«شاخصهای حكمرانی مطلوب از ديدگاه نهجالبلاغه» بررسی شد
گروه انديشه: مقاله «شاخصهای حكمرانی مطلوب از ديدگاه نهجالبلاغه» در كتاب دومين همايش ملی «نهجالبلاغه و علوم انسانی» در همدان منتشر شده است.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه همدان، مقاله «شاخصهای حكمرانی مطلوب از ديدگاه نهجالبلاغه» به قلم سجادحبيبيان، كارشناسی ارشد مديريت منابع انسانی دانشگاه شاهد، معصومه جانعلی زاده، كارشناسی ارشد مديريت منابع انسانی دانشگاه پيام نور تهران و علیرضا دهقانی، كارشناسی ارشد مديريت آموزشی دانشگاه علامه در همدان منتشر شد.
در اين مقاله آمده است: حكمرانی مطلوب مفهومی است كه در علوم سياسی، مديريت دولتی، و در مديريت توسعه وارد شده است، و با مفاهيم و عبارتهايی چون دموكراسی، جامعه مدنی، مشاركت عمومی،حقوق انسانی و توسعه اجتماعی و پايدار معنی میشود.
نويسنده در ادامه بيان میكند: دولت و حكومت همواره يكی از اصلیترين مباحث علوم سياسی بوده است، تا جايی كه سياست به عنوان «هنر حكومت كردن يا حكمرانی» تعريف شده است، يكی از سؤالات شايع در اين حوزه، هدف يا وسيله بودن دولت و حكومت است.
برخی ايدهآليستها دولت را يك هدف و واحدی فوق مردم و فرد میدانستند و برخی ديگر از مكاتب و انديشهگران سياسی، دولت و حكومت را وسيلهای برای عمل به برخی اهداف مورد نظر جامعه انسانی به شمار میآوردند و ارزش ذاتی را مختص فرد دانسته و دولت را ابزاری مكانيكی و مصنوع دست بشر برای دستيابی به اهداف خويش محسوب مینمودند.
نگارنده در ادامه عنوان میكند: ارائه شاخصهها يا اصول حكمرانی خوب بسيار مشكل است يك مبنای اساسی برای ويژگیهای حكمرانی خوب، شاخصهای هشت گانهای است كه توسط برنامه توسعه سازمان ملل متحد مطرح شدهاند كه شامل مشاركت جويی، قانون محوری، شفافيت، مسئوليت پذيری ، اجتماع محوری، عدالت جويی، كارآيی و اثربخشی، پاسخگويی است.
اين مقاله میافزايد: امام علی(ع) در تمام دوران حكومت به فكر پاسخگويی به محضر الهی بود و كسی توان تبرئه شدن در آن دادگاه حساب رسی را جز با رحمت الهی ندارد، دومين جلوه پاسخ گويی در سيره علوی، پاسخ به مردم است انجام اين كار از دو طريق ممكن است يكی ارتباط مستقيم با مردم و شنيدن پرسشهای آنان و ديگری فعال كردن سيستمهای نظارتی دقيق و ترتيب اثر دادن جدی به گزارشاتشان است كه هر دو راهكار، نمونههای فراوانی در سيره علوی دارد.
يادآور میشود، اين مقاله در كتاب دومين همايش ملی «نهجالبلاغه و علوم انسانی» در همدان منتشر شده است.
در اين مقاله آمده است: حكمرانی مطلوب مفهومی است كه در علوم سياسی، مديريت دولتی، و در مديريت توسعه وارد شده است، و با مفاهيم و عبارتهايی چون دموكراسی، جامعه مدنی، مشاركت عمومی،حقوق انسانی و توسعه اجتماعی و پايدار معنی میشود.
نويسنده در ادامه بيان میكند: دولت و حكومت همواره يكی از اصلیترين مباحث علوم سياسی بوده است، تا جايی كه سياست به عنوان «هنر حكومت كردن يا حكمرانی» تعريف شده است، يكی از سؤالات شايع در اين حوزه، هدف يا وسيله بودن دولت و حكومت است.
برخی ايدهآليستها دولت را يك هدف و واحدی فوق مردم و فرد میدانستند و برخی ديگر از مكاتب و انديشهگران سياسی، دولت و حكومت را وسيلهای برای عمل به برخی اهداف مورد نظر جامعه انسانی به شمار میآوردند و ارزش ذاتی را مختص فرد دانسته و دولت را ابزاری مكانيكی و مصنوع دست بشر برای دستيابی به اهداف خويش محسوب مینمودند.
نگارنده در ادامه عنوان میكند: ارائه شاخصهها يا اصول حكمرانی خوب بسيار مشكل است يك مبنای اساسی برای ويژگیهای حكمرانی خوب، شاخصهای هشت گانهای است كه توسط برنامه توسعه سازمان ملل متحد مطرح شدهاند كه شامل مشاركت جويی، قانون محوری، شفافيت، مسئوليت پذيری ، اجتماع محوری، عدالت جويی، كارآيی و اثربخشی، پاسخگويی است.
اين مقاله میافزايد: امام علی(ع) در تمام دوران حكومت به فكر پاسخگويی به محضر الهی بود و كسی توان تبرئه شدن در آن دادگاه حساب رسی را جز با رحمت الهی ندارد، دومين جلوه پاسخ گويی در سيره علوی، پاسخ به مردم است انجام اين كار از دو طريق ممكن است يكی ارتباط مستقيم با مردم و شنيدن پرسشهای آنان و ديگری فعال كردن سيستمهای نظارتی دقيق و ترتيب اثر دادن جدی به گزارشاتشان است كه هر دو راهكار، نمونههای فراوانی در سيره علوی دارد.
يادآور میشود، اين مقاله در كتاب دومين همايش ملی «نهجالبلاغه و علوم انسانی» در همدان منتشر شده است.
