تاثير نيازسنجی در تعالی نشر قرآنی/16
توليد محتوا بدون توجه به قرآن، خلق اثر در واحههای سراب است
گروه ادب: يكی از شاعران روشندل كشورمان با بيان اينكه شعرسرايی بدون توجه به معارف قرآنی معنا نمیيابد، اظهار كرد: اگر شاعران بدون توجه به قرآن كريم به شعرسرايی بپردازند، در واحههايی از سراب گذار میكنند.
قادر طهماسبی(فريد)، شاعر روشندل كشورمان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، به بررسی ضرورت نيازسنجی در آثار دينی ـ قرآنی پيش از توليد محتوا و وضعيت شاعران كشور در پرداختن به نيازهای روز جامعه پرداخت و با بيان اينكه شعر بدون معارف دينی معنا ندارد، اظهار كرد: معمولاً آثاری كه مبانی دينی و قرآنی در آنها نباشد، اندك هستند.
وی ادامه داد: دين و معارف به شعر، به ويژه شعر شيعی روح دميده است. شعر اعراب بدوی را هم داريم كه عليرغم همه زيبايیهای شعری، اما آن زيبايی كه به درد روح انسان بخورد و باعث تعالی و كمال انسان بشود را در خود ندارد و شاعر بيشتر در واحههای سرابی گذار میكند.
فريد افزود: زمانی را كه اشعار حافظ، عطار، سعدی، سنايی و ... را میخوانيم، متوجه میشويم كه هر چه نشانههای معرفتی آثارشان بيشتر بوده، آثارشان ماندگارتر شده است. شاعر كم نداريم. اشعار كسانی كه در زمينه معرفتی ضعيف هستند، مثل فرخیسيستانی كه بيشتر به جنبه مداحسرايی در شعر اهميت میدهند، كاربردی نيست.
اين شاعر آئينیسرای كشور گفت: مسلماً نيازهای امروز جامعه چيزی جز معارف قرآن نيست و شاعران و نويسندگان بايد پيش از خلق اثر و توليد محتوا، به تفكر و تدبر در قرآن و معارف اهلبيت(ع) بپردازند و پس از اين مرحله است كه میبينيم نتيجه تدبر در قرآن به شكل شعر و حاوی علاج برای دردهای جامعه از زبان شاعر سروده يا به قلم نويسنده مكتوب میشود.
وی با تأكيد بر اينكه فهم نياز جامعه در حوزه دينی ـ قرآنی حاصل نمیشود، مگر با غور در آن، اظهار كرد: خود من نيز برای سرايش شعرهايم چندين ماه در آيات و روايات سير میكنم و حاصلی كه به صورت شعر، از زبان شاعر بيان میشود نيز همين معارف است.
فريد با بيان اينكه شاعرانی كه اهل ذكر هستند در سرايش اشعار خود تنها به آن رنگ و لعاب هنری میدهند، عنوان كرد: البته خود قرآن هم در بسياری از مواقع دارای زمينههای هنری است. مثلاً آنجا كه میفرمايد: «وَ الصُّبْحِ إِذا تَنَفَّسَ؛ و قسم به صبح چون پديد آيد.» مرحوم قيصر امينپور هم در همان حال و هوا تنفس صبح را میسرايد كه در آن دميدن صبح را به تنفس صبح تشبيه میكند.
وی با بيان اينكه ضرورت امروز جامعه ايجاب میكند كه شاعران، نويسندگان و همه مسئولان در حوزه نشر دينی و قرآنی، از مفاهيم و معارف قرآنی بهرهمند شوند، بر اهميت نيازسنجی در اين حوزه تأكيد و اظهار كرد: مگر در قرآن نداريم كه گمراهان از شاعران پيروی میكنند و آيه ادامه دارد تا آنجا كه میفرمايد: «يا ایّها الّذين امنوا اذكرا الله ذكراً كثيراً؛ ای كسانی كه ايمان آوردهايد، ذكر خدا را بسيار بگوييد.»
