لزوم بازنگری در استفاده از لوازم تحریر با طرحهای غربی
گروه اندیشه: امروز شاهد هستیم هجمههای دشمنان در مواردی منجر به بیهنجاریهایی در جامعه شده که لازم است در تربیت و پرورش کودکان از همان ابتدا اهتمام ویژه صورت گیرد؛ که یکی از ابعاد آن در ماه مدرسه استفاده از لوازم تحریر با تصاویر غربی است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از همدان، هر یک از نظامهای تربیتی اهداف خاصی را مد نظر دارند اما در تربیت اسلامی، هدف اساسی و غایی تربیت «الهی شدن» فرد است؛ که برای رسیدن به این هدف، استعدادهای عالی انسان که در خلقت او قرار داده شده باید رشد کرده و فعلیت یابد.
پرورش مذهبی در حقیقت از همان روز تولد با گفتن اقامه و اذان در دو گوش کودک آغاز میشود و بتدریج این آموزشها تکامل مییابد تا زمانی که فرد به مدرسه وارد میشود و با فرهنگ ایرانی ـ اسلامی بیشتر آشنا میشود.
رشد عقلانی به موازات رشد اخلاقی صورت میگیرد
انسان مجموعهای از استعدادهای بالقوه است که برای به فعلیت در آوردن این استعدادها و تواناییها، نیازمند تعلیم و تربیت است، از نگاه اسلام رشد عقلانی به موازات رشد اخلاقی صورت میگیرد و به تعبیری این دو لازم و ملزوم یکدیگرند.
بدون شک، تعلیم و تربیتسلامی، نظامی جامع و کامل است که تمام ابعاد وجودی انسان را مورد توجه قرار داده، در فرآیند تعلیم و تربیت سلامی جسم و روان، حیات دنیوی و اخروی، جامعه و فرد باید به یک میزان پرورش یابند و هیچ یک نباید به بهای دیگری نادیده گرفته شود.
انسان به طور کلی موجودی اجتماعی و خواهان زیستن در اجتماع است، از این رو اگر بخواهد با آنها بجوشد و در پس آنها عرض وجود کند، باید تقلید کند که این زمینهای مناسب برای آموزش جنبههای مذهبی است.
تربیت اسلامی زمینه بروز استعدادهای فطری را فراهم میکند
تربیت اسلامی به ایجاد وضعیت مناسبی اطلاق میشود که زمینه را برای بروز و ظهور استعدادهای فطری آدمی فراهم میکند و او را بالندهتر و کمال یافتهتر میسازد، هر زمان فرصت و امکان برای فعلیت یافتن استعدادها فراهم میشود، آن زمان قداست و ارزش پیدا میکند.
تعلیم و تربیت در بین مجموعه اموری که زندگی آدمی را شکل میدهد، مهمترین و اثرگذارترین عامل است و باید با استعدادهای عالی فطری هماهنگ باشد، لزوم این هماهنگی به طور کامل مورد تأیید عقل است؛ از نظر عقلی اگر وضع حاکم بر فطرت با فطرت همسو نباشد، استعدادهای عالی آدمی رشد نمیکند.
تربیت الهی انسان ارزشمندترین چیز در عالم هستی است به گونهای که نباید چیزی را بر آن ترجیح داد؛ اگر گفتار یا کرداری خلاف قوانین فطرت باشد، باید نسبت به اصلاح آن اقدام شود، زمانی که فطرت دست خورده و الهی است یعنی دوران کودکی باید نسبت به تربیت و شکلدهی آن اقدام، و زمینه را برای مراحل بعدی رشد فراهم کرد.
فطرت به درختی شباهت دارد که باید از همان ابتدای رویش از آن مراقبت شود و در هر مرحلهای آبیاری لازم به عمل آید تا بتدریج به درختی تنومند و با طراوت تبدیل شود،
