آيه 58 سوره يونس تاييدكننده شادی از باب رحمت خداوندی است

حجت‌الاسلام «جواد چاوشی»، رييس ستاد اقامه نماز اهواز در گفت‌‌و گو با خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) شعبه خوزستان، با اشاره به اين مطلب اظهار كرد: به صورت كلی می‌توان آيات قرآن درباره موضوع شادی را به دو دسته تقسيم كرد؛ اول آياتی كه شادی را سفارش و تاييد كرده‌اند.
وی افزود: در آيات چهار و پنج سوره مباركه «روم» آمده است: «و يومئذٍ يفرح المؤمنون بنصرالله، در آن روز (كه روميان فاتح شدند) مؤمنان به ياری خداوند شاد می‌شوند.»
رييس ستاد اقامه نماز اهواز ادامه داد: دسته دوم آياتی هستند كه شادی را مذموم شمرده‌اند؛ آيه 76
سوره قصص در اين باره می‌فرمايد: «اذ قال له قومه لاتفرح انّ الله لايحب الفرحين، به خاطر بياور هنگامی كه قوم قارون به او گفتند: اين همه شادی مغرورانه مكن كه خداوند شادی‌كنندگان مغرور را دوست نمی‌دارد.»؛ همچنين در بيان عذاب‌های دوزخيان می‌فرمايد: «ذلكم بما كنتم تفرحون فی الارض بغير الحق و بما كنتم تمرحون، اين (عذاب) به خاطر آن است كه به ناحق در زمين شادی می‌كرديد و از روی غرور و مستی به خوشحالی می‌پرداختيد.»
وی تصريح كرد: برداشتی كه از اين آيات می‌شود، اين است كه اصل شادی از نظر قرآن نفی نشده است؛ اصولا شادی و غم در انسان‌ امری طبيعی است كه پيامبران هم از اين قاعده مستثنی نبوده‌اند، غم و شادی يكی از انفعالات روحی انسان نسبت به خواسته‌های خويش است. هرگاه خواسته و مطلوب انسان تحقق پيدا كند، موجب شادی می‌شود و هرگاه خواسته و مطلوب انسان تحقق نيابد، موجب ناراحتی و اندوه شخص می‌شود.
وی گفت: مثلاً انسان به حيات و زندگی علاقه‌مند است، اگر اين حيات و زندگی به خطر افتد، فرد غمگين می‌شود و اگر حالت خطر برطرف شود و حيات او ادامه پيدا كند، شاد می‌شود.
به گفته جوادچاوشی، در اينجا دو نكته حائز اهميت است؛ اول اين‌كه خواسته و مطلوب ما چيست؛ آيا شادی و غم ما برای تحقق و يا تحقق نيافتن آن صحيح است و دوم اين‌كه اگر شادی در آن خواسته و مطلوب ما مورد تاييد باشد، بعد از شادی چه رفتار و عملی از ما سر می‌زند.
رييس ستاد اقامه نماز اهواز، گفت: عوامل شادی افراد به تناسب باورها و موقعيت‌های اجتماعی آنان بستگی دارد، افراد متمول به ثروت، شهرت و موقعيت اجتماعی و افراد فقير، بی‌‌خانمان و بيمار به رفاه، آسايش و سلامتی و جوامعی كه زير فشارهای اجتماعی قرار دارند، به كسب آزادی و استقلال و هر فردی به تناسب ارزش‌ها و نيازهای خود از رسيدن به خواسته‌های خود مسرور می‌شود.
جوادچاوشی گفت: در دين اسلام، انسان براساس ارزش‌ها و آموزه‌های دينی شاد می‌شود، به عبارت ديگر معيار شادی، اميال و خواهش‌های نفسانی ما نيست، بلكه آن چيزی است كه از نظر خدا و معصومان(ع) بيان شده و ملاك شادی و خوشحالی است.
وی اظهار كرد: در آيات متعدد قرآن كريم و روايات ائمه معصومين(ع) آمده است كه «برای آن چيزی كه از دنيا به دست می‌آوريد خوشحال نشويد و برای چيزی كه از دست می‌دهيد تأسف نخوريد.» انسان‌هايی كه به دنبال ماديات و دنيا هستند، اگر مالی به دست آورند و يا به قدرت برسند، شاد می‌شوند و بر اثر اين شادمانی به ديگران فخر فروخته و ظلم می‌كنند. اين در حالی است كه اين نوع خوشحالی و عمل بعد از آن از نظر اسلام و قرآن مردود است.
رييس ستاد اقامه نماز اهواز، گفت: اميرالمؤمنين(ع) می‌فرمايند: «السرور، يبسط النفس و يثير النشاط، يعنی شادمانی، موجب انبساط روح و مايه‌ وجد و نشاط می‌شود.»
وی در ادامه به كلامی از معصومان درباره شادی اشاره كرد و گفت: حضرت علی(ع) درباره شادی در سايه اطاعت از خداوند می‌فرمايد: «سرور المومن بطاعة ربّه و حزنه علی ذنبه، شادی مؤمن به طاعت پروردگار است و حزنش بر گناه و عصيان است.»
جوادچاوشی افزود: همچنين درباره شادی در پرتو پرهيز از گناه، از حضرت محمد(ص) سؤال شد: «بهترين بندگان خدا چه كسانی هستند، فرمودند: «آن‌هايی هستند كه وقتی نيكی كنند، خوشحال می‌شوند و زمانی كه بدی كردند ناراحت هستند و طلب استغفار می‌كنند.»، درباره شادی برای احيای ارزش‌ها نيز امام صادق(ع) می‌فرمايند: «شادی به سه خصلت است؛ وفاداری، رعايت حقوق ديگران و ايستادگی در گرفتاری‌ها و مشكلات.»
وی ادامه داد: امام علی(ع) درباره شادی برای احيای حق، يا از بين بردن باطل در نامه‌ای به عبدالله بن عباس می‌فرمايند: «شادی تو به خاطر احيای حق يا نابودی باطل باشد.»