نشست علمی«جايگاه روايات در روش‌شناسی تفسيری علامه طباطبايی» برگزار شد

به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) شعبه قم، حجت الاسلام علی اكبر بابايی، محقق و قرآن پژوه در اين نشست در سخنانی قرآن بسندگی را باطل دانست و گفت: منظور از استفاده حداكثری از آيات در تفسير قرآن به قرآن اين است كه در تفسير ايات تا جايی كه ممكن است بايد از قرآن استفاده شود.
بابايی ادامه داد: سعی در استفاده حداكثری در تفسير مبادا ما را از منابع تفسيری ديگر غافل كند.
وی تصريح كرد: اگر نمی توانيم با استفاده از روش تفسير قرآن به قرآن به معانی دست يابيم بايد از روايت نه تنها در بطون آيات بلكه در ظاهر روايات نيز مورد استفاده قرار گيرد.
وی در نقد اين نظريه علامه كه می گويد معياری برای قبول و عدم قبول روايات مطابقت با آيات است گفت: به نظر علامه اگر مطابق با نص و سياق آيه بود اعتبار دارد ولو سندی معتبر نداشته باشد و اگر مطابقت نداشته باشد اعتبار ندارد ولو اينكه سندی معتبر داشته باشد.
وی ادامه داد: در صورتی كه اگر رواياتی مخالف قرآن باشد درست است كه اعتبار نداشته باشد اما اينكه اگر مخالف با ظاهر و قرينه سارفه(صارفه) از ظهور باشد نمی توان گفت مخالف قرآن است.
وی تاكيدكرد: به صرف مخالفت با ظاهر ايه نمی توان آن را از اعتبار ساقط دانست.
همچنين حجت الاسلام احمد قدسی از ديگر محققان قرآنی كشور علامه طباطبايی را در بحث روايی يك محدث دانست و گفت: علامه خدمت بزرگی به اهل بيت(ع) كرده اند و آن اين است كه همان منابع ناب اهل بيت(ع) را توانست از خود آيات استظهار كند.
وی گفت: آنچه كه برای علامه حساسيت برانگيز است طرح اين مبحث است كه از قول اخباريون معانی قرآن برای مخاطب غيرمعصوم دست يافتنی نبوده است.
ولی علامه در جواب آنها مطرح كرده است كه امكان تفسير آيه به آيه برای غيرمعصوم نيز امكان پذير است.