کد خبر: 2559132
تاریخ انتشار : ۱۸ تير ۱۳۹۲ - ۲۳:۳۴

سبك زندگی مورد نظر قرآن امروزی، همگانی و همه‌جايی است

گروه اجتماعی: يك مدرس حوزه و دانشگاه با بيان اينكه سبكی كه قرآن مطرح می‌كند سبك امروزی، همگانی، همه‌جايی و زيبا است، گفت: سبك قرآن سبك مسابقه است.

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، حجت‌الاسلام و‌المسلمين ناصر نقويان، مدرس حوزه و دانشگاه سه‌شنبه، 18 تيرماه در نشست قرآن و سبك زندگی كه در بخش پژوهش بيست‌ويكمين نمايشگاه بين‌المللی قرآن كريم برگزار شد، با بيان اينكه قرآن كريم كاتالوگ استفاده‌های صحيح از زندگی است، گفت: هر وسيله‌ای يك دفترچه راهنما دارد، نكته تأسف‌برانگيز اين است كه قرآن را كتاب آوای مرگ كرده‌ايم.
وی اظهار كرد: كتابی كه وقتی نازل می‌شد مردم را به وجد می‌آورد، اما امروز نوای قرآن را كه می‌شنويم به ياد مرگ يك فرد می‌افتيم، قرآن روزی از اين مهجوريت شكايت می‌كند و بايد از مهجوريت بيرون بيايد.
نقويان عنوان كرد: همه ايران و همه ماه‌های سال بايد نمايشگاه قرآن باشد، امروز قرآن در ميان ما است اما به اين كلام الهی توجه نمی‌شود.
اين مدرس حوزه و دانشگاه افزود: سبكی كه قرآن مطرح می‌كند سبك امروزی، همگانی، همه‌جايی و زيبا است، سبك قرآن سبك مسابقه است، عرب جاهلی در گذشته بسيار به مسابقه بها می‌داد، اسلام اين رسم را هدفمند كرد.
وی عنوان كرد: قرآن واژه‌هايی چون «مَفَازًا» دارد كه ريشه فوز است، لغت دقيق فوز بُردن و پيروز شدن در مسابقه و يا قمار است، در شبی كه اميرالمومنين(ع) ضربت خوردند، فرمودند، «فزت و رب‌الكعبه»، بسياری معنای رستگاری را برای فوز انتخاب كرده‌اند، اما در اصل مقصود ايشان اين بود كه در اين مسابقه برنده شدم.
نقويان با ذكر اينكه مردم همه اهل مسابقه هستند، گفت: همه اهل مسابقه هستند، اما انرژی خود را در جاهای نادرست خرج می‌كنند.
وی عنوان كرد: می‌گويند بهترين مسير برای رفتن ديدن است، همه هيجانات انسان‌های بزرگ برای ديدن است، شايد يكی از مهمترين فلسفه‌های ظهور امام عصر(عج) اين است كه مردم به اين مسابقه ايمان می‌آورند.
اين مدرس حوزه و دانشگاه اظهار كرد: كسانی كه برای زيارت ايشان ولع خاصی دارند، به اين خاطر است كه می‌دانند وقتی او بيايد دنيا نمونه‌ای از بهشت خواهد شد.
وی با اشاره به جنگ خندق عنوان كرد: در اين جنگ وقتی عمربن‌عبدود برای لشكر اسلام رجزخوانی كرد، پيامبر(ص) فرمود، يك نفر جواب او را بدهد، فقط حضرت علی(ع) حاضر شد، به مقابله با او بپردازد، وقتی كسی از لشكر اسلام حاضر به جنگ نشد، علی(ع) به ميدان رفت و او را كشت و لشكر اسلام خوشحال شد، شايد يكی از دلايل خوشحالی آنها اين بود كه برخی فكر می‌كردند اگر اميرالمومنين(ع) به شهادت می‌رسيد، نوبت آنها بود كه به قتال با عبدود می‌رفتند و احتمال مرگ و جدايی از خانواده بود.
نقويان همچنين در مورد حوزه‌های علميه گفت: حوزه‌های علميه مثل دانشگاه بايد ثمرات داشته باشند، و اثرات اين علوم مختلف به جامعه برسد، همانطور كه برای يك دوره تحصيلی در دانشگاه سقفی گذاشته شده است بايد برای دوره‌های حوزوی نيز سنوات و سقف مشخص وجود داشته باشد.
captcha