اشعار آئينی «رنگی نشويد» با زبان شعر فاصله دارد
گروه ادب: دبير دايره ديدار گفت: مجموعه شعر «رنگی نشويد» سروده مهشيد وطندوست، علاوه بر اينكه دارای بارقههای شاعرانه است، اما با زبان شعر فاصله دارد و به نثر نزديك است.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، در هشتاد و هفتمين برنامه «تنفس در هوای شعر» به اهتمام دايره ديدار و مشاركت خانه هنرمندان، مجموعه سرودههای مهشيد وطندوست با نام «رنگی نشويد»، با حضور حسين جلالپور، مدرس دانشگاه، مهدی فرجی، شاعر و عباس كريمی، منتقد و دبير دايره ديدار، رونمايی و نقد و بررسی شد.
عباس كريمی، منتقد و دبير دايره ديدار با بيان اينكه مضمون مجموعه «رنگی نشويد»، عارفانه، عاشقانه و گاهی سياهنمايی است كه البته به دوره زمانی مربوط میشود كه شاعر اشعار را سروده است، اظهار كرد: دو تركيب شعر منثور و نثر شاعرانه كه در تضاد با يكديگر هستند، به اشتباه گرفته میشوند.
وی افزود: در كاركرد ادبی، نظم و نثر داريم و هر يك از اين دو، تعاريف خاص خود را دارند. در شعر اتفاقی كه رخ میدهد اين است كه برای چه شعر و داستان میخوانيم. آيا مواردی كه در اين دو وجود دارد، میتواند جای ديگر يافت شود يا خير. قطعا نمیتوان اين موارد را در جايی ديگر جستجو كرد كه به شعر و داستان روی میآوريم.
دبير دايره ديدار، مهمترين تفاوت داستان و شعر را در نوع ساختار آن دانست و گفت: مجموعه «رنگی نشويد»، نثر شاعرانه است. برای مثال «كوير» اثر شريعتی، شعر نيست، زيرا ساختار زبان شعر را ندارد، اما عناصر شعر در آن استفاده شده است.
وی بيان كرد: در كتاب «رنگی نشويد»، بارقههای شاعرانه وجود دارد، اما ساختار نثر است. شاعر در اين مجموعه به زبان روزمره سخن گفته است، اما درون آن بارقههای شاعرانه و اتفاقات و موارد آن از جنس شعر و «آن» شاعرانه وجود دارد.
كريمی با اشاره به بخشی از مجموعه «رنگی نشويد» گفت: در صفحه 9 اين مجموعه بخش «آن روز باران میباريد، لب پنجره بودم كه گذر میكردی ...» كاملاً نثر است و در درون شعر نمیگنجد. همچنين در بخش ديگر «كوچه تمام شد، تو ديگر نبودی» كه به يكباره زبان تغيير میكند و تبديل به شعر میشود.
وی، شعر را بيان توأمان انديشه و احساس بيان كرد و گفت: در پشت مجموعه «رنگی نشويد»، انديشهای وجود دارد اما به دور از ساختار شعر است. هر يك از دو مؤلفه انديشه و احساس بيشتر شود، خواننده دچار خستگی میشود.
اين منتقد ادبی تصريح كرد: «تا و كه» كه هر دو حرف ربط هستند و در برخی قسمتها اين مورد مشاهده میشود. به نظر میرسد اين مجموعه نياز به ويراستاری دارد و بايد قبل از ارجاع به ناشر، ويرايش كلی انجام میشد، اما متأسفانه شاعران اعتقادی به ويراستاری ندارند.
وی به طرح روی جلد اشاره كرد و يادآور شد: ضربدرهايی كه روی كتاب نقش برجسته به همراه رنگهای موازی چندان به چشم نمیآيد و بهتر بود كه رنگهای روی جلد آميخته با يكديگر میشد.
كريمی اظهار كرد: اگر وطنخواه، كمی حوصله به خرج میداد، اين مجموعه به شعر واقعی بيشتر نزديك میشد. همچنين مشكلات ويرايشی از ديگر ضعفهای اين مجموعه به شمار میرود.
وی ادامه داد: تفاوت در زبان و عدم آرايش كلمات به وضوح در مجموعه «رنگی نشويد» مشاهده میشود. به هرحال چيدن كلمات در شعر مهم است و اينكه چه نوع كلمهای در زبان شعر بياوريم.
در ادامه مهشيد وطندوست، خالق اثر «رنگی نشويد» با اشاره به اين مجموعه اظهار كرد: معتقدم كه «رنگی نشويد» شعر نيست، بلكه قطعات منثور و غلظت آن را زياد كرده است؛ چرا كه هر زنی تكهای از اشعار خداوند است و میتواند شعر باشد، اما به هر حال برخی اعتقاد دارد كه اين مجموعه شعر است.
وی افزود: از سال 84، اشعار را جمعآوری كردهام و در نهايت در سال 92 با 40 قطعه شعر به همت نشر «اشاره» آن را منتشر كردم. نبايد روی آثار اسم گذاشت كه اين مجموعه شعر يا داستان كوتاه است، زيرا زمانی كه اين نامگذاری انجام میشود، تنها به خواننده خط فكری میدهيم كه شايد در آن زمان احساس شاعرانه نداشته باشد، بنابراين دركی از شعر را نخواهد داشت.
