به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، بنا به روايات متفاوت در قرن اول هجری، 47 نفر كاتب وحی بودهاند. آنها قرآن را بر پوست و برگ درختان، سنگ سفيد نرم، چوبهای پهن درخت خرما، استخوان شانهی گوسفند يا شتر، استخوان دندهی حيوانات و تكههای چرم و پوست دباغی شدهی حيوانات مینگاشتند. پس از رحلت رسول اكرم(ص)، از آنجايیكه بيم آن میرفت كه قرآن دستخوش تحريف و يا پراكندگی شود، جمعآوری و بازنويسی آن آغاز شد.
نخستين تدوينگر خط در جهان اسلام را حضرت علی(ع) دانستهاند. در مسير تكامل اين تدوينگریها قوانين گوناگونی در زمينههای اعرابگذاری و ... فراهم آمد.
حفظ و نگهداری از قرآنهايی كه از ساليان دور به جای مانده برای مسلمانان از جايگاه و اهميت ويژهای برخوردار است. حال اگر اين قرآنها از بركات به جای ماندهی اهل بيت عصمت و طهارت(ع) باشد، بر اين جايگاه و اهميت افزوده میشود.
ساختمان گنجينه قرآن و نفايس آستان قدس رضوی در 22 بهمنماه سال 1364 در دو طبقه، به مساحت 800 مترمربع فضای نمايشی گشايش يافت. در اين گنجينه بيش از 79 جلد قرآن به نمايش گذاشته شده است.
پنج قرآن منسوب به دستخط مبارك ائمه طاهرين(ع) از جمله خط مبارك امام علی(ع) ، امام حسن(ع)، امام حسين(ع)، امام سجاد(ع) و امام رضا(ع) كه به خط كوفی روی پوست نوشته شدهاند، از مفاخر اين گنجينه عظيم هستند كه بيشتر توسط شاه عباس اول صفوی به آستان قدس رضوی اهدا شدهاند. قرآنهای اين گنجينه به ترتيب تاريخی به نمايش گذاشته شده است و با بازديد از آن میتوان سير تحوّل خط را مشاهده كرد.
اخيراً با تحولات صورتگرفته در ساختمان گنجينه قرآن و نفايس، تالار مجزايی برای نمايش اين قرآنهای متبرك و منسوب به دستخط ائمه اطهار(ع) تدارك ديده شده است.