محمدرضا رودسرابی، مسئول دارالقرآن تبليغات اسلامی البرز در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه البرز، با اشاره به فعاليتهای گروههای تواشيح، گفت: اگر به تواشيح از جهت تعبد بنگريم مناجات اشعار تواشيح بسيار زيبا و دارای اجر و ثواب هستند.
رودسرابی اظهار کرد: هر عملی كه در مدح پيامبر اكرم اسلام(ص) و اهل بيت(ع) ايشان صورت گيرد بر حسب روايات دارای اجر و ثواب اخروی خواهد بود و تواشيح كه متشكل از مدح و مناجاتخوانی است يك حركت و عمل دينی و اعتقادی خواهد بود.
وی با تأكيد بر تغيير شكل ظاهر تواشيح به اشكال امروزی، افزود: اولين افرادی كه توانستند موشوحات را با شكل و الحان امروزی ارائه كنند مصريان بودند و پس از آن هم تاريخ هم گواه بر اين است كه سبك قرائت امروزی قرآن كريم برگرفته از الحان و اشعار ابتهال و تواشيح توسط آنها ابداع گرديد و آنها ابتدا مدح و الحان اشعار را به شكل امروزی تشكيل دادند و سپس اقدام به تدوين قرائت قرآن به اين شكل جديد كردند.
رودسرابی اظهار كرد: هر عملی كه در هر زبانی به صورت مدح اهل بيت(ع) درآيد، ارزش خاص خود را خواهد داشت و چه بهتر كه اين اشعار و الحان به صورت اسلامی صورت بگيرند.
مسئول دارالقرآن تبليغات اسلامی البرز در خصوص استفاده از آيات قرآن در تواشيح، گفت: میتوان آيات قرآن را در قالب شعر تواشيح قرار بدهيم مانند تواشيح «اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِی خَلَقَ» ولی اگر بخواهيم آيات قرآن را به صورت تواشيح اجرا كنيم ديگر نام آن تواشيح نخواهد بود بلكه آن را به صورت همخوانی قرآن كريم میشناسند.
وی در پايان گفت: تقابل متعادل مابين آهنگ و قصيده باعث خواهد شد تواشيحی كه اجرا میشود، مناسب و صحيح برگزار شود اما اهميت قصيده از نظر روان بودن كلمات و كامل بودن قصيده بيشتر از آهنگ آن تواشيح خواهد بود.