
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قم، آیتاللهالعظمی سبحانی ظهر امروز، 31 تیرماه در درس تسیر سوره زمر، گفت: خداوند در آیه، وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَیَقُولُنَّ اللَّهُ قُلْ أَفَرَأَیْتُمْ مَا تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ أَرَادَنِیَ اللَّهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ کَاشِفَاتُ ضُرِّهِ أَوْ أَرَادَنِی بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِکَاتُ رَحْمَتِهِ قُلْ حَسْبِیَ اللَّهُ عَلَیْهِ یَتَوَکَّلُ الْمُتَوَکِّلُونَ، به آثار مهم توکل به خدا اشاره میکند.
وی افزود: مشرکان زمان جاهلیت به خدای خالق یگانه معتقد بودند ولی در ربوبیت خدا مشرک بودند و بر این باور بودند که کردگار جهان یک نفر نیست بلکه بتهای چندگانه آنان است.
این مرجع تقلید بیان کرد: خداوند در این جا یک سوال از آنها میپرسد که اگر خدای بزرگ بخواهد به کسی آسیبی برساند یا رحمتی به او بفرستد، آیا بتها میتوانند جلوی آنها را بگیرند؟ جواب کاملا منفی است و در اینجا هیچ پاسخی وجود ندارد.
وی گفت:در اینجا است که ما به ربوبیت خداوند در معنی قرآنی و کردگاری او پی میبریم زیرا کردگاری خدا باعث شد که همه مقدرات انسان رقم بخورد.
سبحانی خاطرنشان کرد: همیشه عقل انسان کارساز نیست و بسیاری اوقات این محیط است که عقل را تحت تاثیر قرار میدهد؛ مثلا وقتی که کسی این منطق قرآنی را میشوند باید آن را بپذیرد زیرا عقلانی است ولی محیط به آنها اجازه چنین انتخابی نمیداد.
وی گفت: به عنوان مثال دیگر امروزه در بسیاری از کشورهای توسعه یافته از نظر فن و تکنولوژی میبینیم که برخی مردم هنوز در همین نگاه بتپرستانه غرق شدهاند و در این زمینه عقلشان رشد نکرده است.
سبحانی یادآورشد: خداوند در قسم یتوکل المتوکلین یک معنی عمیق را مدنظر دارد زیرا انسان متوکل است نه موکل و خداوند هم متوکل علیه است؛ پس انسان از خود اختیار دارد و بیاختیار نیست.
وی اظهارکرد: خداوند در قرآن خود را رزاق معرفی کرد از فردایش چند نفر رفتند ودر خانه نشستند و منتظر بودند که خداوند، روزی آنها را بدهد که به شدت با واکنش پیامبر اکرم روبروشدند زیرا رزق هم اسباب میخواهد و باید این اسباب فراهم شود.
این استاد برجسته حوزه تصریح کرد: همه این اسباب تحت قدرت الهی است و هر لحظه که اراده کند این دنیا نیست و نابود و عدم خواهد شد پس هیشه باید خود را به خدا متصل کنیم نه هیچ چیز دیگری.
وی گفت: خداوند در آیه مَنْ یَأْتِیهِ عَذَابٌ یُخْزِیهِ وَیَحِلُّ عَلَیْهِ عَذَابٌ مُقِیمٌ؛ همچنین آیه إِنَّا أَنْزَلْنَا عَلَیْکَ الْکِتَابَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّ فَمَنِ اهْتَدَى فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا یَضِلُّ عَلَیْهَا وَمَا أَنْتَ عَلَیْهِمْ بِوَکِیلٍ بیان میکند که در احکام الهی فشار وارد میشود که آنها جاری شود ولی در اعقتادات این فشار وجود ندارد و فقط کسانی که راه خطا را با وجود دعوت پیامبران میروند در عذاب مقیم گرفتار میشوند.
سبحانی اظهارکرد: خداوند از دو عذاب سخن به میان آورده است که با توجه به مکی بودن این سوره، این دو عذاب، از پیشگوییهای قرآن است که در اینجا عذاب اول، عذاب جنگ و شکست جنگ بدر است.