معرفت به اوليای الهی در گرو شناخت دشمنان آنان است
گروه سياسی: حجتالاسلام پناهيان پنجشنبه شب در مراسم هفتگی هيئت «شهدای گمنام» با اشاره به اينكه در روايات، شناخت كفر لازمه شناخت ايمان است، گفت: معرفت به اوليای الهی در گرو شناخت دشمنان آنهاست.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) حجتالاسلام والمسلمين عليرضا پناهيان پنجشنبه شب 14 شهريورماه، در مراسم هفتگی هيئت «شهدای گمنام» با اشاره اينكه در روايات، شناخت كفر، لازمه شناخت ايمان برشمرده شده است، خلقت ابليس پيش از خلقت آدم را يادآور شد و گفت: تجهيز ابليس به دشمنی با سعادت انسان، پيش از تولد اولاد آدم مبين اين مطلب است كه قرب انسان به خدا و ارزشآفرينی بشر بايد در متن تقابل با ابليس صورت گيرد و اين متن است كه انسان بايد در آن برای خود برنامهريزی كند.
وی احساس فقدان دشمن را يكی از مكائد ابليس ذكر كرد و با اشاره به تقابل حداكثری اوليای الهی با ابليس خاطرنشان كرد: هرچند اوليای الهی، الگوهای ما در مسير تقرب به خدا هستند اما سيره آنان نشانگر اين است كه بيش از اين كه بخواهند خود را به ما نشان دهند درصدد هستند دشمن را به ما بشناسند.
حجتالاسلام پناهيان از معرفت به ولی خدا به عنوان امری به مراتب دشوارتر از شناخت دشمن ياد كرد و گفت: شناخت دشمن، برعكس شناخت اوليای خدا نياز به هيچ گونه رياضتی ندارد؛ حتی در واقعه كربلا نيز گويی امام حسين(ع) بيش از اينكه بخواهد خوبیهای جبهه حق را به نمايش بگذارد، میخواهد پليدیهای جبهه باطل را نشان دهد، يعنی كربلا محل شناخت اشقياست، لذا اگر شناخت اباعبدالله الحسين(ع) را مهمتر از شناخت اشقيای كربلا بدانيم، مرتكب اشتباه شدهايم.
وی حقيقت ابليس را حاوی محوریترين پيامها و شناخت قابيل را دارای اهميتی كليدی برشمرد و اظهار كرد: به همين ترتيب شناخت دشمنان پيامبر مكرم اسلام(ص) و علت ايمان نياوردن آنها نيز اهميت میيابد، به ويژه در زمان حاضر كه دشمنان میكوشند چهره حقيقی خود را به ما بنمايانند.
اين استاد حوزه و دانشگاه، اوج معرفت به امام زمان(عج) در گرو شناخت دشمنان ايشان دانست و گفت: ظهور به معنی ورق خوردن تاريخ بشر است، زيرا كه منجر به شناخت دشمن خواهد شد و طبيعی است كه او را وادارد به هر كاری دست زند.
وی با يادآوری نقش تأثيرگذار دشمن در همه مقاطع تاريخ بشر از ابتدای خلقت، ماجرای هابيل و قابيل، نوح نبی(ع)، حضرت ابراهيم(ع)، موسی(ع) و عيسی(ع)، پيامبر اعظم(ع) و ائمه طاهرين(ع) تصريح كرد: بايد دشمن را شناخت و در جهت سربريدن ابليس گام برداشت كه لازمه آن يك زندگی مبارزانه، مجاهدانه و انقلابی است كه عين عرفان ناب است.
حجتالاسلام پناهيان با تأكيد بر مطلوبيت فضای جلسات اتاق فرماندهی دفاع مقدس در راستای نابودسازی دشمن گفت: تاريخ خلقت با دشمنی ابليس با آدم، هابيل با قابيل و ... آغاز شده و اين جريان ادامه داشته است؛ آيا الان آموزش و پرورش ما دانشآموزان را برای نبرد با ابليس تربيت میكند؟ آيا سبك زندگی ما به ويژه پس از ازدواج برای اين نبرد طراحی شده است؟ اين به معنای عدم آسايش در زندگی نيست بلكه منظور اين است كه اين آسايش به غفلت از دشمن منجر نشود.
