امام حسن(ع) اسوه انفاق و ايثارگری است
گروه انديشه: كارشناس تشكلهای دينی استان اردبيل گفت: امام حسن(ع) نشانهای از تجلی مقدسترين پديدهای است كه از خجستهترين پيوند انسانی، نصيب حضرت علی(ع) و فاطمه زهرا(س) گرديد كه همانا در طول زندگانيش اسوه انفاق، بزرگواری و ايثارگری بود.
حجتالاسلام هادی رسولی، كارشناس تشكلهای دينی استان اردبيل در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه اردبيل، گفت: نخستين مظهر و نشانه كوثر كه بر دامان پاك فاطمه اطهر(س) پا به عرصه گيتی نهاد، امام حسن(ع) بود. ايشان نشانهای از تجلی مقدسترين پديدهای است كه از خجستهترين پيوند انسانی، نصيب حضرت علی(ع) و فاطمه زهرا(س) گرديد.
وی گفت: امام حسن(ع) در طول زندگی پربركتش همواره در راه هدايت و ارشاد مردم گام برمیداشت و شيوه برخوردش با عموم مردم - حتی دشمنان - چنان جالب و زيبا بود كه همه را به خود جذب میكرد.
رسولی افزود: مورخان نوشتهاند «روزی امام مجتبی(ع) سواره از راهی میگذشت، مردی شامی بر سر راه آن حضرت آمد و ناسزا گفت. وقتیكه فحشهايش تمام شد، امام(ع) رو به او كرده و سلامش كرد! آنگاه خنديد و گفت: ای مرد! فكر میكنم در اين جا غريب هستی... اگر از ما چيزی بخواهی، به تو عطا میکنیم. اگر گرسنهای سيرت میكنيم، اگر برهنهای میپوشانيمت، اگر نيازی داری، بینيازت میكنيم، اگر از جايی رانده شدهای پناهت میدهيم، اگر حاجتی خواسته باشی برآورده میكنيم، هم اينك بيا و مهمان ما باش. تا وقتیكه اين جا هستی مهمان مايی... مرد شامی كه اين همه دل جويی و محبت را از امام مشاهده كرد به گريه افتاد و گفت؛ «شهادت میدهم كه تو خليفه خدا روی زمين هستی و خداوند بهتر میداند كه مقام خلافت و رسالت را در كجا قرار دهد. من پيش از اين، دشمنی تو و پدرت را به سختی در دل داشتم. اما اكنون تو را محبوبترين خلق خدا میدانم. آن مرد، از آن پس، از دوستان و پيروان امام(ع) بهشمار آمد و تا هنگامیكه در مدينه بود، همچنان مهمان آن بزرگوار بود.
كارشناس تشكلهای دينی استان اردبيل افزود: آن حضرت اسوه ايثارگری بیهمتا بود يكی ديگر از صفات برجسته امام حسن مجتبی(ع) انفاق و بخشش بیسابقه اوست.
رسولی گفت: امام حسن(ع) ملجأ درماندگان، آرامبخش دلهای دردمندان و اميد تهيدستان بود، هيچگاه نشد كه فقيری به حضور آن بزرگوار برسد و دست خالی برگردد. در همين مورد نقل كردهاند؛ مردی به حضور امام حسن(ع)آمد و اظهار فقر و حاجت كرد. امام(ع) دستور داد تا پنجاه هزار درهم، به اضافه پانصد دينار به او بدهند. مرد سائل حمالی را صدا زد كه پولهايش را برايش ببرد. امام مجتبی(ع) پوستين خود را هم به آن مرد داد و فرمود؛ اين را هم به جای كرايه به آن مرد بده.
وی افزود: مراعات اين سيره انفاق و ايثار در ماه مبارك رمضان خصوصاً در كمك به افراد نيازمند مسلمان موجب خشنودی قلب نازنين حضرت ولیعصر(عج) ويك تبعيت عملی از امام حسن مجتبی(ع) است.
وی گفت: امام حسن(ع) در طول زندگی پربركتش همواره در راه هدايت و ارشاد مردم گام برمیداشت و شيوه برخوردش با عموم مردم - حتی دشمنان - چنان جالب و زيبا بود كه همه را به خود جذب میكرد.
رسولی افزود: مورخان نوشتهاند «روزی امام مجتبی(ع) سواره از راهی میگذشت، مردی شامی بر سر راه آن حضرت آمد و ناسزا گفت. وقتیكه فحشهايش تمام شد، امام(ع) رو به او كرده و سلامش كرد! آنگاه خنديد و گفت: ای مرد! فكر میكنم در اين جا غريب هستی... اگر از ما چيزی بخواهی، به تو عطا میکنیم. اگر گرسنهای سيرت میكنيم، اگر برهنهای میپوشانيمت، اگر نيازی داری، بینيازت میكنيم، اگر از جايی رانده شدهای پناهت میدهيم، اگر حاجتی خواسته باشی برآورده میكنيم، هم اينك بيا و مهمان ما باش. تا وقتیكه اين جا هستی مهمان مايی... مرد شامی كه اين همه دل جويی و محبت را از امام مشاهده كرد به گريه افتاد و گفت؛ «شهادت میدهم كه تو خليفه خدا روی زمين هستی و خداوند بهتر میداند كه مقام خلافت و رسالت را در كجا قرار دهد. من پيش از اين، دشمنی تو و پدرت را به سختی در دل داشتم. اما اكنون تو را محبوبترين خلق خدا میدانم. آن مرد، از آن پس، از دوستان و پيروان امام(ع) بهشمار آمد و تا هنگامیكه در مدينه بود، همچنان مهمان آن بزرگوار بود.
كارشناس تشكلهای دينی استان اردبيل افزود: آن حضرت اسوه ايثارگری بیهمتا بود يكی ديگر از صفات برجسته امام حسن مجتبی(ع) انفاق و بخشش بیسابقه اوست.
رسولی گفت: امام حسن(ع) ملجأ درماندگان، آرامبخش دلهای دردمندان و اميد تهيدستان بود، هيچگاه نشد كه فقيری به حضور آن بزرگوار برسد و دست خالی برگردد. در همين مورد نقل كردهاند؛ مردی به حضور امام حسن(ع)آمد و اظهار فقر و حاجت كرد. امام(ع) دستور داد تا پنجاه هزار درهم، به اضافه پانصد دينار به او بدهند. مرد سائل حمالی را صدا زد كه پولهايش را برايش ببرد. امام مجتبی(ع) پوستين خود را هم به آن مرد داد و فرمود؛ اين را هم به جای كرايه به آن مرد بده.
وی افزود: مراعات اين سيره انفاق و ايثار در ماه مبارك رمضان خصوصاً در كمك به افراد نيازمند مسلمان موجب خشنودی قلب نازنين حضرت ولیعصر(عج) ويك تبعيت عملی از امام حسن مجتبی(ع) است.
