ارزشهای فرهنگی از طريق اكو در همه كشورها جاری شود
گروه ادب: مؤسس نخستين انستيتو زبان ملی اردو در كراچی پاكستان گفت: اگر واقعا دنبال انسانيت و انسانخواهی هستيم بايد شرايطی را فراهم كنيم تا ارزشهای فرهنگی از طريق اكو در همه كشورها جاری شود.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، نشست دبير كل مؤسسه فرهنگی اكو، به همراه جمعی از شاعران و اديبان كشورهای عضو اكو، پيش از ظهر امروز، 9 شهريورماه با حضور محسن مؤمنیشريف، عليرضا قزوه و محمدحسين جعفريان در رابطه با فعاليتهای فرهنگی ميان كشورهای عضو اكو برگزار شد.
قاسم پيرزاده، مؤسس نخستين انستيتو زبان ملی اردو در كراچی پاكستان در اين نشست با بيان اينكه حضورم در اينجا برای اين است كه تشكر خودم را از جمع حاضر و مدير خانه فرهنگ اكو اعلام كنم گفت: در تهران و شيراز مردم با هم روابط بسيار خوبی دارند و من فكر میكنم مفهوم اصلی سازمان اكو اين است و آقای افتخار حسين عارف در اين زمينه به خوبی عمل میكنند كه اين اقدامات میتواند در آينده به اتفاقات خوبی ميان مردم كشورهای عضو بيانجامد.
وی افزود: بايد در زبان فارسی يك سيره درباره ادبيات معاصر داشته باشيم و اعتقاد دارم كه آثاری كه در شرق و ايران توليد میشود بايد همزمان به زبانهای ديگر ترجمه شود.
پيرزاده ادامه داد: ما میتوانيم از اين فرصت استفاده كرده و در خصوص برگزاری نمايشگاه رسمالخط فارسی كه در ايران تصميم بگيريم. چنين نشستهايی در پاكستان و كشورهای ديگر هم برگزار شده و از خطاطان و نقاشان ايرانی دعوت شده است.
وی با بيان اينكه همه ما در منطقه مسئوليت مهمی بر عهده داريم گفت: آن چيزی كه نحلهای میبينيم نوعی حرفهایگری است و در اين جهان كه همه چيز به سمت حرفهایگری پيش میرود ما هم بايد به اين سمت حركت كنيم البته در اين راستا اقداماتی كه تاكنون انجام شده فرعی است.
پيرزاده با بيان سؤالی ادامه داد: بايد از كسانی كه در دانشگاهها هستند اين سؤال را كرد كه آيا شما انسان میخواهيد يا آدم آهنی؟ اگر واقعا دنبال انسانيت و انسانخواهی هستيم بايد تفاوتها را بپذيريم و عشقی كه به زبان، مذهب و ارزشهای فرهنگی داريم را رواج دهيم چرا كه اين ارزشها میتواند از طريق اكو در همه كشورها جاری شود.
گلنظر، شاعر تاجيكستانی در ادامه با بيان اينكه در آستانه 70 سالگی به سر میبرد اظهار كرد: من بيشتر عمرم را در شهرهای روسيه و پايتخت جماهير شوروی و محافل گوناگون شعرخوانی كردم و هميشه با دوستان آرزو میكرديم كه آيا زمانی فرا میرسد كه در تهران، كابل و شيراز با زبان مادری خود شعر بخوانيم و اين از بركت استقلال تاجيكستان است.
وی افزود: روز گذشته در شب شعر شيراز، روزنامهنگاری از من پرسيد كه آيا در كشور شما در مدارس، دروسی در رابطه با حافظ و سعدی داريد؟ و من گفتم؛ آيا شما رودكی را میشناسيد، رودكی پدر من است.
اين شاعر با اشاره به سخن شاعر ايرانی مبنی بر اينكه تنها صداست كه میماند بيان كرد: اين صدا در شعر حافظ به اين صورت است كه «از صدای سخن عشق نديدم خوشتر/ يادگاری كه در اين گنبد دوّار بماند»؛ و همه ما میدانيم كه اين صدا، صدای عشق است كه بايد همه صداها در آميزد و سبب محبت شود.
