تمسك به آيات وحی، غايت مكتب شيعی است
گروه فعاليتهای قرآنی: مدير حوزههای علميه فارس با تصريح اينكه جهت شرفياب شدن به محضر قرآن بايد شرايط طهارت، تمسك و فهم آيات را درنظر داشت، گفت: تمسك از جنس عمل و حركت بوده و در مسير شيعه بودن قرار دارد.
حجتالاسلام و المسلمين محمدهادی رحيمیصادق، مدير حوزههای علميه فارس در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه فارس، با تأكيد بر ضرورت توجه به آيات وحی گفت: برای شرفياب شدن به محضر قرآن بايد شرايطی برقرار باشد و با هر حالی نمیتوان نزد قرآن رفت و اولين و مهمترين شرط طهارت و پاكی است كه خود قرآن نيز در اينباره در سوره واقعه آيه 79 «لَّا یَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ؛ كه جز پاكشدگان بر آن دست ندارند» میفرمايد كسیكه پاك نباشد نمیتواند به قرآن دست بزند؛ چون بهجز پاكان كسی قرآن را نمیتواند درك كند.
حجتالاسلام رحيمیصادق گفت: آيات 77 سوره نحل «وَلِلّهِ غَیْبُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَا أَمْرُ السَّاعَةِ إِلاَّ كَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ إِنَّ اللّهَ عَلَى كُلِّ شَیْءٍ قَدِيرٌ؛ و نهان آسمانها و زمين از آن خداست و كار قيامت جز مانند يك چشم بر هم زدن يا نزديكتر [از آن] نيست زيرا خدا بر هر چيزى تواناست»، آیه 2 سوره بقره «ذَلِكَ الْكِتَابُ لاَ رَیْبَ فِيهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ؛ اين است كتابى كه در [حقانيت] آن هيچ ترديدى نيست [و] مايه هدايت تقواپيشگان است»، 52 سوره اعراف «وَلَقَدْ جِئْنَاهُم بِكِتَابٍ فَصَّلْنَاهُ عَلَى عِلْمٍ هُدًى وَرَحْمَةً لِّقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ؛ و در حقيقت ما براى آنان كتابى آورديم كه آن را از روى دانش روشن و شيوايش ساختهايم و براى گروهى كه ايمان مىآورند هدايت و رحمتى است» و بسياری از آيات ديگر همگی مصداق اين هستند كه قرآن كتاب هدايت برای انسانهای باتقوا بوده و اين كتاب برای كسانی است كه در محضر خداوند با ايمان راسخ حاضر میشوند.
وی عنوان كرد: دومين شرط برای استفاده از قرآن، تمسك به اين كتاب آسمانی است، تمسك فقط داشتن تلاوت زيبا نيست، بلكه اين میتواند سفره تمسك را پهن كند، تمسك از جنس عمل و حركت بوده و در مسير شيعه بودن قرار دارد و بدين معناست كه در تمامی مراحل زندگی بوی قرآن و احكام قرآن به مشام برسد و از تمامی برخوردها، حركات و سكنات انسان ادب قرآن مشاهده شود.
مدير حوزههای علميه فارس با بيان اينكه سومين شرط مهم استفاده از قرآن فهم آن است، افزود: ظاهر قرآن قابل فهم است ولی مفاهيم آن نياز به تفسير دارد تا بتوان از ظرفيتهای بيشتر آن استفاده كرد و بهجز معصومين هر كس كه بخواهد قران را تفسير كند ممكن است به اشتباه برود.
حجتالاسلام رحيمیصادق بر ضرورت توجه به تلاوت آيات وحی تأكيد كرد و گفت: تلاوت قرآن بهدليل موسيقی بینقص و بهدور از هر گونه آفتی جان انسان را زنده كرده و قرآن با حضور در هر محفلی آن را كامل میكند.