وی در اين راستا به تفاوت قرآن با ديوان حافظ اشاره كرد و بيان كرد: در ديوان حافظ تنها به يك بعد از جهان خلقت اشاره شده است و رابطه با «حضرت دوست» است، در حالی كه محتوای قرآن كريم خيلی واقع بينانهتر از سوی خداوند طراحی شده است به ويژه اين واقعبينی برای زمان معنای ديگری میيابد چرا كه درگيری ميان حق و باطل به اوج خود و در عين حال به پايان خود رسيده است.
وی احساس فقدان دشمن را يكی از مكائد ابليس ذكر كرد و با اشاره به تقابل حداكثری اوليای الهی با ابليس خاطرنشان كرد: هرچند اوليای الهی، الگوهای ما در مسير تقرب به خدا هستند اما سيره آنان نشانگر اين است كه بيش از اين كه بخواهند خود را به ما نشان دهند درصدد هستند دشمن را به ما بشناسند.
حجتالاسلام پناهيان از معرفت به ولی خدا به عنوان امری به مراتب دشوارتر از شناخت دشمن ياد كرد و گفت: شناخت دشمن، برعكس شناخت اوليای خدا نياز به هيچ گونه رياضتی ندارد؛ حتی در واقعه كربلا نيز گويی امام حسين(ع) بيش از اينكه بخواهد خوبیهای جبهه حق را به نمايش بگذارد، میخواهد پليدیهای جبهه باطل را نشان دهد، يعنی كربلا محل شناخت اشقياست، لذا اگر شناخت اباعبدالله الحسين(ع) را مهمتر از شناخت اشقيای كربلا بدانيم، مرتكب اشتباه شدهايم.
وی حقيقت ابليس را حاوی محوریترين پيامها و شناخت قابيل را دارای اهميتی كليدی برشمرد و اظهار كرد: به همين ترتيب شناخت دشمنان پيامبر مكرم اسلام(ص) و علت ايمان نياوردن آنها نيز اهميت میيابد، به ويژه در زمان حاضر كه دشمنان میكوشند چهره حقيقی خود را به ما بنمايانند.
اين استاد حوزه و دانشگاه، اوج معرفت به امام زمان(عج) در گرو شناخت دشمنان ايشان دانست و گفت: ظهور به معنی ورق خوردن تاريخ بشر است، زيرا كه منجر به شناخت دشمن خواهد شد و طبيعی است كه او را وادارد به هر كاری دست زند.
وی با يادآوری نقش تأثيرگذار دشمن در همه مقاطع تاريخ بشر از ابتدای خلقت، ماجرای هابيل و قابيل، نوح نبی(ع)، حضرت ابراهيم(ع)، موسی(ع) و عيسی(ع)، پيامبر اعظم(ع) و ائمه طاهرين(ع) تصريح كرد: بايد دشمن را شناخت و در جهت سربريدن ابليس گام برداشت كه لازمه آن يك زندگی مبارزانه، مجاهدانه و انقلابی است كه عين عرفان ناب است.
حجتالاسلام پناهيان با تأكيد بر مطلوبيت فضای جلسات اتاق فرماندهی دفاع مقدس در راستای نابودسازی دشمن گفت: تاريخ خلقت با دشمنی ابليس با آدم، هابيل با قابيل و ... آغاز شده و اين جريان ادامه داشته است؛ آيا الان آموزش و پرورش ما دانشآموزان را برای نبرد با ابليس تربيت میكند؟ آيا سبك زندگی ما به ويژه پس از ازدواج برای اين نبرد طراحی شده است؟ اين به معنای عدم آسايش در زندگی نيست بلكه منظور اين است كه اين آسايش به غفلت از دشمن منجر نشود.
وی در اين راستا به تفاوت قرآن با ديوان حافظ اشاره كرد و بيان كرد: در ديوان حافظ تنها به يك بعد از جهان خلقت اشاره شده است و رابطه با «حضرت دوست» است، در حالی كه محتوای قرآن كريم خيلی واقع بينانهتر از سوی خداوند طراحی شده است به ويژه اين واقعبينی برای زمان معنای ديگری میيابد چرا كه درگيری ميان حق و باطل به اوج خود و در عين حال به پايان خود رسيده است.
