به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، كتاب «ملاصدرا و سهروردی» به بررسی مقايسهای آرای فلسفی ملاصدرا و سهروردی میپردازد. سهروردی و ملاصدرا مؤسسان دو نظام فلسفی در تاريخ فلسفه اسلامی هستند. حكمت متعالی ملاصدرا با آگاهی از تطور انديشه فلسفی شكل گرفت؛ از منابع مهم وی در تأسيس حكمت متعاليه آثار روش و طريق تفكر سهروردی است.
گرايشهای اشراقی در تمام نوشتههای ملاصدرا آشكار است، او درصدد تبيين و حل مسائل و مشكلات فلسفی پيش از خود برآمد و به عنوان مؤسس يك نظام فلسفی با نفس ارزيابی و تدوين مبانی بديع به تكميل انديشههای فلسفی پرداخت.
تأثيرپذيری ملاصدرا از حكمت اشراق و نقد آن در منطق طبيعيات، هستیشناسی، جهانشناسی و نفس قابل بررسی است. بارزترين تمايز آراء آن دو در مسئله نور و وجود است. ملاصدرا از بحث نور سهروردی بسيار بهره برده است. حكمت متعاليه بدون بهره از آرای اشراقی سهروردی به قوام كنونی نمیرسيد.
اين كتاب در هفت بخش نگارش شده است. بخش اول به بررسی نسبت حكمت اشراق و حكمت متعاليه پرداخته است، بخش دوم روابط فكر يا منطق را بررسی كرده و بخش سوم و چهارم به بررسی طبيعيات و هستیشناسی از ديدگاه دو فيلسوف پرداخته است.
همچنين بخش پنجم واجبالوجود يكی از مهمترين بخشهای اين كتاب است، بخش ششم جهانشناسی و بخش هفتم به بررسی نفس پرداخته است.
شهابالدين سهروردی مؤسس دومين حوزه انديشه فلسفی در اسلام به نام حكمت اشراق است. او سرانجام به جرم كفر، الحاد و فساد در عقيده از سوی «صلاحالدين ايوبی» به قتل رسيد كه در اين امر «ملك ظاهر» وی را جهت قتل سهروردی تحت فشار قرار داده بود. آثار و انديشههای سهروردی بعدها در افكار ملاصدرا تأثير فراوانی گذاشت و همين افكار باعث بوجود آمدن حكمت متعاليه شد.
يادآور میشود، كتاب «ملاصدرا و سهروردی» در تيراژ هزار نسخه و با قيمت 18 هزار تومان توسط انتشارات هرمس روانه بازار نشر شده است.