تنها عامل نجات بخش انسان رحمت الهی است
گروه فعاليتهای قرآنی: آيتالله العظمی سبحانی گفت: تنها عامل نجات بخش انسان را رحمت الهی ذكر كرد و گفت:اگر خداوند نخواهد شخصی نجات يابد كسی نمیتواند فرياد كمك خواهی بندگان را پاسخ دهد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)شعبه قم،آيتالله العظمی جعفر سبحانی روز پنج شنبه سوم تيرماه در جلسه تفسير سوره مباركه يس در مدرسه حجتيه قم گفت:همانطور كه پيش از اين ذكر كرديم بحث های آيات 37 تا 46 سوره مباركه يس مربوط است به 11 برهان خداوند كه برای جلوگيری از تشكيك انسان در معاد نازل شدهاند، خداوند ضمن آياتی قدرت خود را بيان كرده است تا بشر از قدرتهای ظاهری پی به قدرت بی پايان خدا ببرد.
وی افزود: خداوند در درجه اول زمين مرده را احيا كرد، در درجه دوم ايجاد باغها را ايجاد كرد، دردرجه سوم ازواجی را ايجاد كرد و در درجه چهارم شب را از روز جدا كرد اينها همه جزء نشانههايی هستند كه می توانيم از آنها به قدرت خدا پی ببريم.
وی بيان كرد: در آيات 37 و 38 به بحث جدايی شب از روز پرداختيم و بيان شد كه همانطور كه خداوند می تواند شب را از روز جدا كند به همين منوال می تواند در قيامت همگان را احياء كند، همچنين به جريان داشتن خورشيد تا نقطه معلوم اشاره كرديم كه منظور از رسيدن به نقطه معلوم همان قيامت بود.
مفسر بزرگ قرآن كريم گفت: خداوند سبحان با بيان آيه«لَا الشَّمْسُ یَنبَغِی لَهَا أَن تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّیْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَكُلٌّ فِی فَلَكٍ یَسْبَحُونَ» در سوره مباركه يس به ما میفهماند كه جهان نظامی دارد و اگر خورشيد و ماه در يك زمان واحد بخواهند ظاهر شوند نظم جهان و نظام آن بر هم خواهد خورد.البته تفسير ديگری نيز وجود دارد كه بيان شده ماه و خورشيد سرعتی يكسان نداشته و ماه سريع تر گردش می كند.
وی ادامه داد:« تُدْرِكَ» در آيه فوق از ريشه درك است كه مشتمل بر حركت است اما واژه ديگر اين آيه يعنی« سَابِقُ» ويژگی حركت را دارا نيست،ستاره شناسان افلاك را مانند ظرفهايی بلوری ذكر كردهاند كه ماه و ستارگان و سيارههای ديگر در اين ظرف قرار دارند،آنان زمين زا نيز مركز عالم دانسته اند.
وی تاكيد كرد: در مقابل اين گونه اظهارات ستاره شناسان قرآن كريم اين عقايد را كنار زد و عنوان كرد كه خورشيد و سيارهها دارای حركت است.
آيتالله العظمی جعفر سبحانی خورشيد را دارای دو حركت وضعی و انتقالی ذكر كرد و گفت: آيه«لَا الشَّمْسُ یَنبَغِی لَهَا أَن تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّیْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَكُلٌّ فِی فَلَكٍ یَسْبَحُونَ» در سوره مباركه يس دقيقا همين حركات را مورد اشاره قرار داده است.
وی اعجاز علمی قرآن را نشان دهنده وحيانی بودن آن ذكر كرد و افزود: برخی قرآن را زاييده فكر پيامبر عنوان میكردند اين در حالی است كه اين كتاب كتابی آسمانی و معجزه ای الهی است و آيا می توان باور كرد پيامبری كه در غار عبادت می كند بتواند حركت وضعی و انتقالی خورشيد را با توجه به وضعيت پايين علمی روزگار خود بيان كند؟
مرجع تقليد شيعيان عبارت «فِی فَلَكٍ یَسْبَحُونَ» را تفسير كرده و گفت: تفسير اين آيه عبارت از يك كشتی است كه فرزندان كسانی كه پيامبران را تكذيب كرده بودند به وسيله آن جابجا شدند و منظور همان كشتی نوح است. البته برخی مفسران هم بيان كرده اند منظور كشتی هايی است كه انسان ها به وسيله آنها رفت و آمد میكنند .
