پايگاه اينترنتی زندهياد اميرحسين فردی رونمايی شد
گروه فضای مجازی: پايگاه اينترنتی زندهياد اميرحسين فردی، بعدازظهر امروز در مراسمی با حضور رئيس حوزه هنری، رئيس بنياد ادبيات داستانی و جمعی از دوستان، شاگردان و شاعران به همراه خانواده وی رونمايی شد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، مراسم رونمايی از پايگاه اينترنتی و جشن تولد شصت و چهارمين سالگرد تولد اميرحسين فردی بعدازظهر امروز، شنبه 6 مهر با حضور محسن مومنی شريف رئيس حوزه هنری، محمد حسنی رئيس بنياد ادبيات داستانی و جمعی از دوستان، شاگردان و شاعران به همراه خانواده وی در سالن اجتماعات خبرگزاری فارس برگزار شد.
محسن مومنی شريف، رئيس حوزه هنری به عنوان سخنران اين برنامه با اشاره به شخصيت بزرگ و انقلابی وی بيان كرد: وفات اميرحسين فردی خسارت بزرگی به ادبيات انقلاب اسلامی وارد كرد. اميدوارم شاگردان فردی جای خالی او را پر كنند كه البته بعيد میدانم در اين امر توفيقی حاصل شود. فردی، انسانی با مشخصات و ويژگیهای مشخص خودش بود. او در رشته خودش يكی از انسانهای قهاری بود كه انقلاب اسلامی ايران معرفی كرد.
وی تصريح كرد: نگاه فردی به ادبيات، تفنّنی نبود بلكه از سر تكليف و انجام وظيفه بود. او روی واژه جهاد تاكيد زيادی میكرد، با همين انگيزه جهادی هم بود كه مركز آفرينشهای ادبی حوزه هنری را تاسيس كرد. فردی انسان بسيار لطيفی بود و به همه همراهان و اطرافيان خود محبت میكرد، حتی به پرندگان، درختان و سبزه و گياه.
رئيس حوزه هنری در ادامه افزود: اميرحسين فردی به واقع فردی اصولگرا بود. او دارای حسن سلوك بود و انسان از همنشينی با او لذت میبرد. فردی هرجا كه مینشست محور میشد و ديگران را جذب میكرد. خلاصه اينكه همه تحت تاثير شخصيت مهربانش بودند.
در بخش ديگری از اين برنامه محمد حسنی رئيس بنياد ادبيات داستانی با اشاره شخصيت منحصر به فرد و روحيه لطف فردی، گفت: اميرحسين فردی نسبت به اموال دنيا بسيار بیتفاوت بود و به هيچ وجه دنياگرايی و دنياپرستی در وجودش نبود. اگر كسی مدتی با او همراه میشد، میتوانست اين موارد را به چشم خود ببينيد. گويی فردی هوای نفس را از كودكی در خود كشته بود. يعنی اگر میخواستيد به او هديهای بدهيد بايد با لطايفالحيل اين كار را انجام میداديد.
حسنی افزود: فردی به شدت سادهزيست، پاك، بصير و خالص بود. اين روزها بحث از اعتدال میشود كه اتفاقا حلقه مفقوده جامعه ماست و به آن احتياج داريم. فردی يك انسان معتدل بود، اما زمانی كه لازم بود، تعصب انقلابیاش را هم داشت و كوتاه نمیآمد. منتهی چه میشد كه برای خط و خطوط سياسی مخالفانش احترام قائل بود. يعنی اگر در مورد مسئلهای با او مخالف بوديد، احساس بدی به شما دست نمیداد. دليلش هم اين بود كه حب و بغض شخصی و همينطور هوای نفس نداشت. متاسفانه امروز بيشتر تفاوتها و مخالفتها به دليل حب و بغضهای شخصی است. فردی چون حب و بغض شخصی نداشت، در بحث آزارت نمیداد. اين آن چيزی بود كه امروز به آن نياز است.
وی گفت: اگر خودمان را اصلاح نكرده باشيم، هر چقدر هم كه تخصص داشته باشيم، نمیتوانيم كاری از پيش ببريم. فردی الگوی حوزه فرهنگ و الگوی بخش مديريت بود.
