محمد آفريده، تهيهكننده سينما در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) درباره جايگاه شعار سال در سينما اظهار كرد: توجه به شعارهای سال بايد در تمامی بخشهای سينما وجود داشته باشد. برای مثال هنرمندی كه در اين آب و خاك فعاليت میكند نبايد تصور كند كه تنها به واسطه حرفهاش قادر است به شعار سال توجه كند، بلكه حضور در اتفاقات روز جامعه هم میتواند به نوعی متعهد بودن به شعار سال باشد. نمود بارز اين ادعا انتخابات پيش رو است كه میشود مفهوم حماسه سياسی را برای تمامی اقشار از جمله هنرمندان معنا كند.
وی افزود: ذكر اين نكته را ضروری میدانم كه تاكيد مقام معظم روی حماسه سياسی و حماسه اقتصادی نبايد اينگونه معنا شود كه ما از بخشهای ديگری همچون فرهنگ، اجتماع يا ورزش غافل شويم، چون زمانی كه از حماسه نام برده میشود به معنای اوجگيری در تمامی سطوح است. گفته خود را اينگونه تكميل میكنم كه اگر در بخشهايی چون سياست و اقتصاد ما شاهد جهش باشيم مسلما بدانيد همسو با آن فرهنگ و ديگر بخشها هم رشد خواهد كرد.
مديرعامل اسبق مركز گسترش سينمای مستند و تجربی در پاسخ به اين سوال كه واژه حماسه چه معنايی در بحث سياسی و اقتصادی دارد، گفت: از نگاه من حماسه در عمل مترادف با به اوج رسيدن مفهوم جهاد است كه حماسه را شكل میدهد. در كلامی ديگر حماسه يعنی تلاشی كه با نشاط در آميخته شده است، البته در تاريخ معاصر كشورمان از اين دست حماسهها هم كم ديده نشده كه بارزترين آنها حماسه پيروزی انقلاب اسلامی و حماسه هشت سال دفاع مقدس است. اين موفقيتها هم در زمان حال قابل رخ دادن است، به شرطیكه مردم با هم متحد و هماهنگ باشند.
وی در بخش ديگری از سخنان خود تصريح كرد: برای رسيدن به شعار سال تنها نبايد از يك قشری خاص توقع داشت كه فعاليت كنند، چون اين رويكرد تنها ضامن خلق كارهای سفارشی خواهد شد. در كلامی ديگر بايد از وجود تمام نيروهای متعهد و ارزشی سينما سود برد تا به چنين موضوعاتی پرداخت، هرچند پر واضح است كه در اين ميان نبايد توقع داشت سينماگری كه تنها فكرش گيشه است به اين موضوعات ورود كند، بلكه منظورم هنرمندانی هستند كه دغدغه كار فرهنگی دارند.
اين سينماگر با بيان اينكه توجه به شعار سال در سينما نبايد تنها به يك بخش خاص از سينما خلاصه شود، گفت: مهمترين بخش از سينما، سينمای داستانی است كه برای عموم مردم دارای جذابيت است، بنابراين وقتی سخن از سينما به ميان میآيد، اولين بخش فيلمهای بلند و داستانی مطرح میشود، اما اين موضوع نبايد اين تصور را در ذهن ايجاد كند كه بخشهای ديگر هنر هفتم در اين زمينه بینقش هستند. برای مثال در سينمای مستند گسترهای فراهم است كه میتوان علاوه بر پرداختن به اين موضوعات درباره آن آسيبشناسی هم انجام داد، چراكه اين گونه سينمايی با واقعيت پيوند خورده و قادر است وقايع و حقايق را بدون روتوش به بيننده منتقل كند.
وی در ادامه تاكيد كرد: نكته ديگر اينكه زمانی كه ما از طرح موضوعات ارزشی در سينما سخن میگويم اين تصور در ذهن به وجود میآيد كه بايد تنها سينماگر يا مسئولان را برای محقق كردند آن، مسئول دانست، در صورتی كه مخاطبان سينما هم در اين ميان دارای نقش هستند، چراكه تماشاگر میشود با حمايت خود از آثار يا فيلمسازانی كه كار فرهنگی میكند به رونق موضوعات انديشمند در سينما كمك كند، والا يك اثر هر اندازه كه غنی باشد، ولی از آن استقبال نشود چه نتيجهای خواهد داشت؟
آفريده در پايان خاطرنشان كرد: پرداختن به شعارهای كه مقام معظم رهبری هر ساله مطرح میكنند تنها يك سال خاص خلاصه نمیشود، بلكه در تمامی سالها بايد مورد توجه قرار گيرد. برای مثال چند سال پيش ما شعار «اصلاح الگوی مصرف» را داشتيم، اما آيا در زمان حال هم به اين موضوع توجه كافی میشود. جواب دادن به اين سوال انتظار میرود بسياری از آسيبهای موجود را از بين برد.