اين شاعر انقلاب اظهار كرد: شاعر از آن جهت كه با خيال سر و كار دارد، محتاج ذكر بسيار است تا از مسير حق خارج نشود و شاعر و صاحب قلمی كه اهل ذكر شد، خواسته يا ناخواسته در متن جريانهای اجتماعی قرار میگيرد و به توليد محتوا دراين راستا میپردازد.
وی ادامه داد: دين و معارف به شعر، به ويژه شعر شيعی روح دميده است. شعر اعراب بدوی را هم داريم كه عليرغم همه زيبايیهای شعری، اما آن زيبايی كه به درد روح انسان بخورد و باعث تعالی و كمال انسان بشود را در خود ندارد و شاعر بيشتر در واحههای سرابی گذار میكند.
فريد افزود: زمانی را كه اشعار حافظ، عطار، سعدی، سنايی و ... را میخوانيم، متوجه میشويم كه هر چه نشانههای معرفتی آثارشان بيشتر بوده، آثارشان ماندگارتر شده است. شاعر كم نداريم. اشعار كسانی كه در زمينه معرفتی ضعيف هستند، مثل فرخیسيستانی كه بيشتر به جنبه مداحسرايی در شعر اهميت میدهند، كاربردی نيست.
اين شاعر آئينیسرای كشور گفت: مسلماً نيازهای امروز جامعه چيزی جز معارف قرآن نيست و شاعران و نويسندگان بايد پيش از خلق اثر و توليد محتوا، به تفكر و تدبر در قرآن و معارف اهلبيت(ع) بپردازند و پس از اين مرحله است كه میبينيم نتيجه تدبر در قرآن به شكل شعر و حاوی علاج برای دردهای جامعه از زبان شاعر سروده يا به قلم نويسنده مكتوب میشود.
وی با تأكيد بر اينكه فهم نياز جامعه در حوزه دينی ـ قرآنی حاصل نمیشود، مگر با غور در آن، اظهار كرد: خود من نيز برای سرايش شعرهايم چندين ماه در آيات و روايات سير میكنم و حاصلی كه به صورت شعر، از زبان شاعر بيان میشود نيز همين معارف است.
فريد با بيان اينكه شاعرانی كه اهل ذكر هستند در سرايش اشعار خود تنها به آن رنگ و لعاب هنری میدهند، عنوان كرد: البته خود قرآن هم در بسياری از مواقع دارای زمينههای هنری است. مثلاً آنجا كه میفرمايد: «وَ الصُّبْحِ إِذا تَنَفَّسَ؛ و قسم به صبح چون پديد آيد.» مرحوم قيصر امينپور هم در همان حال و هوا تنفس صبح را میسرايد كه در آن دميدن صبح را به تنفس صبح تشبيه میكند.
وی با بيان اينكه ضرورت امروز جامعه ايجاب میكند كه شاعران، نويسندگان و همه مسئولان در حوزه نشر دينی و قرآنی، از مفاهيم و معارف قرآنی بهرهمند شوند، بر اهميت نيازسنجی در اين حوزه تأكيد و اظهار كرد: مگر در قرآن نداريم كه گمراهان از شاعران پيروی میكنند و آيه ادامه دارد تا آنجا كه میفرمايد: «يا ایّها الّذين امنوا اذكرا الله ذكراً كثيراً؛ ای كسانی كه ايمان آوردهايد، ذكر خدا را بسيار بگوييد.»
اين شاعر انقلاب اظهار كرد: شاعر از آن جهت كه با خيال سر و كار دارد، محتاج ذكر بسيار است تا از مسير حق خارج نشود و شاعر و صاحب قلمی كه اهل ذكر شد، خواسته يا ناخواسته در متن جريانهای اجتماعی قرار میگيرد و به توليد محتوا دراين راستا میپردازد.
