شفا هرگز در حرام قرار نمیگيرد/ پاكدامنی؛ مهمترين ويژگی پزشك مسلمان
گروه سلامت: مسئول مركز مطالعات طب اسلامی دانشگاه علوم اسلامی رضوی تأكيد كرد: شفا نه تنها بيماری را برطرف میرود بلكه اثرات و عوارض ديگر بيماریها نيز از بين میرود در حالیكه درمان با حرام هرگز به شفا نمیرسد و مشكلهای ديگر نيز بر اثر آن درمان با حرام بر بيمار عارض میشود.
حجتالاسلام والمسلمين احمد محمديان، مسئول مركز مطالعات طب اسلامی دانشگاه علوم اسلامی رضوی با اشاره به ويژگیهای پزشك مسلمان، گفت: پزشك بايد با توجه دادن بيمار به قدرت الهی و دعوت به توكل و صبر، نور اميد را در دل او روشن نگاه دارد و از رخنه نا اميدی در او كه بهبود را به تاخير میاندازد و گناهی بزرگ است جلوگيری كند.
وی با اشاره به ويژگیهای پزشك مسلمان، گفت: يك پزشك بايد فردی پاكدامن باشد تا بيمارانی كه اسرار و بيماریهای پنهان و آشكارخود را با او در ميان میگذارند با اطمينان نسبت به پاكدامنی او با آسودگی خاطر آنچه از علايم مشهود يا غير مشهود بيماری خود میدانند با او در ميان گذارند.
حجتالاسلام محمديان افزود: وظيفه هر پزشك مسلمان است تا با پاكدامنی فقط برای نجات جان بيمار و سلامت روح و روان او بكوشد و در اين مسير از هيچ اقدامی فروگذار نباشد كه پاكدامنی مهمترين ويژگی هر فرد به ويژه پزشك مسلمان است.
وی با اشاره به ضرورت القای اميد به بيمار، گفت: بايد پزشك با توجه دادن بيمار به قدرت الهی و دعوت به توكل و صبر، نور اميد را در دل بيمار روشن كند و نگذارد نا اميدی در او رخنه كند كه اين نه تنها بهبود را به تاخير میاندازد بلكه گناهی بزرگ است.
حجتالاسلام محمديان ادامه داد: اميد به زندگی نه تنها در بيماران بلكه در همه انسانها از اهميت بالايی برخوردار است و عيادت كنندگان و پزشك نبايد با ذكر موارد مشابهی كه منجر به مرگ شده و يا بهبودی در فرآيند درمان برای آنها حاصل نشده است بذر نا اميدی در دل بيمار بيافكنند چنانكه حضرت اميرالمومنين(ع) نيز در اهميت اميدواری فرمودهاند: قَتَلَ القُنُوطُ صَاحِبَهُ: نااميدی، صاحب خود را میكشد.
وی با اشاره به اينكه درمان نشدن و شفا نيافتن با حرام از اصول طبی اسلامی است، تصريح كرد: در احاديث پزشكی درمان و شفا به صورت جداگانه مطرح شده است به طوری كه شفا هرگز در حرام قرار نمیگيرد و اگر هم درمان موقتی از حرام حاصل شود شفا كه بهبودی بدون عوارض و قطعی است به دست نمیآيد.
محمديان گفت: در نتيجه شفا نه تنها بيماری از بين میرود بلكه اثرات و عوارض آن بيماری و عوارض ديگر بيماریها نيز از بين میرود در حالیكه درمان با حرام هرگز به شفا نمیرسد و مشكلهای ديگر نيز بر اثر آن درمان با حرام بر بيمار عارض میشود.
وی با اشاره به ديگر ويژگی پزشك مسلمان گفت: اهتمام به تشخيص بيماری از ديگر ويژگیهايی است كه پيامبر(ص) نيز در اين مورد میفرمايد: تا زمانی كه نمیدانی بيماری فرد چيست نسبت به درمان مبادرت نكن و درمان را آغاز نكن در حالیكه بارها مشاهده میكنيم در نخستين مراجعه به پزشك، بدون تشخيصهای لازم، اقلام متعدد دارويی را تجويز و بيماران نيز از اين امر خشنود میشوند و اين را نتيجه علم و آگاهی پزشك تلقی میكنند.
