نیاز انسان به قرآن، مثل نیاز گیاه به آب است

به گزارش خبرگزاری بین‎المللی قرآن(ایکنا) از قم، حجت‎الاسلام والمسلمین بهجت پور ظهر امروز 22 اسفند در نشست علمی انس با قرآن در مجتمع عالی امام خمینی(ره) گفت:  یکی از مهمترین سوالاتی که همیشه از خود می‎پرسیم این است که مفهوم انس با قرآن چیست و در این زمینه همیشه نظرات مختلفی بیان می‎شود.
وی افزود: نکته مهم در اینجا آن است که باید ابتدا به سراغ خود قرآن برویم و ببینیم که آیا خدا خود برای رسیدن و انس به قرآن آیه‎ای دارد یا خیر؟.
عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی عنوان کرد: اگر به قرآن رجوع کنیم به نکته‎ کلیدی می‎رسیم که همانا قرار گرفتن مفهوم انس با قرآن در مقابل فرار و تنفر از این متن مقدس است.
وی گفت:  در قرآن آیاتی در این باره است که کفار و کسانی که نمی‎خواهند آیات الهی را گوش دهند از آن فرار می‎کردند و خداوند از آنها می‎خواهد که به پیام الهی گوش فرا دهند.
بهجت پور بیان کرد: انس با قرآن از نظر قرآن مسئله‎ای بدیهی است و تعجب قرآن از افرادی است که این اصل بدیهی را رعایت نمی‎کنند.
این مدرس حوزه و دانشگاه بیان کرد: انس با قرآن مرکز ثقل فرامین است و خداوند اشاره می‏‎کند به این اصل که گریز از قرآن باعث گریز از خود و گرفتار شدن در بلایا و مصیبت‎هاست.
وی با اشاره به آیاتی از سوره مدثر بیان کرد: مدثر، اولین سوره‎ای بود که به پیامبر نازل شد و به طور طبیعی خداوند در این آیات بیان می‎دارد که انسان به طور طبیعی به خدا و قرآن نیاز دارد و کسی که از این نیاز فرار می‎کند و در مقابل آن موضع می‎گیرد، گرفتار خواهد شد.
این مدرس حوزه بیان کرد: اگر مبانی قرآن نقش ملکوت را داشته باشد، ظاهر قرآن و الفاظ قرآنی، نقش ملک را دارد؛ قرآن از طریق توجه دادن به ملک در موارد نادر و توجه دادن به ملکوت در موارد فراوان، زمینه رشد انسان را فراهم کرده است.
وی گفت: خداوند می‎فرماید که شما انسان‎ها گرفتار مشکلات و خطراتی هستید که برای شما و آینده‎تان خطرناک است؛ این هشدار قرآنی درون موضع قرآن است و در حقیقت وصل به قرآن را نیز مانع همه این مشکلات معرفی می‎کند.
بهجت پور اظهار کرد: قرآن تنها کتابی است که به صراحت گفته است که این کتاب یادآور خود شماست؛ این کتاب پاسخی به تمام نیازهای آدمی است؛ نیاز همیشگی انسان به قرآن به حدی است که مسئله عدم انس با قرآن مفهومی ندارد.
وی عنوان کرد: مثل انسان به قرآن مثل گلی است که نیازمند آب است و آب، خود به سراغ گل می‎آید ولی گل در مقابل او تکبر می‎کند و خود را بی‎نیاز از آب می‎داند، در چنین شرایطی چیزی جز هلاکت برای آن گیاه نمی‎شود تصور کرد.