محمدسرور رجايی، شاعر افغانستان در اين نشست گفت: ما ايران و حوزه هنری را خانه دوم خود میدانيم چرا كه حوزه در بخش زبان و ادبيات فارسی زحمات زيادی كشيده و در افغانستان زحمات اين نتايج به خوبی مشاهده میشود.
وی افزود: البته دوستان ما در بسياری از كشورها وقتی به نام افغانستان میرسند آن را كشوری از دود و آتش و باروت و جنگ میدانند. اما افغانستان سرزمين گل، تبسم و باران است. اما در اين سالها جنگ و دود اتفاقات خوب را از ما گرفته است و ما خوشحاليم كه وارث شاعرانی چون سنايی و غزنوی هستيم.
وی افزود: اميدوارم شاهد شبهای شعر در ديگر كشورهای عضو اكو باشيم. حتی در تركيه كه اگر ادامهدار باشد موجبات آشنايی شاعران و هنرمندان را در بر خواهد داشت.
مجتبی رحماندوست، نويسنده و نماينده مجلس شورای اسلامی در ادامه اين نشست تصريح كرد: امروز دنيا، ملقمهای از انسانها با نيتهای انسانی و غيرانسانی است و ما همواره اقدامات ضد بشری و غير انسانی را محكوم میكنيم؛ البته فرهنگ غرب و كشورهای غربی را تكفير نمیكنيم اما از نظر ما فرهنگ شرق به خاطر زندگی سالمتر و قرار گرفتن در فضای انديشه اسلامی به زندگی اولياء و انبياء نزديكتر است. بنابر اين قرار گرفتن فرهنگ انسانهای شرقی برای ما فرهنگی قابل قبولتر است. اما اين در كنار هم قرار گرفتن ما اصلا مطلوب غربیها نيست.
وی ادامه داد: میتوان كارگروه اجرايی همراه با مؤسسه اكو تشكيل داد و شبهای ادبيات و هنر كشورهای مختلف را برگزار كرد و در ادامه مجموعه داستانهايی از شعرا و نويسندگان ايرانی، افغانی، پاكستانی و... منتشر كرد تا در يك مجموعه شعر يا داستان روح خليفهالهی انسانی از شعر و داستان تراوش كند.
قاسم پيرزاده، مؤسس نخستين انستيتو زبان ملی اردو در كراچی پاكستان در اين نشست با بيان اينكه حضورم در اينجا برای اين است كه تشكر خودم را از جمع حاضر و مدير خانه فرهنگ اكو اعلام كنم گفت: در تهران و شيراز مردم با هم روابط بسيار خوبی دارند و من فكر میكنم مفهوم اصلی سازمان اكو اين است و آقای افتخار حسين عارف در اين زمينه به خوبی عمل میكنند كه اين اقدامات میتواند در آينده به اتفاقات خوبی ميان مردم كشورهای عضو بيانجامد.
وی افزود: بايد در زبان فارسی يك سيره درباره ادبيات معاصر داشته باشيم و اعتقاد دارم كه آثاری كه در شرق و ايران توليد میشود بايد همزمان به زبانهای ديگر ترجمه شود.
پيرزاده ادامه داد: ما میتوانيم از اين فرصت استفاده كرده و در خصوص برگزاری نمايشگاه رسمالخط فارسی كه در ايران تصميم بگيريم. چنين نشستهايی در پاكستان و كشورهای ديگر هم برگزار شده و از خطاطان و نقاشان ايرانی دعوت شده است.
وی با بيان اينكه همه ما در منطقه مسئوليت مهمی بر عهده داريم گفت: آن چيزی كه نحلهای میبينيم نوعی حرفهایگری است و در اين جهان كه همه چيز به سمت حرفهایگری پيش میرود ما هم بايد به اين سمت حركت كنيم البته در اين راستا اقداماتی كه تاكنون انجام شده فرعی است.
