انسان متعالی می‌تواند به ملکوت خود سر بزند

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از همدان، حمید‌رضا رضانیا، مدرس جامعةالمصطفی(ص) العالمیة قم یکشنبه، 29 تیر در ضیافت اندیشه اساتید دانشگاه بوعلی‌سینا همدان اظهار کرد: این حق انسان است که به ملکوت برسد؛ بنابراین باید همت داشته باشد تا وسوسه‌های شیاطین را از خود دور کند، زیرا تا وقتی وسوسه‌ها هست انسان فقط از چشم سر استفاده می‌کند و از چشم دل بی‌بهره می‌شود.

وی افزود: البته حیوانات هم در این چشم با ما شریک هستند، اما انسان تافته جدابافته‌ای است و گل سرسبدی است که می‌تواند به ملکوت خود سر بزند و می‌تواند موجودیت سابق خود را به یاد آورد، قوه‌هایی در وجود انسان هست که اگر به فعل برسد انسان خدایی می‌شود اما اگر همساز طبیعت شود آرام آرام پرواز را از یاد می‌برد.

همه موجودات و نه تنها انسان‌ها، در علم حضرت حق موجود بوده‌اند

رضانیا اضافه کرد: انسان سابقه عدم مطلق ندارد بلکه در علم حضرت حق بوده اما وجود خارجی نداشته است، همه موجودات و نه تنها انسان‌ها، در علم حضرت حق موجود بوده‌اند، ما از نظر تعین خلقی یعنی «تحقق وجود خارجی» حادث هستیم اما همه موجودات از حیث تعیین علمی قدیم و ازلی هستند.

مدرس جامعةالمصطفی(ص) العالمیة گفت: انسان طبق فرموده معصوم(ع) وجود خارجی نداشته اما دارای جایگاهی مشخص و حساب و کتابی در علم الهی بوده است.

وی بیان کرد: واژه «ذکر» در جایی به کار می‌رود که چیزی را قبلاً می‌دانستیم و الان فراموش کرده‌ایم و باید به یاد بیاوریم، قرآن با سبک بسیار زیبایی می‌فرماید: «أَوَلَا یَذْکُرُ‌ الْإِنسَانُ ... ؛آیا انسان به یاد نمى‌آورد؟...» (آیه 67 سوره مریم) یعنی ای انسان تو یک موجودی هستی که سابقه داری و سابقه تو به اندازه وجود حضرت حق است و ای انسان تو کامل‌ترین موجود در عالم امکان هستی.

این مدرس حوزه و دانشگاه گفت: پس سابقه انسان یک سابقه بسیار مقدس و شریف است و اینطور نیست که بگوییم حالا که تعین خلقی پیدا کرده‌ایم سابقه ما محو شده است نه اینطور نیست و ما همان سابقه را داریم.

رضانیا عنوان کرد: در رابطه با تعهدی که خداوند از انسان گرفته بعضی‌ها می‌گویند ما این تعهد و بلی خود را به یاد نمی‌آوریم که بزرگان دین در پاسخ می‌گویند چون این سؤال در ملکوت بوده پس اگر انسان به ملکوت خودش توجه کنه حتماً صدای بلی خود را می‌شنود.

وی در پایان ابراز کرد: معصومین(ع) می‌فرمایند اگر انسان بتواند غلبه شیاطین را بر قلب خود از بین ببرد می‌شنود آنچه را من می‌شنوم، پس رفت و آمد شیاطین حول انسان باعث می‌شود که انسان نشنود و بینا نباشد.