اين شاعر بيان كرد: در قطعاتی كه سرودم، تلاش كردهام تا سادگی را رعايت كنم و از استفاده از كلمات مجلل پرهيز كنم؛ چرا كه اعتقاد دارم شاعرانی كه مورد توجه مردم هستند، شيوه سادهگويی را انتخاب میكنند.
عباس كريمی، منتقد و دبير دايره ديدار با بيان اينكه مضمون مجموعه «رنگی نشويد»، عارفانه، عاشقانه و گاهی سياهنمايی است كه البته به دوره زمانی مربوط میشود كه شاعر اشعار را سروده است، اظهار كرد: دو تركيب شعر منثور و نثر شاعرانه كه در تضاد با يكديگر هستند، به اشتباه گرفته میشوند.
وی افزود: در كاركرد ادبی، نظم و نثر داريم و هر يك از اين دو، تعاريف خاص خود را دارند. در شعر اتفاقی كه رخ میدهد اين است كه برای چه شعر و داستان میخوانيم. آيا مواردی كه در اين دو وجود دارد، میتواند جای ديگر يافت شود يا خير. قطعا نمیتوان اين موارد را در جايی ديگر جستجو كرد كه به شعر و داستان روی میآوريم.
دبير دايره ديدار، مهمترين تفاوت داستان و شعر را در نوع ساختار آن دانست و گفت: مجموعه «رنگی نشويد»، نثر شاعرانه است. برای مثال «كوير» اثر شريعتی، شعر نيست، زيرا ساختار زبان شعر را ندارد، اما عناصر شعر در آن استفاده شده است.
وی بيان كرد: در كتاب «رنگی نشويد»، بارقههای شاعرانه وجود دارد، اما ساختار نثر است. شاعر در اين مجموعه به زبان روزمره سخن گفته است، اما درون آن بارقههای شاعرانه و اتفاقات و موارد آن از جنس شعر و «آن» شاعرانه وجود دارد.
كريمی با اشاره به بخشی از مجموعه «رنگی نشويد» گفت: در صفحه 9 اين مجموعه بخش «آن روز باران میباريد، لب پنجره بودم كه گذر میكردی ...» كاملاً نثر است و در درون شعر نمیگنجد. همچنين در بخش ديگر «كوچه تمام شد، تو ديگر نبودی» كه به يكباره زبان تغيير میكند و تبديل به شعر میشود.
وی، شعر را بيان توأمان انديشه و احساس بيان كرد و گفت: در پشت مجموعه «رنگی نشويد»، انديشهای وجود دارد اما به دور از ساختار شعر است. هر يك از دو مؤلفه انديشه و احساس بيشتر شود، خواننده دچار خستگی میشود.
اين منتقد ادبی تصريح كرد: «تا و كه» كه هر دو حرف ربط هستند و در برخی قسمتها اين مورد مشاهده میشود. به نظر میرسد اين مجموعه نياز به ويراستاری دارد و بايد قبل از ارجاع به ناشر، ويرايش كلی انجام میشد، اما متأسفانه شاعران اعتقادی به ويراستاری ندارند.
وی به طرح روی جلد اشاره كرد و يادآور شد: ضربدرهايی كه روی كتاب نقش برجسته به همراه رنگهای موازی چندان به چشم نمیآيد و بهتر بود كه رنگهای روی جلد آميخته با يكديگر میشد.
كريمی اظهار كرد: اگر وطنخواه، كمی حوصله به خرج میداد، اين مجموعه به شعر واقعی بيشتر نزديك میشد. همچنين مشكلات ويرايشی از ديگر ضعفهای اين مجموعه به شمار میرود.
وی ادامه داد: تفاوت در زبان و عدم آرايش كلمات به وضوح در مجموعه «رنگی نشويد» مشاهده میشود. به هرحال چيدن كلمات در شعر مهم است و اينكه چه نوع كلمهای در زبان شعر بياوريم.
در ادامه مهشيد وطندوست، خالق اثر «رنگی نشويد» با اشاره به اين مجموعه اظهار كرد: معتقدم كه «رنگی نشويد» شعر نيست، بلكه قطعات منثور و غلظت آن را زياد كرده است؛ چرا كه هر زنی تكهای از اشعار خداوند است و میتواند شعر باشد، اما به هر حال برخی اعتقاد دارد كه اين مجموعه شعر است.
وی افزود: از سال 84، اشعار را جمعآوری كردهام و در نهايت در سال 92 با 40 قطعه شعر به همت نشر «اشاره» آن را منتشر كردم. نبايد روی آثار اسم گذاشت كه اين مجموعه شعر يا داستان كوتاه است، زيرا زمانی كه اين نامگذاری انجام میشود، تنها به خواننده خط فكری میدهيم كه شايد در آن زمان احساس شاعرانه نداشته باشد، بنابراين دركی از شعر را نخواهد داشت.
اين شاعر بيان كرد: در قطعاتی كه سرودم، تلاش كردهام تا سادگی را رعايت كنم و از استفاده از كلمات مجلل پرهيز كنم؛ چرا كه اعتقاد دارم شاعرانی كه مورد توجه مردم هستند، شيوه سادهگويی را انتخاب میكنند.