سعيد چگينی داماد اميرحسين فردی نيز در بخش بعدی اين برنامه به عنوان طراح پايگاه اينترنتی اميرحسين فردی، در معرفی اين پايگاه اينترنتی گفت: از وقتی كه اميرحسين فردی درگذشت، تصميم گرفتيم برای داشتن يك رفرنس و منبع موثق، اين پايگاه اينترنتی را راهاندازی كنيم؛ چون تنها منبع موجود اينترنتی درباره او، ويكیپديا بود كه اشكالات و ايراداتی داشت. بنابراين ما بعد از درگذشت فردی، اطلاعات و ديتاها را جمعآوری كرديم و تا امروز كارهای زيادی برای آمادهسازی پايگاه اينترنتی انجام شده است. موفق شدهايم در اين زمينه با نهادهای مختلف ارتباط برقرار كنيم و اطلاعات و تصاوير زيادی جمعآوری كنيم.
وی گفت: در اين پايگاه اينترنتی، يك بخش اخبار و رويدادها را داريم و بخش ديگر آثار فردی را شامل میشود كه در 4 بخش آماده شده است. اين 4 بخش عبارتاند از: كتابها، دستنوشتهها كه فعلا به صورت تايپی هستند و به زودی بهصورت تصوير در پايگاه اينترنتی قرار خواهند گرفت، مصاحبهها و سخنرانیها و در نهايت بخش استاد به روايت ديگران. قسمت اصلی اين پايگاه اينترنتی، گالری عكس است كه براساس دهههای مختلف از دهه 30 تا 90 طبقهبندی شده است.
كمال شفيعی نيز به عنوان آخرين سخنران اين برنامه گفت: همه آنهايی كه اميرحسين فردی را میشناختند، میگويند از بس شفاف و زلال بود، مانند رودخانه بود و همه دوستان و نويسندگانی كه در كيهان بچهها با او بزرگ شدند، مانند ماهیهايی بودند كه در اين رودخانه شنا كردند. فردی يك بار به من گفت: من از مسجد جوادالائمه(ع) با خودم عهد كردم تا فضايی برای ادبيات ايران و انقلاب به وجود بياورم كه شهروند درجه يك و دو نداشته باشد.
اين شاعر گفت: تحول در چينش داوران جشنوارهها و تجهيز كتابخانههای دورافتاده كشور از اولين تغييراتی بودند كه با حضور فردی در مركز آفرينشهای ادبی حوزه هنری رخ داد. فردی خيلی وسيع و خيلی كوچك بود. يعنی اين دو موضع تناقضآميز را هميشه داشت. يعنی در كنار بزرگی و عظمت روح، كوچك بود و كودك. او رفيق همه بود و علیرغم تفاوت در عقايد سياسی، با هيچكس مواجهه مستقيم نداشت.
شفيعی در پايان سخنان خود گفت: اگر چيزی را بعد از انقلاب اسلامی در حوزه ادبيات كودك و نوجوان داريم به گمانم به دليل ژرفنگری اميرحسين فردی بود. دهه 60 دهه طلايی ادبيات كودك و نوجوان است ولی ديگر ادبيات كودك و نوجوان نداشتيم و در چند سال اخير به دليل اهتمامی كه اميرحسين فردی به حوزه ادبی داشت ظهور و بروز كرد.
در اين مراسم افراد ديگری همچون سعيد بيابانكی، محمد حمزهزاده، علی داوودی، ناصر فيض، مريم فردی؛ دختر زندهياد اميرحسين فردی، سعيد چگينی؛ داماد وی، محمد ناصری، محمدعلی قربانی، كمال شفيعی، محمد حسنی؛ مديرعامل بنياد ادبيات داستانی ايرانيان، ابراهيم زاهدی مطلق، جواد كامور بخشايش، علیاصغر آبخضر و جمعی از اهل ادب و رسانه حضور داشتند.
