نگاهی گذرا به آداب قرائت كلام وحی

قاری در تلاوت قرآن كريم نيز بايد با لحن متوسط بخواند، نه با صدای آهسته و نه بسيار بلند. در حال تلاوت نيز، با ادب و طمأنينه و رو به قبله باشد، چه نشسته و چه ايستاده و اگر نشسته می‌خواند، تكيه نكند.
شخص تلاوت‌كننده قرآن كريم بايد از روی «مصحف» تلاوت كند، كه نگاه در «مصحف» تلاوت از روی آن حساب خاصی دارد و در روايات روی اين موضوع تأكيد به عمل آمده است.
قبل از شروع به تلاوت قرآن از شر شيطان پناه جويد و سپس «بسم الله الرحمن الرحيم» بگويد و بعد به تلاوت بپردازد، تا با عنايت خدای متعال از دخالت‌های شيطانی محفوظ بماند.
خداوند بلند مرتبه در قرآن می‌فرمايد «وقتی قرآن را تلاوت می‌كنی، پناه ببر به خدای متعال از شيطان مطرود» البته شيطان را بر آنانی كه ايمان آورده و به پروردگارشان توكل می كنند، تسلط و سيطره‌ای نيست.
قبل از شروع تلاوت بايد گفته شود «استعيذ بالله السميع العليم من الشيطان الرجيم» يا بگويد «اعوذ بالله السميع العليم من الشيطان الرجيم» و بعد نيز بگويد «بسم الله الرحمن الرحيم» و سپس تلاوت را شروع كند.
در تلاوت اين كتاب آسمانی ترتيل را مراعات كنيد. آنچنان تند نخوانيد كه حروف، كلمات و وقف‌ها به خوبی ادا نشود و نيز فاصله زياد و غير صحيح در ميان حروف و كلمات ندهد. پس مجموع آن بايد حروف و كلمات را خوب و روشن و در عين حال، متصل و مرتبط به هم ادا كنيد و وقف‌های آيات را نيز مراعات كنند. طوری بخوانيد كه قلوب را به حركت آورد و دل‌ها را تكان دهد.
حضور قلب نيز از ديگر شرايط تلاوت قرآن كريم است؛ به هنگام تلاوت قرآن به چيز ديگری فكر نكنيد و متوجه آيات قرآن باشيد. تدبّر در آيات قرآن بكنيد كه در اين صورت، از انوار و هدايت‌ها حقايق و معارف و دقايق و اسرار قرآن كريم به اندازه خود بهره‌مند خواهيد شد.
حق آيات را مراعات كنيد، به اين معنا كه به هنگام تلاوت قرآن، وقتی از رحمت و جنّت ياد می‌شود، خود را از رحمت محروم نبيند. از جنّت قرب خود دور نسازيد و وقتی به آيات عذاب و آتش و آيات سخط و غضب می‌رسيد، بترسيد و به خدای متعال پناه ببريد. همچنين وقتی به آيات تكبير، تعظيم، تسبيح و تحميد می‌رسيد، به تكبير، تعظيم، تسبيح و تحميد حق بپردازيد.