تحكيم بنيادهای تفكر شيعی و القای روح ستمستيزی؛ اقدامات امام محمدباقر(ع)
گروه اجتماعی: امام محمدباقر(ع) با تحكيم بنيادهای تفكر شيعی، القای روح ظلمستيزی و موضعگيری عليه ظالمان، حفظ وحدت و يكپارچگی امت، همياری همه مسلمانان در مبارزه با دشمن مشترك، ترويج مكتب جهاد و شهادت و دعوت به پايمردی در راستای حق گام برداشت.
حجتالاسلام و المسلمين رضا صفايی، رئيس اداره تبليغات اسلامی بوانات در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه فارس، با بيان اينكه امام محمدباقر(ع) از پايهگذاران دانشگاه تشيع بود، عنوان كرد: با بررسی زندگی امام باقر(ع) متوجه میشويم كه ايشان برای هدايت و رساندن جامعه به سعادت و كمال الهی بسيار دقيق و هوشمندانه شيوههای مبارزه انتخاب كرد اين امام همام با تحكيم بنيادهای تفكر شيعی، القای روح ظلمستيزی و موضعگيری عليه ظالمان، حفظ وحدت و يكپارچگی امت، همياری همه مسلمانان در مبارزه با دشمن مشترك، ترويج مكتب جهاد و شهادت و دعوت به پايمردی در راستای حق گام برداشت.
وی افزود: مشاجرات سياسی و ظهور سرداران و مدعيان دروغين در عرصه دين در زمان امام باقر(ع) اوضاع بدی را بهوجود آورده بود كه مردم آن زمان را دچار سردرگمی و حيرانی كرده بود.
حجتالاسلام صفايی تصريح كرد: در اين زمان كسانی پيدا شده بودند كه عقايد، كلام و اخلاق را بر طبق مصالح مراكز قدرت و خلافت شرح و تفسير میكردند و تعليمات قرآنی بهويژه مسئله امامت و ولايت را كه پس از واقعه عاشورا و حماسه كربلا افكار بسياری از حقطلبان را به حقانيت آلعلی(ع) متوجه كرده بود و پرده از چهره زشت ستمكاران اموی و دين به دنيا فروشان برگرفته بود به انحراف میكشاندند.
رئيس اداره تبليغات اسلامی بوانات خاطرنشان كرد: اينها عواملی خطرناك بود كه بايد حافظان و نگهبانان دين در برابر آنها میايستادند و بدين جهت امام محمدباقر(ع) و پس از وی امام جعفر صادق(ع) از موقعيت مساعد روزگار سياسی برای نشر تعليمات اصيل اسلامی و معارف حقه آن بهره جستند و دانشگاه تشيع و علوم اسلامی را پايهريزی كردند.
حجتالاسلام صفايی گفت: دشمنان و حكومتيان كه از روشنگریها و فعاليتهای امام خسته شده بودند تصميم به از ميان برداشتن او گرفتند و سرانجام هشامبن عبدالملك تصميم به قتل آن بزرگوار گرفت ودر هفتم ذیالحجه سال 114 هجریقمری آن بزرگوار را به وسيله زهر مسموم كرده، به شهادت رساند.
وی افزود: مشاجرات سياسی و ظهور سرداران و مدعيان دروغين در عرصه دين در زمان امام باقر(ع) اوضاع بدی را بهوجود آورده بود كه مردم آن زمان را دچار سردرگمی و حيرانی كرده بود.
حجتالاسلام صفايی تصريح كرد: در اين زمان كسانی پيدا شده بودند كه عقايد، كلام و اخلاق را بر طبق مصالح مراكز قدرت و خلافت شرح و تفسير میكردند و تعليمات قرآنی بهويژه مسئله امامت و ولايت را كه پس از واقعه عاشورا و حماسه كربلا افكار بسياری از حقطلبان را به حقانيت آلعلی(ع) متوجه كرده بود و پرده از چهره زشت ستمكاران اموی و دين به دنيا فروشان برگرفته بود به انحراف میكشاندند.
رئيس اداره تبليغات اسلامی بوانات خاطرنشان كرد: اينها عواملی خطرناك بود كه بايد حافظان و نگهبانان دين در برابر آنها میايستادند و بدين جهت امام محمدباقر(ع) و پس از وی امام جعفر صادق(ع) از موقعيت مساعد روزگار سياسی برای نشر تعليمات اصيل اسلامی و معارف حقه آن بهره جستند و دانشگاه تشيع و علوم اسلامی را پايهريزی كردند.
حجتالاسلام صفايی گفت: دشمنان و حكومتيان كه از روشنگریها و فعاليتهای امام خسته شده بودند تصميم به از ميان برداشتن او گرفتند و سرانجام هشامبن عبدالملك تصميم به قتل آن بزرگوار گرفت ودر هفتم ذیالحجه سال 114 هجریقمری آن بزرگوار را به وسيله زهر مسموم كرده، به شهادت رساند.
