به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا)، در اين مقاله ابتدا واژههای «نبی»، «رسول» در لغت و اصطلاح تعريف شدهاند. سپس به اين بحث پرداخته شده كه نبوت در عهدين منحصر در مردان نيست، بلكه ما تعدادی از زنان را میيابيم كه آنان را از انبياء برشمردهاند. «خلده» و «مريم پيامبر» در عهد قديم و «حنه» و «دختران فيلبس» در عهد جديد از پيامبران الهی دانسته شدهاند.
نويسنده اين مقاله در ادامه، مراتب انبياء در قرآن و عهدين، همچنين وظايف نبی در قرآن و عهدين را بيان كرده و سپس به بررسی مسئله نبوت زن پرداخته و مینويسد: برخی نصوص عهدين صريحاً با مقام رفيع زن مخالفت میكند، چه رسد به اينكه بر نبوت او قائل شوند، حتی در برخی موارد، جايگاهی پست برای او ترسيم میكنند.
وی با اشاره به ديدگاه اسلام در اين باره میافزايد: در اسلام آنچه از ظاهر آيات قرآن ممجيد برمیآيد، اين است كه نبوت مختص مردان است و هيچجای قرآن به نبوت زن اشاره نكرده است، اما وحی يا نزول جبرئيل بر زن در قرآن ذكر شده است، مانند نزول جبرئيل بر حضرت مريم(س) يا وحیشدن به مادر حضرت موسی(ع).
نگارنده در بخش ديدگاه اسلام در باب نيوت زن مینويسد: برخی از علما همچون ابوحسن اشعری، قرطبی و ابن حزم عقيده دارند كه خداوند به برخی از زنان نعمتهای فراوانی همچون نبوت اعطاء فرموده است. اين گروه بر نبوت حضرت مريم(س) اتفاق دارند و برخی نيز بر نبوت زنان ديگر از جمله حواء، ساره، امموسی(ع)، هاجر و آسيه قائل هستند.
وی ادامه میدهد: اين بزرگان در مقابل اعتراضاتی كه به انحصار نبوت در مردان است، اينگونه پاسخ میدهند كه ما از انحصار نبوت برای مردان، «رسالت» را میفهميم؛ يعنی فقط رسالت متعلق به مردان است و نبوت از نصوص قرآنی دريافت نمیشود و زن میتواند به مقام «نبوت» نائل شود و هيچ مانعی نيست از اينكه زن بتواند اخباری و انبائی را به مردم برساند.
نويسنده تأكيد میكند كه البته در اسلام، برخی مفسران با توجه به وحی يا نزول جبرئيل بر زن و نيز روايتی از پيامبر اكرم(ص) مبنی بر وجود چهار زن نبياشاره كردهاند، اما بيشتر مفسران، نبوت زن را نفی كرده و آن را مخالف ظاهر آيات قرآن و خصوصاً آيه قواميت رجال شمردهاند.
يادآور میشود، مقاله «بررسی نبوت زنان در قرآن و عهدين» در ششمين شماره پژوهشنامه علوم و معارف قرآن كريم به صاحبامتيازی دانشگاه علوم و معارف قرآن كريم و مديرمسئولی حجتالاسلام محمدعلی راغبی منتشر شده است.