اميرحسين فردی، متولد 5 مهرماه 1328 قرهتپه اردبيل، مسئول شورای نويسندگان مسجد جوادالائمه(ع)، دبير جشنوارههای داستاننويسی كشور از جمله ادبيات داستانی بسيج، داستان انقلاب و شهيد غنیپور، نويسنده آثاری چون «سياهچمن»، «آشيانه در مه»، «اسماعيل» و «گرگسالی»، مدير مركز آفرينشهای ادبی حوزه هنری و … ارديبهشت امسال (1392) در تهران درگذشت. رمان «گرگسالی» اين نويسنده انقلابی چندماه پس از درگذشت او از سوی حوزه هنری منتشر و رونمايی شد.
محسن مومنی شريف، رئيس حوزه هنری به عنوان سخنران اين برنامه با اشاره به شخصيت بزرگ و انقلابی وی بيان كرد: وفات اميرحسين فردی خسارت بزرگی به ادبيات انقلاب اسلامی وارد كرد. اميدوارم شاگردان فردی جای خالی او را پر كنند كه البته بعيد میدانم در اين امر توفيقی حاصل شود. فردی، انسانی با مشخصات و ويژگیهای مشخص خودش بود. او در رشته خودش يكی از انسانهای قهاری بود كه انقلاب اسلامی ايران معرفی كرد.
وی تصريح كرد: نگاه فردی به ادبيات، تفنّنی نبود بلكه از سر تكليف و انجام وظيفه بود. او روی واژه جهاد تاكيد زيادی میكرد، با همين انگيزه جهادی هم بود كه مركز آفرينشهای ادبی حوزه هنری را تاسيس كرد. فردی انسان بسيار لطيفی بود و به همه همراهان و اطرافيان خود محبت میكرد، حتی به پرندگان، درختان و سبزه و گياه.
رئيس حوزه هنری در ادامه افزود: اميرحسين فردی به واقع فردی اصولگرا بود. او دارای حسن سلوك بود و انسان از همنشينی با او لذت میبرد. فردی هرجا كه مینشست محور میشد و ديگران را جذب میكرد. خلاصه اينكه همه تحت تاثير شخصيت مهربانش بودند.
در بخش ديگری از اين برنامه محمد حسنی رئيس بنياد ادبيات داستانی با اشاره شخصيت منحصر به فرد و روحيه لطف فردی، گفت: اميرحسين فردی نسبت به اموال دنيا بسيار بیتفاوت بود و به هيچ وجه دنياگرايی و دنياپرستی در وجودش نبود. اگر كسی مدتی با او همراه میشد، میتوانست اين موارد را به چشم خود ببينيد. گويی فردی هوای نفس را از كودكی در خود كشته بود. يعنی اگر میخواستيد به او هديهای بدهيد بايد با لطايفالحيل اين كار را انجام میداديد.
حسنی افزود: فردی به شدت سادهزيست، پاك، بصير و خالص بود. اين روزها بحث از اعتدال میشود كه اتفاقا حلقه مفقوده جامعه ماست و به آن احتياج داريم. فردی يك انسان معتدل بود، اما زمانی كه لازم بود، تعصب انقلابیاش را هم داشت و كوتاه نمیآمد. منتهی چه میشد كه برای خط و خطوط سياسی مخالفانش احترام قائل بود. يعنی اگر در مورد مسئلهای با او مخالف بوديد، احساس بدی به شما دست نمیداد. دليلش هم اين بود كه حب و بغض شخصی و همينطور هوای نفس نداشت. متاسفانه امروز بيشتر تفاوتها و مخالفتها به دليل حب و بغضهای شخصی است. فردی چون حب و بغض شخصی نداشت، در بحث آزارت نمیداد. اين آن چيزی بود كه امروز به آن نياز است.
وی گفت: اگر خودمان را اصلاح نكرده باشيم، هر چقدر هم كه تخصص داشته باشيم، نمیتوانيم كاری از پيش ببريم. فردی الگوی حوزه فرهنگ و الگوی بخش مديريت بود.
