ادب و تربیت؛ زینت اخلاق و رکن شخصیت معنوى انسان
گروه اجتماعی: یکى از فضایل والاى انسانى و اسلامى، رعایت ادب است، ادب در برابر بزرگان و مقدسات و در همه موارد زندگى، زینت اخلاق بوده و از عوامل و ارکان مهم شخصیت معنوى انسان است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از همدان، ادب عبارت است از توجه به خود و عدم تجاوز از حریم خود یعنی آنچه خلاف مقتضاى عبودیت است از او سر نزند، در حال حاضر جامعه ما نیاز به ایجاد نهضتی برای بازسازی ادب دارد زیرا اخلاق و رعایت ادب در یک فرد دیندار باید در رأس همه فعالیتهایش باشد.
امیرمؤمنان على(ع) ضمن سفارش به فرزندش امام حسن(ع) در فراگیرى ادب، فرمود: پسرم ادب، مایه بارور شدن عقل و بیدارى قلب و سرلوحه فضل و بزرگوارى است، در این راستا بهترین الگوی رفتاری جامعه، اهل بیت(ع) هستند که نهایت ادب در وجود آنها نمایان بود و یکی از این وجود نورانی که مسلمان امروز میتواند ایشان را بهعنوان الگو قرار دهد، حضرت عباس(ع) است.
هرقدر با فضای اخلاقی بیشتری در شهر مواجه شویم، آنوقت میتوانیم ادعا کنیم به شهر اسلامی و مدینه فاضله اسلامی نزدیکتر شدهایم، زیرا مسلمان واقعی در زندگی اسلامی خود یکی از وظایف اصلیاش را ادب میداند و حتی بدسرشتها را به آراستگی به ادب دعوت میکند.
حضرت على(ع) فرزندانشان را به خوبى تربیت کردند و آنها از با ادبترین افراد جامعه خود بودند، حضرت ابوالفضل العباس(ع) از همین مکتب درخشان، درس ادب آموخته بود و در طول 34 سال عمر آن بزرگوار هرگز امام حسین(ع) را با عنوان «برادر» خطاب نکرد، بلکه ایشان را با تعبیراتى مانند سیدى، مولاى، یابن رسولالله صدا مىزد.
حضرت ابوالفضل العباس(ع) جز در آخرین ساعت عمر و در آستانه شهادت امام حسین(ع) بود که صدا زد: برادر، برادرت را دریاب! این تعبیر نیز یک نوع ادب بود، زیرا بیانگر آن بود که برادرت رسم برادرى را با بهترین وجه ادا کرد، اکنون تو نیز اى برادر، با مهر برادرى به من بنگر.
الحق که شایسته ی خواندن بودن بسیار متشکرم 
