«لا اكراه فی الدين...»/6
محو آثار شرك و بیدينی نقض «لااكراه فیالدين» نيست
گروه فعاليتهای قرآنی: محو آثار شرك، بیدينی و بتپرستی چون عوامل انحطاط در جامعهاند، نقض «لااكراه فیالدين» نيست.
حجتالاسلام و المسلمين «خداداد الياسی»، مسئول سازمان بسيج طلاب و روحانيون سپاه حضرت ولیعصر(عج) استان خوزستان، در گفتوگو با خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) شعبه خوزستان، با بيان اين مطلب عنوان كرد: خداوند در آيه الكرسی فرموده است «در دين اكراهی وجود ندارد» كه اين موضوع از چند جنبه قابل بررسی است.
وی افزود: اسلام دينی منطبق با برنامهها و دلايل عقلی است و نخستين مسأله رساله عملی ما اين است كه تقليد در اصول دينی جايز نيست كه بيانگر قرارگيری دين بر اصول عقلی میباشد.
الياسی ادامه داد: خداوند میفرمايد «رسيدن به حقيقت با راه گمراهی جدا از يكديگرند» لذا در اصول اعتقادات اجبار و اكراه معنا ندارد، برای رفتار ظاهری و بيرونی میتوان كسی را اجبار كرد اما اعتقاد يك امر درونی است و اكراه و اجبار در آن راه ندارد.
مسئول سازمان بسيج طلاب و روحانيون خوزستان، ادامه داد: جنبه ديگر آن است كه اگر پذيرش دين بر اساس اجبار باشد متدين بودن انسان، ارزشی ندارد زيرا اجباری است.
وی اظهار كرد: ايمان واقعی در سايه مطالعه و نيز از راه درونی (فطرت) به دست میآيد و انسان از طريق علم حضوری به مرحلهای میرسد كه خداوند را درون خود میبيند و تمام ابعادی كه بر ديگران پوشيده است بر او نمايان میشود. لذا دريافت درونی انسان را به مرحلهای میرساند كه با چشم درون خداوند را مشاهده میكند.
الياسی ادامه داد: از امام علی(ع) پرسيدند خدايی را كه نمیبينی چگونه میپرستی؟ و ايشان پاسخ میدهند خدايی را كه نديدم نمیپرستم. ايشان خداوند را با چشم باطن مشاهده میكرد، پس بهترين راه شناخت خداوند اين راه است. اما اين راه مقدماتی میطلبد كه از طريق بررسی آيات و براهين موجود و دريافت بيرونی میتوان به آن دست يافت.
وی گفت: انسانهايی كه به دين معتقد نيستند، اما در جامعهای دينی زندگی میكند بايد ارزشهای مذهبی را به عنوان قوانين حاكم به جامعه مورد توجه قرار دهد.
مسئول سازمان بسيج طلاب و روحانيون خوزستان، افزود: وقتی فردی دين را پذيرفت موظف به انجام احكام آن است و نمیتواند به بهانه «لااكراه فیالدين » احكام را ناديده بگيرد چون مرحله انتخاب دين «لااكراه فیدين» نيست البته اين الزام دينی است و الزام حاكميتی نخواهد بود.
وی با اشاره به توسل به قدرت و زور نظامی در برخی موارد گفت: شايد كسی بپرسد چرا اسلام لشركشی داشت كه بايد گفت در اسلام در چند مورد توسل به زور مشروع شمرده شده است.
الياسی بيان كرد: از بين بردن آثار شرك و بتپرستی، با آيه «لا اكراه فیالدين» در تضاد نيست، «قاتلوهم حتی لاتكونوا فتنه» نيز مبازه با كسانی است كه نقشه نابودی مسلمانان را میكشند كه همان جهاد دفاعی است، كسب آزادی نيز در تبليغ دين چون برخی قدرتهای ستمگر اجازه و قدرت انتخاب برخی از ملتها را گرفتهاند، جايز است.
