به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه لرستان، به نقل از روابط عمومی استانداری لرستان، حبيبالله دهمرده، استاندار لرستان گفت: با اجرای طرح راهسازی منطقه، بازسازی و نوسازی بقعه اين امامزاده نيز با توجه به استقبال گسترده مردم برای زيارت اين امامزاده، ضروری بود كه عمليات ساخت اين مجموعه آغاز شده است.
وی افزود: اين بقعه با ۸۰۰ مترمربع زيربنا در دو طبقه احداث میشود كه تمامی امكانات و بخش های مورد نياز برای حضور مناسب و زيارت مطلوب و راحت مردم، دراين بقعه درنظر گرفته شده است.
به گفته وی، برای اجرای اين طرح حدود ۱۰ ميليارد ريال اعتبار در نظر گرفته شده كه از محل درآمدهای خود امامزاده و همچنين اعتبارات سازمان اوقاف و امور خيريه استان لرستان تامين میشود.
استاندار لرستان افزود: اين بقعه در دو مرحله احداث میشود كه مرحله اول شامل طبقه اول ساختمان امامزاده ظرف سه ماه آينده آماده بهرهبرداری و استفاده زايران خواهد شد.
دهمرده، همچنين اجرای طرحهای خدماتی و رفاهی مناسب در مجموعه اين امامزاده و روستای حاشيه آن را از ديگر خدمات ارائه شده برای تامين رفاه و آسايش اهالی و زايران عنوان كرد.
یادآور میشود، امامزاده محمد بن حسن(ع) در فاصله ۱۴۰ كيلومتري شهر اليگودرز و در بخش بشارت محدوده دهستان ذلقي كه منطقهاي كوهستاني و صعبالعبور است قرار دارد.
همچنين با دستور ويژه استاندار لرستان در روستاي حاشيه امامزاده محمدبن حسن(ع)، امكانات رفاهي، خدماتي و درماني مناسبي براي استفاده اهالي و زايران ايجاد شده كه پيش از اين، روستا فاقد كمترين امكانات خدماتي و رفاهي براي افراد بود.
ايجاد مكانهاي اسكان و اقامت زوار، مركز پليس و اجراي طرح هادي معابر داخلي روستا، بهسازي و ساماندهي رودخانه و احداث راه دسترسي مناسب از جمله اقدامات اجرا شده دراين منطقه محروم است.
اين امامزاده كه مريدان و زايران بيشماري را در سراسر كشور دارد، در يك منطقه كوهستاني در فاصله ۱۴۰ كيلومتري شهر اليگودرز و در شرق استان لرستان قرار دارد و همه ساله دهها هزار نفر از مردم استان هاي لرستان، خوزستان، ايلام، كرمانشاه، چهارمحال و بختياري، اصفهان، كهكيلويه و بويراحمد و ديگر نقاط كشور براي زيارت اين امامزاده به اين منطقه سفر ميكنند.
حضور گسترده زايران براي زيارت اين امامزاده درحالي بود كه تا پيش از اين مسير دسترسي به اين بقعه بسيار ناهموار و صعب العبور بود و امكان تردد براي هرنوع وسيله نقليه در آن ممكن نبود و زايران بايد بخشي از مسير را با پاي پياده و يا حيوانات باركش طي میكردند.