پيرزاده با بيان سؤالی ادامه داد: بايد از كسانی كه در دانشگاهها هستند اين سؤال را كرد كه آيا شما انسان میخواهيد يا آدم آهنی؟ اگر واقعا دنبال انسانيت و انسانخواهی هستيم بايد تفاوتها را بپذيريم و عشقی كه به زبان، مذهب و ارزشهای فرهنگی داريم را رواج دهيم چرا كه اين ارزشها میتواند از طريق اكو در همه كشورها جاری شود.
گلنظر، شاعر تاجيكستانی در ادامه با بيان اينكه در آستانه 70 سالگی به سر میبرد اظهار كرد: من بيشتر عمرم را در شهرهای روسيه و پايتخت جماهير شوروی و محافل گوناگون شعرخوانی كردم و هميشه با دوستان آرزو میكرديم كه آيا زمانی فرا میرسد كه در تهران، كابل و شيراز با زبان مادری خود شعر بخوانيم و اين از بركت استقلال تاجيكستان است.
وی افزود: روز گذشته در شب شعر شيراز، روزنامهنگاری از من پرسيد كه آيا در كشور شما در مدارس، دروسی در رابطه با حافظ و سعدی داريد؟ و من گفتم؛ آيا شما رودكی را میشناسيد، رودكی پدر من است.
اين شاعر با اشاره به سخن شاعر ايرانی مبنی بر اينكه تنها صداست كه میماند بيان كرد: اين صدا در شعر حافظ به اين صورت است كه «از صدای سخن عشق نديدم خوشتر/ يادگاری كه در اين گنبد دوّار بماند»؛ و همه ما میدانيم كه اين صدا، صدای عشق است كه بايد همه صداها در آميزد و سبب محبت شود.
محمدسرور رجايی، شاعر افغانستان در اين نشست گفت: ما ايران و حوزه هنری را خانه دوم خود میدانيم چرا كه حوزه در بخش زبان و ادبيات فارسی زحمات زيادی كشيده و در افغانستان زحمات اين نتايج به خوبی مشاهده میشود.
وی افزود: البته دوستان ما در بسياری از كشورها وقتی به نام افغانستان میرسند آن را كشوری از دود و آتش و باروت و جنگ میدانند. اما افغانستان سرزمين گل، تبسم و باران است. اما در اين سالها جنگ و دود اتفاقات خوب را از ما گرفته است و ما خوشحاليم كه وارث شاعرانی چون سنايی و غزنوی هستيم.
وی افزود: اميدوارم شاهد شبهای شعر در ديگر كشورهای عضو اكو باشيم. حتی در تركيه كه اگر ادامهدار باشد موجبات آشنايی شاعران و هنرمندان را در بر خواهد داشت.
مجتبی رحماندوست، نويسنده و نماينده مجلس شورای اسلامی در ادامه اين نشست تصريح كرد: امروز دنيا، ملقمهای از انسانها با نيتهای انسانی و غيرانسانی است و ما همواره اقدامات ضد بشری و غير انسانی را محكوم میكنيم؛ البته فرهنگ غرب و كشورهای غربی را تكفير نمیكنيم اما از نظر ما فرهنگ شرق به خاطر زندگی سالمتر و قرار گرفتن در فضای انديشه اسلامی به زندگی اولياء و انبياء نزديكتر است. بنابر اين قرار گرفتن فرهنگ انسانهای شرقی برای ما فرهنگی قابل قبولتر است. اما اين در كنار هم قرار گرفتن ما اصلا مطلوب غربیها نيست.
وی ادامه داد: میتوان كارگروه اجرايی همراه با مؤسسه اكو تشكيل داد و شبهای ادبيات و هنر كشورهای مختلف را برگزار كرد و در ادامه مجموعه داستانهايی از شعرا و نويسندگان ايرانی، افغانی، پاكستانی و... منتشر كرد تا در يك مجموعه شعر يا داستان روح خليفهالهی انسانی از شعر و داستان تراوش كند.
