حقیقت شیرینی و تلخی کلام در قرآن

به گزارش خبرنگار ایکنا از لرستان، حجت‌الاسلام سیدرضا جزایری، مدرس حوزه و دانشگاه، شامگاه ۱۱ تیرماه در جلسه هفتگی هیئت الرضا(ع) خرم‌آباد به تشریح مباحثی از تفسیر عاشورا و طب سنتی با رویکردی قرآنی پرداخت.

وی با اشاره به اینکه تمام غذاها و پدیده‌ها در یکی از چهار مزه اصلی قرار می‌گیرند، افزود: در طب قدیم، شیرینی و تلخی از طبع گرم و شوری و ترشی از طبع سرد برخوردارند. بسیاری از بیماری‌ها ناشی از غلبه سردی است که به همین دو مزه سرد مربوط می‌شود.

جزایری با اشاره به تفسیر آیه شریفه «وَهَٰذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ» در قرآن کریم، شوری آب را به دنیا تشبیه کرد و افزود: قرآن دنیا را به آب شور نسبت داده است؛ هرچه از آن بخورید، تشنه‌تر می‌شوید. کسانی که دنبال دنیا هستند، هرگز سیراب نمی‌شوند تا زمانی که از دنیا بروند.

مدرس حوزه و دانشگاه به تبیین مزه ترشی یا حامض اشاره کرد و گفت: ترش‌رویی در قرآن با دو واژه «باسرة» در سوره قیامت و «عبس» بیان شده است. این ترش‌رویی و جدیت باید نسبت به دشمنان خدا باشد؛ به همین دلیل نام حضرت عباس(ع) نیز از ریشه «عبس» گرفته شده که نشان‌دهنده آن جدیت و سخت‌گیری در راه حق است.

وی تلخی را در واقع شوریِ بسیار شدید دانست و با تأکید بر اینکه وقتی شوری آب دریا از حدی می‌گذرد، مزه آن تلخ می‌شود، افزود: از نظر قرآنی، تلخی و شیرینی حقیقی در دنیا وجود ندارد، بلکه این‌ها بازتابی از حقایق آخرت هستند.

جزایری تصریح کرد: حوادثی که ظاهراً تلخ و ناگوارند، باطنی شیرین و خیر دارند و برعکس، گناهان که ظاهری شیرین دارند، دارای باطنی بسیار تلخ هستند.

مدرس حوزه و دانشگاه با اشاره به اینکه شیرینی را به «دهان» و «دم» نسبت می‌دهند، افزود: وقتی می‌گوییم «دمت گرم»، منظورمان این است که دهانتان شیرین است و حرف‌هایتان دل‌ها را به خود جذب می‌کند.

نویسنده کتاب تفسیر زیارت عاشورا با یادآوری اینکه شیرین‌دهانی ویژگی انبیا و اولیای خداست، افزود: معلمان، روحانیون و والدینی که دهنشان شیرین باشد، می‌توانند بچه‌ها و مردم را به خدا و کتاب علاقه‌مند کنند. اگر کسی نتواند دیگران را به‌سوی حق جذب کند، به این معناست که هنوز به آن شیرینی و گرمی معنوی نرسیده است.