فاطمه زهرا(س) عارفهای است که به بالاترین مقام عرفانی رسید
شعب خارجی:امام و رئیس مرکز اسلامی واشنگتن در خصوص جایگاه و مقام عرفانی حضرت فاطمه(س)طی مقالهای تأکید کرد: فاطمه زهرا(س) عارفهای است که دست تکوین و تشریع،او را بین اناث عالم به بالاترین مقام عرفانی رساند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) شعبه آمریکا، در این مقاله آمده است، انسان در سیر الیالله به مقامى میرسد که حقیقت هستى، مشهود او میشود و جهان مادی همانند جامی کوچک که همه اطراف آن نمایان است جلوه میکند و عظمت، شکوه و زیبایی مطلق را فرای جهان مادی مییابد؛ این حال انسانی در شرایطی است که از حجاب نفس بیرون آمده و جز به محبت و عشق به حضرت حق انانیتی در سرزمین نفس او پیدا نمیشود؛ وضعیت معمول جامعه در ابعاد مختلف اجتماعى و سیاسى، خردلى از عشق و محبت او نسبت به لیلی خویش نمی کاهد و جز نام او و هست او چیزی به او آرامش نمیدهد و همه حوادث روزمره جامعه که در نزد دیگران بزرگی و عظمت دارند نزد او حقیر بلکه هیچ اند و او را از زیبای زیبایان غافل نمیکند زیرا که با شهود خویش به حقیقت هستى راه یافته و در هستى جز خیر و زیبایى و محبت و لذت چیزى نمییابد.
شادیها و غمها را ناشى از ماهیاتى میبیند که در آن جز فنا و نیستى نیست. او هیچ چیز را جز رؤیت محبوب بر خود نمیپسندد. به این حقیقت رسیده است که به هر چیز تعلق حاصل کند مظهر او خواهد شد، لذا دل به جز خدا نمیبندد و تعلقى جز به خدا حاصل نمیکند تا مظهر اسما و صفات او باشد و مجلاى جمیل او شود.
باور ما این است که فاطمه زهرا(س) عارفهای است که دست تکوین و تشریع، او را بین اناث عالم به بالاترین مقام عرفانی رساند که با توصیف پیامبر اعظم (ص) اولین کسی که داخل بهشت میشود، فاطمه است«اَوَّلُ شخصٍ تدْخُلُ الجنةَ فاطمةُ»(بحارالانوارج 43، ص 44) در حدیث دیگری در «تفسیر نور الثقلین، ج 1، ص 338» از قول پیامبر آمده است: «اما اِبْنَتی فاطمةُ فهی سیدةُ نِساءِ العالمینَ من الاوّلینَ و الآخرین: اما دخترم فاطمه پس او سرور زنان جهان هستی از اولین و آخرین است.»
در تفسیر سوره لیله القدر، عارفان نماد روز را به امیرالمومنین(ع) و نماد شب را به حضرت زهرا (س) تطبیق کردهاند؛ روز مظهر ولایت و شب مظهر غیب است.
نکته عرفانی دیگری که بارها حضرت امام خمینی(ره) در مورد حضرت صدیقه(س) مطرح میکردند و شأن و منزلت این بانو را مشخص میکند تنزیل جبرئیل در مجلس حضرت فاطمه(س) بوده است؛ جبرئیل آنگونه که قرآن توصیف فرموده بزرگترین فرشته خداست که مأمور علم در جهان است؛ تمام علومی که در عالم منتشر میشود از خزینه فرشتهای به نام جبرئیل نازل میشود.
امام (ره) ضمن آنکه خود را عاجز از توصیف معنوی حضرت فاطمه(س) میداند، میگوید: «فقط اکتفا میکنم به یک روایت که در کافی شریفه است و با سند معتبر نقل شده است و آن روایت این است که حضرت صادق (ع) میفرماید: فاطمه (س) بعد از پدرش ۷۵ روز زنده بودند و در این دنیا حزن برایشان غلبه داشت و جبرئیل امین میآمد و به ایشان تعزیت عرض میکرد و مسائلی از آینده نقل میکرد.»
«ظاهر روایت این است که در این ۷۵ روز مراودهای بوده است، یعنی رفت و آمد جبرئیل زیاد بوده و گمان ندارم که غیر از طبقه اول از انبیای عظام درباره کسی این طور وارد شده باشد که در ظرف ۷۵ روز جبرئیل این رفت و آمد را داشته است و مسائلی را در آتیهای که واقع میشده، ذکر کرده است و آنچه که به ذریه اودر آتیه میرسیده، ذکر کرده است.»
امام راحل(ره) در ادامه فرمودند: «مسئله آمدن جبرئیل یک مسئله ساده نیست. خیال نشود که جبرئیل برای همه افراد میآید و امکان دارد بیاید، این یک تناسب لازم است بین روح آن کسی که جبرئیل میخواهد بیاید و مقام جبرئیل که روح اعظم است؛ من این فضیلت را از همه فضایلی که برای حضرت زهرا (س) ذکر کردهاند، بالاتر میدانم که برای انبیا (ع) آن هم نه همه انبیا، برای طبقه بالای انبیا (ع) و بعضی از اولیایی که در رتبه آنها هست، برای کس دیگر حاصل نشده، این از مختصات حضرت صدیقه (س) است.» (صحیفه نور/ ۲۰)
منبع: چکیده یادداشتهای حجتالاسلام بحرینی، امام ورئیس مرکز اسلامی واشنگتن
