مشکل انقلابهای منطقه، نداشتن رهبری چون امام راحل(ره) است
گروه سیاسی: نماینده مردم تهران در مجلس بزرگترین مشکل انقلابهای کشورهای اسلامی را عدم برخورداری از رهبری مقتدر، چون امام راحل(ره) دانست.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قم، غلامعلی حداد عادل، نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی شب گذشته، 20 بهمن در مراسم گرامیداشت دهه فجر در مسجد اهل بیت(ع) قم با اشاره به حضور امام راحل(ره) در قم گفت: امام خمینی(ره) 10 روز پس از فرار شاه از ایران برای بازگشت به کشور تصمیم گرفت و به ایران سفر کردند؛ این در حالی است که سیاستمداران غربی ایشان را از این سفر منع کرده بودند.
وی افزود: اصرار این سیاستمداران، ایشان را به شک انداخت و دقیقا بر خلاف نظر اینها عمل کردند؛ امام راحل(ره) از همان ابتدا نیز دست غربیها را خوانده بود و به همین دلیل است که مشخص میشود دلیل بدبینی امام(ره) به آنها به چه دلیل بوده؛ بدبینی که در تمام لحظات انقلاب و پس از آن به عینه برای مردم ایران نیز به اثبات رسید.
نماینده مجلس شورای اسلامی تصریح کرد: امام راحل(ره) از نقشه شوم غرب برای انحراف انقلاب آگاه بودند؛ این جریان، یعنی مداخله غرب در انقلابها به کرات در کشورهای اسلامی به وقوع پیوست؛ از جمله این دسیسهها میتوان به نقشه پنتاگون در کشورهایی چون الجزایر و... اشاره کرد.
حداد عادل عنوان کرد: در زمانی که حکومت بختیار دستور حکومت نظامی داده بود، برخی به محضر امام خمینی(ره) رسیدند تا ایشان به مردم بگوید به خانههایشان بروند ولی امام(ره) فرمودند مردم باید در خیابانها بمانند؛ ملت ایران هم به فرمان ایشان گوش عمل کرده و همان شب، تهران یکپارچه غوغا شد و همین حضور مردمی سبب شد حکومت شاه سقوط کند؛ اینگونه تصمیمات امام راحل(ره) نشاندهنده عمق ارتباط ایشان با عالم دیگر بود و مردم و خواص را به رهبری ایشان مؤمنتر کرد.
امام راحل(ره) همه ابعاد حکومت را در اختیار انقلاب قرار داد
وی گفت: امام راحل(ره) به هیچ وجه انقلاب را برای خود نمیخواستند و در جهت مردم و اسلام حرکت کردند؛ امام راحل(ره) همه ابعاد حکومت را در اختیار انقلاب قرار داد و به همین جهت بود که تفاوت انقلاب ایران را میتوان با انقلابهای مصر و تونس و... مقایسه کرد.
حداد عادل افزود: پس از انقلاب مصر، ارتش آمریکایی دوران مبارک دست نخورده باقی ماند و قوه قضائیه آنها هم همین صورت را داشت به همین دلیل انقلابیون برای محاکمه مبارک باید به قضات منصوب شده توسط خود او مراجعه میکردند؛ مرسی با انقلاب مردمی به حکومت رسید ولی ارتش این کشور با پول عربستان و نقشه آمریکا و رژیم صهیونیستی مبارک را آزاد کرد و مرسی را به قفس انداخت.
وی افزود: مشکل همه این انقلابها این بود که این قضایا به این دلیل است که آنها رهبری چون امام خمینی(ره) نداشتند؛ مشکل بزرگ آنها رهبری مقتدر و الهی است که فاقد آن هستند و به همین جهت است که تمام این جنبشها و انقلابها با سادهترین ترفندها به سود دیگران شد.
نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی با اشاره به جریانهای نقشآفرین در انقلاب تصریح کرد: یکی از این گروهها سازمان مجاهدین خلق بود که امام راحل(ره) پس از استماع مرامنامه آنان، آنها را رد کردند؛ تا سالهای 54 و 55 رژیم شاه توانسته بود بیشتر اعضای سازمان مجاهدین را دستگیر کند یا به قتل برساند ولی پس از انقلاب بسیاری از آنها آزاد شدند و تصمیم گرفتند در مقابل امام و انقلاب بایستند و کارشان به جایی رسید که آزادانه عضوگیری میکردند و پس از آن هم ترور یاران انقلاب را آغاز کردند و فجایعی مانند بمبگذاری روز هفت تیر را رقم زدند؛ امام خمینی(ره) با این پدیده شوم هم با قاطعیت، هوشمندانه و با روحیهای الهی برخورد کردند و انقلاب را از وجود چنین افرادی پاک ساختند.
وی عنوان کرد: امام راحل(ره) پس از جنگ نیز به خوبی کشور را اداره کردند و دنیا را نسبت به دسیسههای پیدا و پنهان استکبار برای برهم زدن این شرایط آگاه کردند؛ ایشان با بسیج نیروهای کشور و در سختترین شرایط یک جنگ جهانی علیه ملت ایران را مدیریت کردند و در آخر نیز یک وجب از خاک این کشور به دست بیگانگان نیفتاد.
حداد عادل مسئله قائم مقامی رهبری را از دیگر بحرانهای دوران امام راحل(ره) دانست و گفت: مقام معظم رهبری در شرایط بسیار حساسی عهدهدار رهبری شدند ولی در اندک زمانی توانستند با تدابیر ظریف و دقیق این دوران انتقال را به بهترین شکل طی کنند؛ تقوای ایشان به مردم ثابت کرد که راه امام(ره) ادامه خواهد یافت و ملت به رهبری جدید اعتماد پیدا کردند و این اطمینان همچنان تداوم دارد.
نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی فتنه 88 را یکی از بزرگترین آزمونهای انقلاب اسلامی عنوان کرد و گفت: مقام معظم رهبری در این بحران نسبت به دعوای گروه مقابل به قدری علمی، عمیق و منطقی بحث کردند که هر کسی که سخنان دو طرف را میشنید منطقا حق را به جانب ایشان میداد چون گروه مخالف با هیچ طرح منطقی که مطرح میشد سازگاری نمیکرد و آن را یک جانبه رد میکرد.
