سيدرضا مختاری، مديرعامل سابق اتحاديه تشكلهای قرآنی، در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، با اشاره به اينكه تاكنون صحبتهای بسيار زيادی در مورد طرح ادغام اتحاديه تشكلهای قرآنی صورت گرفته است، گفت: از دو منظر میتوان به اين موضوع نگاه كرد، منظر اول نگاه از ديد تمركزگرايی و نگاه دوم از ديد تمركززدايی است.
وی افزود: اگر به تمركزگرايی معتقد باشيم و همه ظرفيتها اعم از نيروی انسانی، منابع و امكانات در كشور متمركز و تحت يك مديريت واحد قرار بگيرد، میتوان فعاليتهايی در سطح وسيع و ملی را به اجرا گذاشت، حتی اين امكان نيز به وجود خواهد آمد كه بتوان اين فعاليتها را به خارج از كشور نيز صادر كرد.
وی دومين منظر را استفاده از تمركززدايی و دور شدن از تمركزگرايی عنوان و تصريح كرد: در اين حالت ما منابع و امكانات را بايد گسترش دهيم، ضمن اينكه بايد اجازه دهيم فرصتهای بيشتری فراهم شود و نهادهای متفاوت با نظارت مراكز مسئول را در اين امر دخيل كنيم. اين امر علاوه بر جريانساز بودن، يك رقابت قرآنی سالم را در اين بين شكل میدهد.
مديرعامل سابق اتحاديه تشكلهای قرآنی كشور با تأكيد بر اينكه در اين جريان برخی نهادها كه چندان مطرح نيستند، نيز رشد خواهند كرد، گفت: در واقع به نوعی در اين رويكرد و منظر از همه ظرفيتها با توجه به شرايط اقليمی، فرهنگی، اقتصادی و ... استفاده میشود و به نوعی فعاليتها بومیسازی خواهد شد.
مختاری در ادامه اظهار كرد: در كشور ما چند سالی است كه فعاليتها به سمت مردمی شدن حركت كرده است، ما نيز معتقديم كه اگر كارها توزيع و از حالت متمركز بودن، خارج شود و از همه پتانسيل برای توزيع كارها و مردمی كردن آنها استفاده شود، شاهد دستاوردهای مناسبی خواهيم بود.
وی يكی از اشكالاتی كه تمركزگرايی اتحاديهها ممكن است در پی داشته باشد را بحث تكمحوری شدن فعاليتها عنوان و اظهار كرد: تجربه ثابت كرده است اگر يك نهاد و سازمان خاص بخواهد در مورد همه فعاليتها تصميمگيری و تصميمسازی كند، سرعت كار كند خواهد شد و از طرف ديگر تجربه باز هم نشان داده است كه در نهادهايی كه تصميمگيری میكنند، اگر اشخاص حقوقی هم عضو شورای تصميمگيری باشند، بر اساس تجارب گذشته خود همين امر باعث میشود، نتوانيم به دستاوردهای مد نظر برسيم، زيرا در اين زمينه سلايق فردی نيز اثرگذار خواهد بود.
مختاری در ادامه با اشاره به اينكه اطلاق لفظ اتحاديه به اين دو نهاد قرآنی قابل تأمل است و بايد تعريف شود، تصريح كرد: اتحاديه به معنای يك صنف غيردولتی است، يعنی جريانها و شخصيتهای حقيقی تصميم میگيرند يك صنف را راهاندازی كنند تا واسطی بين جريانات مردمی و سيستم دولتی باشند، در اينجا اينكه اين دو اتحاديه واقعاً اتحاديه هستند يا نه جای سؤال دارد.
مديرعامل سابق اتحاديه تشكلهای قرآنی خاطرنشان كرد: اگر بخواهيم ادغام را به معنای يكی شدن دو اتحاديه مذكور در نظر بگيريم، به نظر بنده چندان شدنی نيست، اما اگر ادغام را به اين معنا بگيريم كه اين دو نهاد قرآنی بنشينند و فعاليتها و تعاملات مشترك خود را درست تعريف كنند و فعاليت در هر موضوع قرآنی را تنها يكی از اين دو نهاد بر عهده بگيرند و از همپوشانی فعاليتها جلوگيری كنند، يك نوع ادغام صورت گرفته است كه اين امر شدنیتر خواهد بود.
مدير آموزش و پژوهش مؤسسه ترويج و فرهنگ قرآنی در بخش ديگری از گفتوگوی با تأكيد بر اينكه ادغام لزوماً به معنای تركيب شدن دو نهاد در همديگر نيست، گفت: اگر هر كدام از اين دو طرف با توجه به ظرفيتها و توانمندیهايی كه دارند، گوشهای از فعاليتهای قرآنی را به عهده بگيرند، به نوبه خود يك ادغام صورت گرفته است.
مختاری در ادامه با اشاره به اينكه اگر میگوييم اين كار نشدنی است به اين معنا نيست كه ادغام امكانپذير نيست، اظهار كرد: ما تا زمانی كه تعريف درستی از وظايف و تكاليف فعاليتهای قرآنی در كشور نداشته باشيم، قاعدتاً اختلاف نظر، اختلاف سليقه و اختلاف شيوهها مانع از پيوستن ظرفيتها به هم میشود، البته پس از تصويب شورای توسعه فرهنگ قرآنی با اينكه هنوز اثرات كامل آن را شاهد نبودهايم، اما آن چه مهم است اينكه همه آرزوهای جامعه قرآنی با تشكيل اين شورا به نتيجه رسيد.
وی يكی از عواملی كه میتواند در ادغام اتحاديه تشكلهای قرآنی اثرگذار باشد را شورای توسعه فرهنگ قرآنی دانست و گفت: به نظر بنده وجود اين شورا در اين بين حلقه مفقودهای است كه میتواند اثرگذاری خاص خود را داشته باشد، اگر شرايطی فراهم شود كه فعاليتهای قرآنی را با توجه ظرفيتهای هر دو طرف شناسايی كنيم، نزديكی و ادغام اتحاديهها خود به خود و به مرور اتفاق خواهد افتاد.
مدير آموزش و پژوهش مؤسسه ترويج فرهنگ قرآنی افزود: ما امروز قبل از اينكه به مسائلی ساختاری بپردازيم و اسير چنين مباحثی شويم، بايد به اصل ماجرا بپردازيم و پرداختن به مسائل ساختاری دور شدن از اصل ماجرا است. اصل ماجرا اين است كه مفاهيم قرآنی بايد در عرصه زندگی و تلاش مردم مسلمان ايران شكل پيدا كند، اين اولويتی است كه نبايد آن را به فراموشی سپرد.
وی در پايان خاطرنشان كرد: امروز اولويت اين است كه همه فعالان قرآنی با تمام توان به ميدان بيايند و آن نقش اصلی و مهم قرآن را در زندگی ما ايجاد كنند و اين اتفاق بايد حتماً بيفتد. اگر ما بخواهيم خود را درگير مسائل ساختاری كنيم و از اين مسئله غافل شويم، به طور يقين كار سخت خواهد شد، بنابر اين به نظر بنده همه دوستانی كه صاحب نظر هستند و در اين زمينهها دغدغه دارند، بايد دست به دست هم و بدون در نظر گرفتن اختلافات، قرآن را به معنای واقعی در زندگی تك تك مردم به مرحله ظهور برسانند تا خدايی نكرده مصداق آن آيه قرآن نباشيم كه در روز قيامت از دست ما شاكی باشد كه من در بين امت مسلمان مهجور ماندم.