مدير حوزههای علميه فارس با اشاره به آيات 3 سوره لقمان «هُدًى وَرَحْمَةً لِّلْمُحْسِنِينَ؛ [كه] براى نيكوكاران رهنمود و رحمتى است» و 52 سوره اعراف «وَلَقَدْ جِئْنَاهُم بِكِتَابٍ فَصَّلْنَاهُ عَلَى عِلْمٍ هُدًى وَرَحْمَةً لِّقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ؛ و در حقيقت ما براى آنان كتابى آورديم كه آن را از روى دانش روشن و شيوايش ساختهايم و براى گروهى كه ايمان مىآورند هدايت و رحمتى است»، ابراز كرد: قرآن، كتاب هدايت اسلام و معجزه جاويد پيامبر(ص) از ظرفيتهای بینظيری برخوردار است و يكی از ظرفيتهای آن خارج كردن انسان از تاريكیها و هدايت كردن او بهسمت روشنايیها است و او را از ناخوشیها دور كرده و بهسمت نور، زيبايی و زيبايیآفرينی راهنمايی میكند.
وی با بيان آيه 82 سوره اسراء « وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاء وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ وَلاَ یَزِيدُ الظَّالِمِينَ إَلاَّ خَسَارًا؛ و ما آنچه را براى مؤمنان مايه درمان و رحمت است از قرآن نازل مىكنيم و[لى] ستمگران را جز زيان نمىافزايد»، گفت: قرآن 2 چيز را بهعنوان شفا معرفی میكند كه يكی از آنها خودش بوده و درباره خودش تعبير به شفا میكند و میفرمايد قرآن شفای همه دردهای ظاهری و باطنی، فردی و اجتماعی و دردهای بیدرمان است.
اين مقام مسئول ذكر كرد: قرآن دارو نيست، چون هر دارويی درد را درمان نمیكند و درمان هم نيست، چون هر درمانی بیعارضه نيست، بلكه قرآن شفا است، چون شفا درد را بدون هيچ عاضه و مشكلی بهصورت قطعی درمان میكند.
حجتالاسلام رحيمیصادق با تصريح اينكه نهجالبلاغه برادر قرآن و اين كتاب بزرگ حتی بين شيعيان نيز مهجور مانده است، گفت: حضرت علی(ع) در نهجالبلاغه میفرمايد قرآن كتاب بصيرت و روشنگری بوده و نشاندهنده راه برای مسلمانان است و شفايی برای دردهای بیدرمان است.
وی خاطرنشان كرد: وقتی در عصر فتنه قرار میگيريم و آسمان را ابرهای تاريك اشغال كرده و تشخيص راه درست برای انسان سخت میشود در اين شرايط است كه قرآن روشنگری و نجاتبودن خود را به ما نشان میدهد و میتوانيم به او پناه ببريم.
حجتالاسلام رحيمیصادق گفت: آيات 77 سوره نحل «وَلِلّهِ غَیْبُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَا أَمْرُ السَّاعَةِ إِلاَّ كَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ إِنَّ اللّهَ عَلَى كُلِّ شَیْءٍ قَدِيرٌ؛ و نهان آسمانها و زمين از آن خداست و كار قيامت جز مانند يك چشم بر هم زدن يا نزديكتر [از آن] نيست زيرا خدا بر هر چيزى تواناست»، آیه 2 سوره بقره «ذَلِكَ الْكِتَابُ لاَ رَیْبَ فِيهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ؛ اين است كتابى كه در [حقانيت] آن هيچ ترديدى نيست [و] مايه هدايت تقواپيشگان است»، 52 سوره اعراف «وَلَقَدْ جِئْنَاهُم بِكِتَابٍ فَصَّلْنَاهُ عَلَى عِلْمٍ هُدًى وَرَحْمَةً لِّقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ؛ و در حقيقت ما براى آنان كتابى آورديم كه آن را از روى دانش روشن و شيوايش ساختهايم و براى گروهى كه ايمان مىآورند هدايت و رحمتى است» و بسياری از آيات ديگر همگی مصداق اين هستند كه قرآن كتاب هدايت برای انسانهای باتقوا بوده و اين كتاب برای كسانی است كه در محضر خداوند با ايمان راسخ حاضر میشوند.
