلام والمسلمین میرعمادی با اشاره به پنهانی بودن دعای زکریا و اینکه خداوند دعای پنهانی زکریا را علنی کرد، مطالعه داستان پیامبران را موجب الگوگیری و پند و اندرز و عبرت برای انسان دانست و گفت: مطالعه داستان پیامبران که در قرآن ذکر شده است اراده انسان را تقویت میکند این داستانها برای سرگرمی نیست بلکه برای پی بردن به سنتهای الهی است.
وی با یادآوری اینکه داستان پیامبران الهی برای بهرهگیری تربیتی و هدایتی است اضافه کرد: خداوند متعال در سوره مریم شیوه دعا کردن را بهوسیله دعای زکریا به ما یاد میدهد.
نماینده ولیفقیه در لرستان زکریا را مظهر امیدواری و پایداری معرفی کرد و گفت: در دعا لازم است ضعفها و گناهان خود را بیان کنیم، نعمتهای خداوند و رحمت الهی را یادآور شویم، حمد و ثنای الهی و خدا را با رب صدا بزنیم، حاجت خود را بیان کنیم، برآورده شدن حاجت را به خدا نسبت دهیم، اصرار بر دعا داشته باشیم.
