
محمدرضا معجونی، نقال و شاهنامهخوان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از همدان، گفت: درمقابل هجمه فرهنگی دشمنان، شاهنامه بهترین پادزهر برای خنثی کردن اثر آنهاست زیرا شاهنامه تفسیر قرآن برای فارسی زبانان است و علم پزشکی و تمام اسطورههای مثبت دنیا در این کتاب مصداق دارند.
وی افزود: دنیای امروز هر روز دستخوش تغییرات و پیشرفت میشود و سرگرمیهای جدید دنیای ما را دربر میگیرد، در نتیجه جوان امروز نیز تا نسبت به هنر و پیشینه خود اطلاع نداشته باشد به آن جذب نمیشود.
معجونی با بیان اینکه هنر نقالی باید ویترین داشته باشد تا در معرض نمایش قرار گیرد، اضافه کرد: وقتی تعداد نقالان به تعداد انگشتان دست است باید از این پتانسیل برای آموزش جوانان استفاده کنیم زیرا علت استقبال نکردن جوانان به این هنرها نداشتن شناخت کافی آنها است.
ورود نقالی به عرصه دانشگاه دشوار است
وی درباره تدریس هنر نقالی در دانشگاهها گفت: هنری که به صورت سینه به سینه انتقال پیدا کرده تغییر آن به صورت آکادمیک بسیار دشوار است چراکه باید تمامی این موارد از سینهها و ذهنها استخراج شده و با منبع اصلی مطابقت داده و به هنرجویان انتقال داده شود.
این هنرمند کشور در ادامه اظهار کرد: برخی از داستانها پرورده ذهن نقالان است و در شاهنامه وجود ندارد، این امر زمانبر است و امیدورایم که این اتفاق بیفتد تا جوانان بیشتر با این هنر آشنا شوند.
وی درباره احیا هنر نقالی نیز گفت: نقش مسئولان امر در این زمینه بسیار حائز اهمیت است، نقالی و گویندگی به شاهنامه برنمیگردد و قبل از از شاهنامه ما گوسانها را داشتیم که در غارها شکارهای خود را برای یکدیگر تعریف میکردند.
مسئولان دغدغه فرهنگ ندارند
مرشد معجونی با اشاره به اینکه این همه بازیهای رایانهای وجود دارد ولی دو بازی سنتی برگرفته از شاهنامه نداریم، اظهار کرد: کسی که این بازیها را طراحی میکند با هدف و بسیار آرام، فرهنگ خود را به ما تحمیل میکند، ولی ما نمیتوانیم این کار را انجام دهیم چراکه خیلی از مسئولان دغدغه فرهنگ ندارند.
وی ادامه داد: در تاجیکستان دانشآموزان ابتدایی شاهنامهخوانی را میآموزند ولی در کشور ما دانشجو نمیتواند 10 بیت از شاهنامه را بخواند و این درد است، ما باید به اصل خود بازگردیم اصلی که با مذهب و دین ما منافات ندارد و اتفاقا در موزات هم هستند.
این نقال و شاهنامهخوان کشوری خاطرنشان کرد: بسیاری براین باورند که برگشت به ریشههای ایرانی در مقابل مذهب و دین ایستادن است، در حالی که این طور نیست این شاهنامه نگین انگشتری ادبیات عالم است.
شاهنامه برای زمان، فرهنگ و ملت حاضر است
وی افزود: ایلیاد و ادیسه در اروپا سروده میشود و قرنها مورد ستایش قرار میگیرد، آیا کسی را داریم که زحمت 30 ساله فردوسی را به دنیا معرفی کند؟ امیدواریم روزی برسد که شاهنامه از این غربت بیرون بیاید.
مرشد معجونی در پایان خاطرنشان کرد: باید به این باور برسیم که شاهنامه کهنه نیست بلکه اثری است که هر روز تازه و نو میشود، شاهنامه برای زمان، فرهنگ و ملت حاضر است و باید به این برسیم که نه برای مقابله بلکه عرضه یک فرهنگ نو با شاهنامه سر و کار داریم.