محمديان گفت: در صورتی كه پزشك در زمينه بيماری خاصی تخصصص ندارد بايد با ابراز اين امر بيمار را رهنمود كند تا به پزشك متخصص مراجعه كند در غير اين صورت مبادرت به درمان بدون داشتن تخصص در آن مورد پزشك را در ايجاد عوارض و يا عدم بهبود بيمار ضامن میكند.
وی با اشاره به ويژگیهای پزشك مسلمان، گفت: يك پزشك بايد فردی پاكدامن باشد تا بيمارانی كه اسرار و بيماریهای پنهان و آشكارخود را با او در ميان میگذارند با اطمينان نسبت به پاكدامنی او با آسودگی خاطر آنچه از علايم مشهود يا غير مشهود بيماری خود میدانند با او در ميان گذارند.
حجتالاسلام محمديان افزود: وظيفه هر پزشك مسلمان است تا با پاكدامنی فقط برای نجات جان بيمار و سلامت روح و روان او بكوشد و در اين مسير از هيچ اقدامی فروگذار نباشد كه پاكدامنی مهمترين ويژگی هر فرد به ويژه پزشك مسلمان است.
وی با اشاره به ضرورت القای اميد به بيمار، گفت: بايد پزشك با توجه دادن بيمار به قدرت الهی و دعوت به توكل و صبر، نور اميد را در دل بيمار روشن كند و نگذارد نا اميدی در او رخنه كند كه اين نه تنها بهبود را به تاخير میاندازد بلكه گناهی بزرگ است.
حجتالاسلام محمديان ادامه داد: اميد به زندگی نه تنها در بيماران بلكه در همه انسانها از اهميت بالايی برخوردار است و عيادت كنندگان و پزشك نبايد با ذكر موارد مشابهی كه منجر به مرگ شده و يا بهبودی در فرآيند درمان برای آنها حاصل نشده است بذر نا اميدی در دل بيمار بيافكنند چنانكه حضرت اميرالمومنين(ع) نيز در اهميت اميدواری فرمودهاند: قَتَلَ القُنُوطُ صَاحِبَهُ: نااميدی، صاحب خود را میكشد.
وی با اشاره به اينكه درمان نشدن و شفا نيافتن با حرام از اصول طبی اسلامی است، تصريح كرد: در احاديث پزشكی درمان و شفا به صورت جداگانه مطرح شده است به طوری كه شفا هرگز در حرام قرار نمیگيرد و اگر هم درمان موقتی از حرام حاصل شود شفا كه بهبودی بدون عوارض و قطعی است به دست نمیآيد.
محمديان گفت: در نتيجه شفا نه تنها بيماری از بين میرود بلكه اثرات و عوارض آن بيماری و عوارض ديگر بيماریها نيز از بين میرود در حالیكه درمان با حرام هرگز به شفا نمیرسد و مشكلهای ديگر نيز بر اثر آن درمان با حرام بر بيمار عارض میشود.
وی با اشاره به ديگر ويژگی پزشك مسلمان گفت: اهتمام به تشخيص بيماری از ديگر ويژگیهايی است كه پيامبر(ص) نيز در اين مورد میفرمايد: تا زمانی كه نمیدانی بيماری فرد چيست نسبت به درمان مبادرت نكن و درمان را آغاز نكن در حالیكه بارها مشاهده میكنيم در نخستين مراجعه به پزشك، بدون تشخيصهای لازم، اقلام متعدد دارويی را تجويز و بيماران نيز از اين امر خشنود میشوند و اين را نتيجه علم و آگاهی پزشك تلقی میكنند.
محمديان گفت: در صورتی كه پزشك در زمينه بيماری خاصی تخصصص ندارد بايد با ابراز اين امر بيمار را رهنمود كند تا به پزشك متخصص مراجعه كند در غير اين صورت مبادرت به درمان بدون داشتن تخصص در آن مورد پزشك را در ايجاد عوارض و يا عدم بهبود بيمار ضامن میكند.