وی افزود: اسلام با لشكركشی، انسانهای اسير در دست قدرتهای ستمگر و جبار را آزاد میكند و به آنها ميدان انتخاب میدهد مانند حمله به ايران در صدر اسلام، پس در چند مورد اسلام اجازه توسل به قدرت نظامی را دارد كه مغايرتی با «لا اكراه فی الدين» ندارد.
وی افزود: اسلام دينی منطبق با برنامهها و دلايل عقلی است و نخستين مسأله رساله عملی ما اين است كه تقليد در اصول دينی جايز نيست كه بيانگر قرارگيری دين بر اصول عقلی میباشد.
الياسی ادامه داد: خداوند میفرمايد «رسيدن به حقيقت با راه گمراهی جدا از يكديگرند» لذا در اصول اعتقادات اجبار و اكراه معنا ندارد، برای رفتار ظاهری و بيرونی میتوان كسی را اجبار كرد اما اعتقاد يك امر درونی است و اكراه و اجبار در آن راه ندارد.
مسئول سازمان بسيج طلاب و روحانيون خوزستان، ادامه داد: جنبه ديگر آن است كه اگر پذيرش دين بر اساس اجبار باشد متدين بودن انسان، ارزشی ندارد زيرا اجباری است.
وی اظهار كرد: ايمان واقعی در سايه مطالعه و نيز از راه درونی (فطرت) به دست میآيد و انسان از طريق علم حضوری به مرحلهای میرسد كه خداوند را درون خود میبيند و تمام ابعادی كه بر ديگران پوشيده است بر او نمايان میشود. لذا دريافت درونی انسان را به مرحلهای میرساند كه با چشم درون خداوند را مشاهده میكند.
الياسی ادامه داد: از امام علی(ع) پرسيدند خدايی را كه نمیبينی چگونه میپرستی؟ و ايشان پاسخ میدهند خدايی را كه نديدم نمیپرستم. ايشان خداوند را با چشم باطن مشاهده میكرد، پس بهترين راه شناخت خداوند اين راه است. اما اين راه مقدماتی میطلبد كه از طريق بررسی آيات و براهين موجود و دريافت بيرونی میتوان به آن دست يافت.
وی گفت: انسانهايی كه به دين معتقد نيستند، اما در جامعهای دينی زندگی میكند بايد ارزشهای مذهبی را به عنوان قوانين حاكم به جامعه مورد توجه قرار دهد.
مسئول سازمان بسيج طلاب و روحانيون خوزستان، افزود: وقتی فردی دين را پذيرفت موظف به انجام احكام آن است و نمیتواند به بهانه «لااكراه فیالدين » احكام را ناديده بگيرد چون مرحله انتخاب دين «لااكراه فیدين» نيست البته اين الزام دينی است و الزام حاكميتی نخواهد بود.
وی با اشاره به توسل به قدرت و زور نظامی در برخی موارد گفت: شايد كسی بپرسد چرا اسلام لشركشی داشت كه بايد گفت در اسلام در چند مورد توسل به زور مشروع شمرده شده است.
الياسی بيان كرد: از بين بردن آثار شرك و بتپرستی، با آيه «لا اكراه فیالدين» در تضاد نيست، «قاتلوهم حتی لاتكونوا فتنه» نيز مبازه با كسانی است كه نقشه نابودی مسلمانان را میكشند كه همان جهاد دفاعی است، كسب آزادی نيز در تبليغ دين چون برخی قدرتهای ستمگر اجازه و قدرت انتخاب برخی از ملتها را گرفتهاند، جايز است.
وی افزود: اسلام با لشكركشی، انسانهای اسير در دست قدرتهای ستمگر و جبار را آزاد میكند و به آنها ميدان انتخاب میدهد مانند حمله به ايران در صدر اسلام، پس در چند مورد اسلام اجازه توسل به قدرت نظامی را دارد كه مغايرتی با «لا اكراه فی الدين» ندارد.
