نگاهی به وبلاگهای قرآنی
بررسی واژه رحمت در قرآن
گروه وبلاگ:خداوند متعال در قرآن كريم خود را با صفات زيادی به بندگان خويش معرفی فرموده است. صفاتی كه هر كدام جلوهای از جمال و جلال الهی را به نمايش میگذارد؛ از جملهی اين صفات كه در سراسر قرآن ظهور و بروز دارد، صفت رحمت خداوند است.
بلاگر وبلاگ«لذت فهم وانس با قرآن» درپست آخر وبلاگ خود به آدرسrahmani.blogfa.com صفت رحمانيت خدا رامورد بررسی قرارداده است و مطلب خود را اينگونه آغاز میكند:
از صفت رحمت خداونددر 500 آيه از قرآن كريم از آن سخن به ميان آمده است. قبل از هر سخنی سزاوار است كه تعريفی اجمالی از معنای رحمت داشته باشيم. رحمت به رقت و حالت قلبی گفته میشود كه احسان و نيكی به آن شخصی كه مورد دلسوزی قرار گرفته را در پی داشته باشد. البته در تعبيرات قرآنی گاهی به دلسوزی بدون احسان رحمت گفته میشود همانگونه كه برخی اوقات احسان بدون حالت قلبی را نيز رحمت مینامند.
در قرآن كريم هر جا سخن از رحمت خداوند متعال نسبت به بندگانش مطرح میشود منظور احسان و تفضل و نيكی بدون حالت تأثر قلبی است چرا كه ذات مقدس او منزه از تأثرات قلبی و رقت دل و ... است. (مفردات راغب اصفهانی، ذيل واژه رحم).
وی درادامه به موارد ذكر اين صفت درقرآن میپردازد:
واژهی «الرحمن»در سراسر قرآن كريم 157 مرتبه تكرار شده است.
كلمات «الرحيم» و «رحيم» و «رحيما» جمعاً 166 مرتبه تكرار شده است. (تمامی مواردی كه در قرآن كريم اين كلمات آمده به عنوان صفت الهی است مگر در يك مورد در سوره مباركه توبه آيه *128 كه كلمه ی رحيم صفت پيامبر اكرم صلی الله عليه و آله و سلم آمده است).
در 4 مورد طلب رحمت از خداوند مطرح شده كه سه مورد آن از طرف پيامبران و مورد آخر از طرف بندگان خالص الهی است
در 4 جا خداوند متصف به «ارحم الراحمين» گرديده است.
«لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَیْهِ مَاعَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَیْكُم بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُوفٌ رَحِيمٌ(توبه:128)»؛ «بهيقين، رسولى از خود شما به سویتان آمد كه رنجهاى شما بر او سخت است و اصرار بر هدايت شما دارد، و نسبت به مومنان، رووف و مهربان است.»
از صفت رحمت خداونددر 500 آيه از قرآن كريم از آن سخن به ميان آمده است. قبل از هر سخنی سزاوار است كه تعريفی اجمالی از معنای رحمت داشته باشيم. رحمت به رقت و حالت قلبی گفته میشود كه احسان و نيكی به آن شخصی كه مورد دلسوزی قرار گرفته را در پی داشته باشد. البته در تعبيرات قرآنی گاهی به دلسوزی بدون احسان رحمت گفته میشود همانگونه كه برخی اوقات احسان بدون حالت قلبی را نيز رحمت مینامند.
در قرآن كريم هر جا سخن از رحمت خداوند متعال نسبت به بندگانش مطرح میشود منظور احسان و تفضل و نيكی بدون حالت تأثر قلبی است چرا كه ذات مقدس او منزه از تأثرات قلبی و رقت دل و ... است. (مفردات راغب اصفهانی، ذيل واژه رحم).
وی درادامه به موارد ذكر اين صفت درقرآن میپردازد:
واژهی «الرحمن»در سراسر قرآن كريم 157 مرتبه تكرار شده است.
كلمات «الرحيم» و «رحيم» و «رحيما» جمعاً 166 مرتبه تكرار شده است. (تمامی مواردی كه در قرآن كريم اين كلمات آمده به عنوان صفت الهی است مگر در يك مورد در سوره مباركه توبه آيه *128 كه كلمه ی رحيم صفت پيامبر اكرم صلی الله عليه و آله و سلم آمده است).
در 4 مورد طلب رحمت از خداوند مطرح شده كه سه مورد آن از طرف پيامبران و مورد آخر از طرف بندگان خالص الهی است
در 4 جا خداوند متصف به «ارحم الراحمين» گرديده است.
«لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَیْهِ مَاعَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَیْكُم بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُوفٌ رَحِيمٌ(توبه:128)»؛ «بهيقين، رسولى از خود شما به سویتان آمد كه رنجهاى شما بر او سخت است و اصرار بر هدايت شما دارد، و نسبت به مومنان، رووف و مهربان است.»
