طاهره قربانی، مدير مؤسسه قرآنی انوار الهيه اهواز در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خوزستان، در ارزيابی وضعيت فرهنگی جامعه در مقايسه با فرهنگ اسلامی، اظهار كرد: جامعه امروز ما از شرايطی كه بهعنوان يك مدينه فاضله برای جامعه اسلامی برمیشماريم و بهعنوان آمال و آرزوهای ما است، بسيار فاصله دارد و هر روز اين فاصله بيشتر میشود.
وی در خصوص چگونگی به وجود آمدن اين فاصله گفت: در اين زمينه دو دليل را میتوان مطرح كرد كه عبارتند از اجتماع بزرگ و اجتماع كوچك؛ اجتماع كوچك كه همان خانواده است و اجتماع بزرگتر جامعه و محيط اطراف ماست كه با آن در تعامل هستيم. اين دو شرط اصلی برقراری و نهادينهكردن فرهنگ مذهبی در جامعه هستند.
قربانی با اشاره به نقش خانواده در نهادينهكردن فرهنگ دينی در فرد ادامه داد: اول از همه خانواده بايد در اين زمينه ايفای نقش كند و زمينه فرهنگ دينی را در درون فردی كه به جامعه تحويل میدهد بهوجود آورد بهگونهای كه وقتی فرد وارد جامعه شد آن را در راستای اين فرهنگ تعالی دهد.
به گفته قربانی، خانواده و جامعه در راستای همديگر و در امتداد يكديگر، بايد همكاری هدفمند داشته باشند تا بتوان به نتيجه مطلوب دست يافت.
مدير مؤسسه انوار الهيه اهواز با اشاره به اينكه متأسفانه برخی از افراد از رسالت آگاهیرسانی به خانواده محروم میمانند، اظهار كرد: در صورت بروز كمكاری در هر يك از دو نهاد مذكور، بعد مقابل بايد آن را جبران كند، به اين ترتيب چنانچه كمكاری در جامعه رخ دهد، خانواده بايد آن را جبران كند و در صورتی كه كمكاری در خانواده باشد، جامعه بايد آن را دنبال كرده و درصدد جبران برآيد. به اين ترتيب كه ابتدا بايد افراد را شناسايی و بر آنها احاطه و اشراف پيدا كند و پس از آن اقدام به فرهنگسازی دينی کرده و در توجيه و پرورش اين افراد عمل كند.
وی با تأكيد بر نقش دستگاههای اجرايی افزود: نقش دستگاههای اجرايی اجتماع در اين زمينه تنها در شناخت اين افراد خلاصه نمیشود، دستگاههای اجرايی بايد دلسوزانه و با وجدان كاری اين امر را دنبال كنند تا نتيجه مطلوب محقق شود.
قربانی ادامه داد: دستگاههای اجرايی در محيط های مختلف جامعه اين امر را دنبال میكنند، اما متأسفانه اين پیگيری به اموری مناسبتی محدود میشود و اين گونه نيست كه خميرمايه افراد را در مسير فرهنگ دينی عميقاً دگرگون كنند.
مدير مؤسسه انوار الهيه اهواز تأكيد كرد: در اين زمينه نبايد تنها به امور مناسبتی موجود در تقويمها اكتفا كرده و همه نيروی خود را در مناسبتهايی محدود هزينه كنيم تا مصداق گهی تند و گهی خسته رفتن نشويم.
اين فعال فرهنگي با بيان اينكه قدرتهای اجرايی، امكانات لازم در راستای پرداختن به اين امور را دارند، تصريح كرد: دستگاههای اجرايی ما نقشهای لازم جهت نهادينهكردن فرهنگ دينی را تشخيص داده و بهصورت محدود عمل میكنند. لازم است اين نقشها، بهمنظور رسيدن به ايدهآلها، بهصورت پررنگتر و با وجدان كاری خالصتر و خارج از چارچوب مناسبتها و با عملكرد قوی ايفا شود.
وی همچنين به جايگاه امر به معروف و نهی از منكر در تحقق فرهنگ دينی اشاره كرد و گفت: امر به معروف و نهی از منكر همه جنبههای اقتصادی، اخلاقی، فرهنگی و ... جامعه را تحتالشعاع خود قرار میدهد و بعد بسيار وسيعی دارد، به نحوی كه امام علی(ع) در اين باره فرمودهاند: جامعهای كه در آن امر به معروف و نهی از منكر نباشد مانند لاشه متعفن است.
قربانی اظهار كرد: جايگاه امر به معروف و نهی از منكر در جامعه امروز ما بسيار كمرنگ است و دليل آن عدم نهادينهكردن اين فرهنگ والا در جامعه است. به عبارتی تنها به بخش مختصری از امر به معروف و نهی از منكر، با وجود بعد وسيعش توجه شده است كه بايد اين بعد وسيع برای مردم روشن شود، زيرا امر به معروف و نهی از منكر مقدمه ورود به مباحث ديگر فرهنگی است.
قربانی در پايان خاطرنشان كرد: خانواده و جامعه میتوانند در زمينه نهادينهكردن فرهنگ امر به معروف و نهی از منكر، با يكديگر تعامل داشته باشند و ايفای نقش كنند. با بروز كمكاری در هر يك از اين دو نهاد، نهاد مقابل بايد به جبران اين مهم بپردازد.