وی عنوان كرد: دومين شرط برای استفاده از قرآن، تمسك به اين كتاب آسمانی است، تمسك فقط داشتن تلاوت زيبا نيست، بلكه اين میتواند سفره تمسك را پهن كند، تمسك از جنس عمل و حركت بوده و در مسير شيعه بودن قرار دارد و بدين معناست كه در تمامی مراحل زندگی بوی قرآن و احكام قرآن به مشام برسد و از تمامی برخوردها، حركات و سكنات انسان ادب قرآن مشاهده شود.
مدير حوزههای علميه فارس با بيان اينكه سومين شرط مهم استفاده از قرآن فهم آن است، افزود: ظاهر قرآن قابل فهم است ولی مفاهيم آن نياز به تفسير دارد تا بتوان از ظرفيتهای بيشتر آن استفاده كرد و بهجز معصومين هر كس كه بخواهد قران را تفسير كند ممكن است به اشتباه برود.
حجتالاسلام رحيمیصادق بر ضرورت توجه به تلاوت آيات وحی تأكيد كرد و گفت: تلاوت قرآن بهدليل موسيقی بینقص و بهدور از هر گونه آفتی جان انسان را زنده كرده و قرآن با حضور در هر محفلی آن را كامل میكند.
مدير حوزههای علميه فارس با اشاره به آيات 3 سوره لقمان «هُدًى وَرَحْمَةً لِّلْمُحْسِنِينَ؛ [كه] براى نيكوكاران رهنمود و رحمتى است» و 52 سوره اعراف «وَلَقَدْ جِئْنَاهُم بِكِتَابٍ فَصَّلْنَاهُ عَلَى عِلْمٍ هُدًى وَرَحْمَةً لِّقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ؛ و در حقيقت ما براى آنان كتابى آورديم كه آن را از روى دانش روشن و شيوايش ساختهايم و براى گروهى كه ايمان مىآورند هدايت و رحمتى است»، ابراز كرد: قرآن، كتاب هدايت اسلام و معجزه جاويد پيامبر(ص) از ظرفيتهای بینظيری برخوردار است و يكی از ظرفيتهای آن خارج كردن انسان از تاريكیها و هدايت كردن او بهسمت روشنايیها است و او را از ناخوشیها دور كرده و بهسمت نور، زيبايی و زيبايیآفرينی راهنمايی میكند.
وی با بيان آيه 82 سوره اسراء « وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاء وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ وَلاَ یَزِيدُ الظَّالِمِينَ إَلاَّ خَسَارًا؛ و ما آنچه را براى مؤمنان مايه درمان و رحمت است از قرآن نازل مىكنيم و[لى] ستمگران را جز زيان نمىافزايد»، گفت: قرآن 2 چيز را بهعنوان شفا معرفی میكند كه يكی از آنها خودش بوده و درباره خودش تعبير به شفا میكند و میفرمايد قرآن شفای همه دردهای ظاهری و باطنی، فردی و اجتماعی و دردهای بیدرمان است.
اين مقام مسئول ذكر كرد: قرآن دارو نيست، چون هر دارويی درد را درمان نمیكند و درمان هم نيست، چون هر درمانی بیعارضه نيست، بلكه قرآن شفا است، چون شفا درد را بدون هيچ عاضه و مشكلی بهصورت قطعی درمان میكند.
حجتالاسلام رحيمیصادق با تصريح اينكه نهجالبلاغه برادر قرآن و اين كتاب بزرگ حتی بين شيعيان نيز مهجور مانده است، گفت: حضرت علی(ع) در نهجالبلاغه میفرمايد قرآن كتاب بصيرت و روشنگری بوده و نشاندهنده راه برای مسلمانان است و شفايی برای دردهای بیدرمان است.
وی خاطرنشان كرد: وقتی در عصر فتنه قرار میگيريم و آسمان را ابرهای تاريك اشغال كرده و تشخيص راه درست برای انسان سخت میشود در اين شرايط است كه قرآن روشنگری و نجاتبودن خود را به ما نشان میدهد و میتوانيم به او پناه ببريم.