وی تاكيد كرد: خداوند اين قدرت را دارد كه بتواند همه كشتیها راغرق كند لذا هنگامی كه انسان در كشتی مینشيند خداپرست میشود زيرا خود را در مقابل عوامل غرق شدن بی يار و ياور احساس میكند اما بايد دانست همواره تنها خداوند میتواند انسان را نجات دهد.
وی افزود: خداوند در درجه اول زمين مرده را احيا كرد، در درجه دوم ايجاد باغها را ايجاد كرد، دردرجه سوم ازواجی را ايجاد كرد و در درجه چهارم شب را از روز جدا كرد اينها همه جزء نشانههايی هستند كه می توانيم از آنها به قدرت خدا پی ببريم.
وی بيان كرد: در آيات 37 و 38 به بحث جدايی شب از روز پرداختيم و بيان شد كه همانطور كه خداوند می تواند شب را از روز جدا كند به همين منوال می تواند در قيامت همگان را احياء كند، همچنين به جريان داشتن خورشيد تا نقطه معلوم اشاره كرديم كه منظور از رسيدن به نقطه معلوم همان قيامت بود.
مفسر بزرگ قرآن كريم گفت: خداوند سبحان با بيان آيه«لَا الشَّمْسُ یَنبَغِی لَهَا أَن تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّیْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَكُلٌّ فِی فَلَكٍ یَسْبَحُونَ» در سوره مباركه يس به ما میفهماند كه جهان نظامی دارد و اگر خورشيد و ماه در يك زمان واحد بخواهند ظاهر شوند نظم جهان و نظام آن بر هم خواهد خورد.البته تفسير ديگری نيز وجود دارد كه بيان شده ماه و خورشيد سرعتی يكسان نداشته و ماه سريع تر گردش می كند.
وی ادامه داد:« تُدْرِكَ» در آيه فوق از ريشه درك است كه مشتمل بر حركت است اما واژه ديگر اين آيه يعنی« سَابِقُ» ويژگی حركت را دارا نيست،ستاره شناسان افلاك را مانند ظرفهايی بلوری ذكر كردهاند كه ماه و ستارگان و سيارههای ديگر در اين ظرف قرار دارند،آنان زمين زا نيز مركز عالم دانسته اند.
وی تاكيد كرد: در مقابل اين گونه اظهارات ستاره شناسان قرآن كريم اين عقايد را كنار زد و عنوان كرد كه خورشيد و سيارهها دارای حركت است.
آيتالله العظمی جعفر سبحانی خورشيد را دارای دو حركت وضعی و انتقالی ذكر كرد و گفت: آيه«لَا الشَّمْسُ یَنبَغِی لَهَا أَن تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّیْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَكُلٌّ فِی فَلَكٍ یَسْبَحُونَ» در سوره مباركه يس دقيقا همين حركات را مورد اشاره قرار داده است.
وی اعجاز علمی قرآن را نشان دهنده وحيانی بودن آن ذكر كرد و افزود: برخی قرآن را زاييده فكر پيامبر عنوان میكردند اين در حالی است كه اين كتاب كتابی آسمانی و معجزه ای الهی است و آيا می توان باور كرد پيامبری كه در غار عبادت می كند بتواند حركت وضعی و انتقالی خورشيد را با توجه به وضعيت پايين علمی روزگار خود بيان كند؟
مرجع تقليد شيعيان عبارت «فِی فَلَكٍ یَسْبَحُونَ» را تفسير كرده و گفت: تفسير اين آيه عبارت از يك كشتی است كه فرزندان كسانی كه پيامبران را تكذيب كرده بودند به وسيله آن جابجا شدند و منظور همان كشتی نوح است. البته برخی مفسران هم بيان كرده اند منظور كشتی هايی است كه انسان ها به وسيله آنها رفت و آمد میكنند .
وی تاكيد كرد: خداوند اين قدرت را دارد كه بتواند همه كشتیها راغرق كند لذا هنگامی كه انسان در كشتی مینشيند خداپرست میشود زيرا خود را در مقابل عوامل غرق شدن بی يار و ياور احساس میكند اما بايد دانست همواره تنها خداوند میتواند انسان را نجات دهد.