سعيد چگينی داماد اميرحسين فردی نيز در بخش بعدی اين برنامه به عنوان طراح پايگاه اينترنتی اميرحسين فردی، در معرفی اين پايگاه اينترنتی گفت: از وقتی كه اميرحسين فردی درگذشت، تصميم گرفتيم برای داشتن يك رفرنس و منبع موثق، اين پايگاه اينترنتی را راهاندازی كنيم؛ چون تنها منبع موجود اينترنتی درباره او، ويكیپديا بود كه اشكالات و ايراداتی داشت. بنابراين ما بعد از درگذشت فردی، اطلاعات و ديتاها را جمعآوری كرديم و تا امروز كارهای زيادی برای آمادهسازی پايگاه اينترنتی انجام شده است. موفق شدهايم در اين زمينه با نهادهای مختلف ارتباط برقرار كنيم و اطلاعات و تصاوير زيادی جمعآوری كنيم.
وی گفت: در اين پايگاه اينترنتی، يك بخش اخبار و رويدادها را داريم و بخش ديگر آثار فردی را شامل میشود كه در 4 بخش آماده شده است. اين 4 بخش عبارتاند از: كتابها، دستنوشتهها كه فعلا به صورت تايپی هستند و به زودی بهصورت تصوير در پايگاه اينترنتی قرار خواهند گرفت، مصاحبهها و سخنرانیها و در نهايت بخش استاد به روايت ديگران. قسمت اصلی اين پايگاه اينترنتی، گالری عكس است كه براساس دهههای مختلف از دهه 30 تا 90 طبقهبندی شده است.
كمال شفيعی نيز به عنوان آخرين سخنران اين برنامه گفت: همه آنهايی كه اميرحسين فردی را میشناختند، میگويند از بس شفاف و زلال بود، مانند رودخانه بود و همه دوستان و نويسندگانی كه در كيهان بچهها با او بزرگ شدند، مانند ماهیهايی بودند كه در اين رودخانه شنا كردند. فردی يك بار به من گفت: من از مسجد جوادالائمه(ع) با خودم عهد كردم تا فضايی برای ادبيات ايران و انقلاب به وجود بياورم كه شهروند درجه يك و دو نداشته باشد.
اين شاعر گفت: تحول در چينش داوران جشنوارهها و تجهيز كتابخانههای دورافتاده كشور از اولين تغييراتی بودند كه با حضور فردی در مركز آفرينشهای ادبی حوزه هنری رخ داد. فردی خيلی وسيع و خيلی كوچك بود. يعنی اين دو موضع تناقضآميز را هميشه داشت. يعنی در كنار بزرگی و عظمت روح، كوچك بود و كودك. او رفيق همه بود و علیرغم تفاوت در عقايد سياسی، با هيچكس مواجهه مستقيم نداشت.
شفيعی در پايان سخنان خود گفت: اگر چيزی را بعد از انقلاب اسلامی در حوزه ادبيات كودك و نوجوان داريم به گمانم به دليل ژرفنگری اميرحسين فردی بود. دهه 60 دهه طلايی ادبيات كودك و نوجوان است ولی ديگر ادبيات كودك و نوجوان نداشتيم و در چند سال اخير به دليل اهتمامی كه اميرحسين فردی به حوزه ادبی داشت ظهور و بروز كرد.
در اين مراسم افراد ديگری همچون سعيد بيابانكی، محمد حمزهزاده، علی داوودی، ناصر فيض، مريم فردی؛ دختر زندهياد اميرحسين فردی، سعيد چگينی؛ داماد وی، محمد ناصری، محمدعلی قربانی، كمال شفيعی، محمد حسنی؛ مديرعامل بنياد ادبيات داستانی ايرانيان، ابراهيم زاهدی مطلق، جواد كامور بخشايش، علیاصغر آبخضر و جمعی از اهل ادب و رسانه حضور داشتند.
اميرحسين فردی، متولد 5 مهرماه 1328 قرهتپه اردبيل، مسئول شورای نويسندگان مسجد جوادالائمه(ع)، دبير جشنوارههای داستاننويسی كشور از جمله ادبيات داستانی بسيج، داستان انقلاب و شهيد غنیپور، نويسنده آثاری چون «سياهچمن»، «آشيانه در مه»، «اسماعيل» و «گرگسالی»، مدير مركز آفرينشهای ادبی حوزه هنری و … ارديبهشت امسال (1392) در تهران درگذشت. رمان «گرگسالی» اين نويسنده انقلابی چندماه پس از درگذشت او از سوی حوزه هنری منتشر و رونمايی شد.
