رحيم قربانی، رئيس مركز قرآن و عترت سازمان بسيج دانشجويی، در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، يكی از افتخارات جامعه قرآنی را داشتن حس مسئوليت مؤسسات قرآنی مردمی در قبال نشر و ترويج فرهنگ قرآنی عنوان كرد و گفت: به همين خاطر قبل از اينكه بحث حمايتهايی كه توسط وزارت ارشاد و سازمان دارالقرآنالكريم آغاز شود، بسياری از مردم به صورت خودجوش نهاد و مؤسسه قرآنی خود را داير كرده بودند و به فعاليتهای خود را بدون هيچ چشمداشت و انگيزه كمك از سوی دستگاههای دولتی ادامه میدادند.
وی در ادامه به لزوم شكلگيری اتحاديههای قرآنی اشاره كرد و افزود: نياز بود كه مجموعه بيش از 2000 نهاد و مؤسسه قرآنی كه در كشور وجود دارد، برای مردم شناسايی، نظارت و حمايت شوند و اين امر واقعاً مورد نياز بود. در اين زمينه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بحث تشكيل اتحاديه تشكلهای قرآنی مردمی و سازمان دارالقرآنالكريم نيز اتحاديه مؤسسات قرآنی را مطرح و اقدام به راهاندازی آن كردند.
نايب رئيس جمعيت قرآنی استان تهران تصريح كرد: با راهاندازی اين دو اتحاديه بحث حمايت از مؤسسات قرآنی تحت حمايت هر يك از اين دو دستگاه وارد مرحله جديدی شد و حمايتهای خوبی هم صورت گرفت، اما به جهت سلايق و اختلاف نظرهايی كه در مسئولان رده بالای اين دو دستگاه و مجموعه، يعنی در سطح وزارت ارشاد و سازمان تبليغات اسلامی وجود داشت، با وجود پيگيریها و خواستههای مكرری كه در اين چند سال برای اتحاد اين دو مجموعه صورت گرفت، توفيقی حاصل نشد.
قربانی با تأكيد بر همسو و مشترك بودن فعاليتهای نهادها و مؤسسات تحت پوشش اين دو مجموعه، اظهار كرد: پيگيریهای زيادی برای ادغام و اتحاد اين دو مجموعه صورت گرفت، اما به سرانجام و نتيجه خاصی نرسيد.
رئيس سازمان قرآن و عترت بسيج تهران بزرگ خاطرنشان كرد: همان طور كه قرآن دعوت به اتحاد، همدلی و يگانگی دارد و از تفرقه پرهيز میكند، انتظار میرفت كه اين دو اتحاديه با لحاظ تمام شرايط اصلی هر دو مجموعه، در راستای ادغام و اتحاد گام بردارند، به نظر بنده بايد مسئولان مربوطه نيز گذشت داشته باشند و تلاش كنند تا يك مجموعه منظم، متحد و هماهنگ ايجاد شود.
وی با اشاره اينكه قطعاً اگر اين كار صورت بگيرد از جهت نوع نظارت، هماهنگی، همافزايی بين مؤسسات و نوع سياستگذاری واحدی كه همه مؤسسات میتوانند داشته باشند، اثرات مطلوبی را شاهد خواهيم بود، گفت: ادغام اين دو اتحاديه میتواند بسيج عمومی برای نشر و ترويج فرهنگ قرآنی در سطح جامعه را به دنبال داشته باشد كه البته اين كار و اين خروجی ميسر نخواهد شد، مگر با يك سياستگذاری و برنامهريزی منسجم و واحد كه اميدواريم اين اتفاق هر چه سريعتر صورت بگيرد.
رئيس مركز قرآن و عترت سازمان بسيج دانشجويی با ذكر اين مثال كه فرض كنيد اگر هر يك از اتحاديههای صنفی كشور دارای دو اتحاديه و تشكيلات باشند، چه وضعيتی در كشور ايجاد خواهد شد، افزود: وضعيت جامعه قرآنی با وجود اين دو اتحاديه قرآنی، آن تشتت و پراكندگی كه نسبت به ساير اتحاديههای صنفی شاهد هستيم را ايجاد نكرده است و دليل آن هم اين است كه خود اشخاص قرآنی و مديران اين مؤسسات به در پيش گرفتن يك رويه متحدانه واقف هستند.
قربانی تصريح كرد: اگر در برخی آمارها دقت كنيم، متوجه خواهيم شد كه بسياری از اين مؤسسات در آمار هر دو اتحاديه حضور دارند، يعنی حمايت و مجوز را از هر دو دستگاه دريافت میكنند. عملاً به يك نوعی اكثر نهادها و مؤسسات مؤثر و تأثيرگذار دارای مجوز از هر دو نهاد هستند و اين يعنی عملاً اتحاد و همبستگی ايجاد شده است، بنابر اين در مديريت اين مؤسسات نيز بايد شرايط لازم لحاظ شود، اگر در بسياری از موارد از خود بگذريم و به فكر فرهنگ ترويج و نشر قرآن در كشور باشيم، خيلی از اين اختلافات جزيی و كوچك حل خواهد شد.
نايب رئيس جمعيت قرآنی استان تهران با تأكيد بر محدوديتهای زمانی و محدوديت در منابع و نيز وجود عقب ماندگیها و خلأهای موجود، تصريح كرد: به همين خاطر نياز است در اسرع وقت به اين امر رسيدگی شود و حتی يك روز تأخير نيز دير خواهد بود تا اين حركت انقلابی و عظيم اتفاق بيفتد. توان و ظرفيت بالايی كه در دو دستگاه متولی اين اتحاديهها وجود دارد به كمك و مشاركت و همكاری هم میتوانند در پيشبرد فرهنگ قرآنی موثرتر از گذشته عمل كنند.
وی اظهار كرد: به طور كلی بايد اساسنامه مجددی نگارش شود و در اين قضيه خود مؤسسات بايد به طور جدی خواستار تأمين خواستهها و ديدگاههای خود از مسئولان باشند، به نظر من اگر اين ادغام صورت بگيرد و از طرفی هم مسئولان و مديران مؤسسات خود را مسئول پيگيری و رصد كردن فعاليتها و عملكرد مسئولان بدانند و آنها را بازخواست كنند، نه تنها فضای رقابتی از بين نخواهد رفت، بلكه رقابت بين موسسات بيشتر نيز خواهد شد، چون هدف در بحثهای قرآنی كار برای قرآن است نه برای شخص و اين بسيار مهم است.
قربانی در پايان خاطرنشان كرد: اگر واقعاً هدف پياده كردن احكام نورانی اسلام و آشنا كردن آحاد مردم با مفاهيم و انس با قرآن باشد، نبايد هيچ اختلافی در اين زمينه ايجاد شود، زيرا راه قرآن و شاخصهايی كه قرآن ارائه میدهد شاخصهای ثابتی هستند و برای همه مشخص و واضح است. همه دستگاهها و نهادهای قرآنی بايد در ترويج و نشر فرهنگ قرآنی رقابت داشته باشند و در اين رقابت خير از يكديگر سبقت بگيرند، همان چيزی كه قرآن نيز فرموده است «...فَاسْتَبِقُوا الخَیْرَاتِ...».