به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه قم، آيتالله العظمی جعفر سبحانی، از مراجع تقليد روز يكشنبه، 22 ارديبهشتماه در همايش دانشجويی «بصيرت قرآنی» در دارالقرآن علامه طباطبايی گفت: علما درباره حروف مقطعه آرای مختلفی دارند اما در سورههای 29 گانه قرآن كه با حروف مقطعه آغاز میشوند پس از اين حروف سخن از قرآن و كتاب آمده است.
وی بيان كرد: بين حروف مقطعه و قرآن رابطه برقرار است و در بيش از 99 درصد پس از بيان اين حروف شاهد سخن از كتاب و قرآن هستيم؛ لذا هدف از استفاده از اين حروف آن بوده كه قرآن معجزه جاودانه است و خداوند برای ارسال معجزهای جاودان به نام قرآن از حروف مقطعه نيز استفاده كرده است.
وی حروف مقطعه را خميرمايه قرآن ذكر كرد و افزود: قرآن امروز هم برای جهانيان بايد اتمام حجت باشد و اين چيزی است كه غرب و شرق، فلاسفه و مورخين به آن اذعان كردهاند.
مرجع تقليد شيعيان اظهار كرد: پيامبر اكرم(ص) معجزات ديگری به جز قرآن همچون شق القمر داشتند اما در ميان اين معجزات بر قرآن تكيه كردند، چرا كه آيين پيغمبر آئين جاودان است و آئين جاودان معجزه جاودانهای چون قرآن میخواهد.
وی با اشاره به آيه شريفه « ذَلِكَ الْكِتَابُ لاَ رَیْبَ فِيهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ» گفت: لاريب فيه در اين آيه نسبی است و پيامبر(ص) ضمن بيان اين آيه فرمود: كه كافران اگر فكر كنند، میفهمند كه قرآن از طرف خدا است و پيامبر(ص) به كافران اظهار كرد كه اگر میتوانيد يك آيه يا سورهای از قرآن بياوريد اما كافران نتوانسته و عقبنشينی كردند، لذا خدا با اين بيان روشن «لاريب فيه» مشركان را از صحنه خارج میسازد.
وی ادامه داد: در اين آيه قرآن برای هدايت متقیان عنوان شده است و اين در حالی است كه همين قرآن برای هدايت عوام نيز هست و قرآن همواره هر دو را خطاب میكند اما گروه متقين هستند كه بيشتر استفاده میكنند.
وی در پایان تأكيد كرد: قرآن به يك معنا برای همه مردم است اما چون بهرهگيری متقين از قرآن بيشتر است و خداوند در آيه فوق آنان را مورد اشاره قرار داده است.