مهدی مطهرنيا، كارشناس ارشد مسائل سياست خارجی و روابط بينالملل، در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، با اشاره به تحركات ديپلماتيك هيئت جمهوری اسلامی ايران در نيويورك بهويژه مذاكرات محمدجواد ظريف و جان كری و مكالمه تلفنی باراك اوباما با حجتالاسلام حسن روحانی گفت: آنچه در نيويورك به انجام رسيد، ارائه طرح جديدی از سوی ايران برای خروج از تنگنای موجود بود.
وی افزود: از طرف ديگر ايران هم درخواست داشت كه آمريكايیها طرح جديد خود را در اين باره، مورد بازبينی قرار داده و در نشست امروز ژنو ارائه دهند و آنچه مشخص است اين است كه در فضای پيش از اين مذاكرات اينگونه برخوردها تا حدودی طبيعی بهنظر میرسد چرا كه هر دو طرف میخواهد به وزنكشی اراده طرف مقابل در جهت تنشزدايی نائل بيايند.
مطهرنيا خاطرنشان كرد: ايالات متحده آمريكا در يك حركت معنادار، تصويب تشديد تحريمها را در كنگره، به بعد از مذاكرات ژنو موكول كرد و به اين ترتيب نشان داد كه دنبال آن است كه فضای سياسی را برای نشست ژنو آماده سازد، پيش از آن نيز جمهوری اسلامی ايران با پذيرش انجام مذاكره رو در رو ميان ظريف و كری و پاسخگويی حجتالاسلام روحانی به تماس تلفنی اوباما در اين زمينه، گامی به جلو برداشت.
كارشناس ارشد مسائل سياست خارجی و روابط بينالملل ادامه داد: گام بعدی بايد در ژنو برداشته شود به اين معنا كه اگر چه هر دو طرف، ديگری را به ارائه طرحی جديد برای مذاكرات ژنو ترغيب میكند، ولی به باور من هر دو بايد در آستين خود، طرحی جديد برای بيان ديدگاههای خود در ژنو داشته باشند تا در مذاكرات به نتيجه برسانند.
وی تصريح كرد: به هر تقدير، كوه يخ بزرگ روابط ايران و امريكا به اين راحتی آب نخواهد شد و آب شدن آن هم نبايد به ناگاه صورت گيرد چرا كه ممكن است سِيلی برای هر دو كشور در روابط خارجی و در نظام بينالملل بهراه بيندازد.
مطهرنيا گفت: آنچه كه مسجل است اين است كه هم ايران و كشورهای غربی بايد در نشست امروز و فردای ژنو به حداقل مديريت حل اختلافات دست پيدا كنند چرا كه اگر اين حداقل، حاصل نشود، بیترديد بايد بگوييم ممكن است چالشهای كنونی ميان ايران و امريكا افزايش پيدا كند و افزايش آن تقابل ميان تهران و مسكو را در منطقه و در سطح بينالمللی، زودهنگامتر از زمان شروع اين تعاملات كند.
وی افزود: بنابراين هر دو كشور بر اساس بافت موقعيتی كه در آن قرار گرفتهاند، ايران از يكسو در چارچوب تحريمهای ظالمانهای كه آثار آن بر وضعيت اقتصادی مشهود است، درگير يك بافت موقعيتی بحرانزاست و از طرف ديگر در مورد امريكا نيز شاهد هستيم كه در چارچوب بحران اقتصادی خود و نيازش به ايران در حل و فصل بحرانهای خاورميانه، بهسود هر دو طرف است كه به حداقل تفاهم در جهت مديريت حل اختلافات خود در ژنو دست يابند.
كارشناس ارشد مسائل سياست خارجی و روابط بينالملل تأكيد كرد: اين تفاهم نيازمند آن است كه هر دو طرف با دست پر در جهت ايجاد فضای مناسب برای رسيدن به اين حداقل حركت كنند و هم جمهوری اسلامی ايران، هم كشورهای 1+5 بهويژه ايالات متحده امريكا بايد اين نقطه عطف را جدی بگيرند و برای ورود به مذاكرات ژنو با دست پر وارد محل مذاكرات شوند.